Πριν από μερικούς μήνες ο κύριος Πάγκαλος προέβη σε μία δήλωση που προσωπικά με ξάφνασε. Ενώ το ΠΑΣΟΚ είχε καταφέρει μέσω των διαφόρων εξεταστικών να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία στο πολιτικό παιχνίδι του “πόσο διευθαρμένος είναι ο άλλος”, ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως φρόντησε να γνωστοποιήσει ότι δεν ευθύνεται μόνο η προηγούμενη κυβέρνηση για τη διαφθορά, αλλά ότι τελικά “μαζί τα φάγαμε”.

Ήταν μία κίνηση της οποίας τη σκοπιμότητα δεν κατάλαβα και πίστευα ότι ειδικά με το κλίμα απαξίωσης της πολιτικής που επικρατεί, μάλλον έκανε ζημιά στην Κυβέρνηση. Ο κύριος Πάγκαλος όμως έβλεπε πιο μακριά από εμένα – ή απλά ήταν πολύ τυχερός!

Πριν ακόμα ξεκινήσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών όλοι μας γνωρίζαμε τι θα ακολουθούσε: Κάθε αρχηγός θα πρότεινε κάτι πολύ διαφορετικό από όλους τους άλλους υποστηρίζοντας ότι είναι η μόνη λύση, για να απορριφθεί τελικά μαζί με όλες τις υπόλοιπες προτάσεις. Αυτό που δεν περιμέναμε ήταν τον Πρωθυπουργό να είναι διαλακτικός, να προτείνει στον κύριο Σαμαρά να αναβαθμιστεί ο ρόλος του και, ενώ όλοι φάνηκαν απογοητευμένοι από το τελικό αποτέλεσμα, να εμφανιστεί αισιόδοξος για συναίνεση στο μέλλον.

Εκεί λοιπόν που σχεδόν όλοι φάνηκαν να προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους και το κόμμα τους (εκτός ίσως από τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ.), ο κύριος Παπανδρέου φάνηκε να υποχωρεί για το καλό της χώρας, ή τουλάχιστον να προσπαθεί να συνεννοηθεί με μεγάλη πιθανότητα εσωκομματικών ζημιών.

Ξεφεύγοντας από τις πολιτικές του παρελθόντος, διαφέροντας από το αναμενόμενο και από τους υπόλοιπους αρχηγούς και ανεξάρτητα από το αν έχει δίκιο ή όχι, ο Πρωθυπουργός κατάφερε να βγει ηθικός νικητής του συμβουλίου. Έτσι, ενώ κάθε κόμμα κουβαλάει τις αμαρτίες του παρελθόντος του και το στίγμα του “μαζί τα φάγαμε”, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. φτιάχνει σιγά – σιγά ένα νέο προφίλ που προωθεί Εθνική συνεννόηση και θυσίες από όλους για το καλό της χώρας. Στον αντίποδα βέβαια βρίσκεται η αδυναμία του Παπανδρέου να επιβάλει τις θέσεις του, αδυναμία η οποία ήδη προκαλεί εσωκομματικές τριβές…

Advertisements