Τους τελευταίους μήνες για τις δύο δευτερεύουσες πύλες της Πανεπιστημιούπολης ισχύει ένα ιδιαίτερο ωράριο: είναι ανοιχτές μόνο 07:00 – 09:00 και 14:00 – 16:00. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι έτσι μειώνεται η εγκληματικότητα και η ρύπανση εντός της Πανεπιστημιούπολης. Χαρακτηριστική είναι η επίσημη απάντηση που δόθηκε στα παράπονα των φοιτητών για το συγκεκριμένο μέτρο:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΤΡΟΧΟΦΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΠΟΛΗ

Την 15η Νοεμβρίου, περίπου στις 18:00, πλησίον της Β’ ΦΕΠΑ, εκλάπη απó αγνώστους ιδιωτικó αυτοκίνητο. Ο ιδιοκτήτης του ενημέρωσε το προσωπικó της Εποπτείας Πανεπιστημιούπολης. Επειδή οι πύλες Καισαριανής και Ζωγράφου ήταν κλειστές βάσει προγράμματος, έγινε άμεση κινητοποίηση και αυστηρóς έλεγχος στην έξοδο της πύλης στην Ούλωφ Πάλμε. Οι δράστες εγκλωβίστηκαν και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το κλεμμένο αυτοκίνητο, το οποίο εντóπισε και παρέδωσε, ύστερα απó λίγη ώρα, στον κάτοχó του το προσωπικó της Εποπτείας Πανεπιστημιούπολης.

Να θυμίσω óτι πέρσι είχε κλαπεί δίπλα στην ΤΥΠΑ, υπó την απειλή περιστρóφου, αυτοκίνητο προέδρου Τμήματος και ο δράστης είχε διαφύγει ασύλληπτος, καθώς δεν υπήρχε καμιά μέριμνα φύλαξης των πυλών.

Προφανώς λοιπόν σε κάθε δημόσιο χώρο που δεν  έχει (πλέον) την υποχρέωση να προστατεύεται από μόνος του λόγω ασύλου, ο καλύτερος τρόπος για να διαφυλαχθεί η καθαριότητα και να καταπολεμηθεί η παρανομία είναι να κλείσει αυθαίρετες ώρες και να ανοίγει μόνο για τους εκεί εργαζόμενους. Ευτυχώς που δεν έχουν ανακαλύψει αυτή την ιδιοφυή μέθοδο τα δασαρχεία ή οι υπεύθυνοι ασφάλειας των Δήμων. Άλλωστε, για φανταστείτε με την ίδια (Πανεπιστημιακή) λογική να προστατεύονται τα πάρκα μας ή οι πλατείες μας τι αποτέλεσμα θα υπήρχε!

Καταλαβαίνω το κλείσιμο των δύο από τις τρεις πύλες της Πανεπιστημιούπολης αφού βραδιάσει, αν και η πρόσβαση από την Ούλωφ Πάλμε είναι ελεύθερη (όπως και από την μεριά της Καισαριανής σε όλο το μήκος του δρόμου για πεζούς και δίκυκλα).  Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί να κλείνουν οι πύλες αφού φτάσουν οι εργαζόμενοι (7-9) και αφού κάποιοι από αυτούς αποχωρήσουν (2-4), χωρίς όμως στην πραγματικότητα να εξυπηρετούνται οι φοιτητές, που είναι αρκετές χιλιάδες παραπάνω από τους εργαζόμενους εντός των σχολών. Χαρακτηριστικό είναι ότι αν κάποιος φοιτητής σπουδάζει για παράδειγμα στη Φιλοσοφική, αν λόγω της περιοχής που μένει έρχεται από τον περιφερειακό, τότε θα κατεβεί όλη την Καισαριανή και θα ανέβει παράλληλα από τον δίπλα δρόμο! Μπορεί βέβαια και να έρθει κάποιες ώρες πριν από το μάθημά του μήπως και πετύχει ανοιχτές τις πύλες, και να φύγει προτού αυτό τελειώσει για τον ίδιο λόγο.

Ακόμα όμως και αν παραβλέψουμε τους φοιτητές, η οικονομική ζημιά και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των Αθηναίων είναι τεράστια!

Για να μη νομίζει κανένας ότι γράφω απλά βγάζοντας από το μυαλό μου όμορφες φράσεις εξηγώ τι εννοώ με απλές πραξούλες:

Ας πούμε ότι εξαιτίας των συγκεκριμένων μέτρων καθυστερούν 100 εργαζόμενοι. Όχι χιλιάδες αμάξια όπως συμβαίνει στην πραγματικότητα. Μόνο εκατό, εργαζόμενοι και όχι φοιτητές, άτομα και όχι αμάξια, και από τις 2 κλειστές πύλες.

Να θεωρήσουμε επίσης ότι χάνουν από 5 λεπτά ο καθένας. Όχι κανά τέταρτο όπως συμβαίνει μερικές φορές. Μόνο 5 λεπτά.

Άρα έχουμε 500 λεπτά χαμένα στο σύνολο. Άρα 8 ώρες και 20 λεπτά χαμένα. Δηλαδή παραπάνω από όση ώρα θα δούλευε κάποιος για να προσέχει ποιός μπαίνει και βγαίνει από κάθε πύλη σε έναν ελεύθερο χώρο που μπορεί πάντα να παρέμβει και η ίδια η αστυνομία αφού δεν υπάρχει άσυλο.

Με αναγωγή σε πραγματικά νούμερα έχουμε χιλιάδες εργατοώρες χαμένες, εκτεταμένη ρύπανση στις γύρω περιοχές της Πανεπιστημιούπολης λόγω παρατεταμένης λειτουργείας των κινητήρων, υποχρεωτική διέλευση εκατοντάδων οχημάτων μπροστά από σχολεία την ώρα που αυτά σχολάνε, λεφτά που δεν υπάρχουν ξοδευμένα άσκοπα σε βενζίνη και σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής φοιτητών και εργαζομένων -εκτός φυσικά από το προσωπικό του ΕΚΠΑ. Αυτοί μπορούν να φεύγουν και να έρχονται στην ώρα τους και -φυσικά- να διαμαρτύρονται στα κανάλια για την ελληνική νοοτροπία, για το πόσο τριτοκοσμικοί είμαστε ως λαός και για το πως άμα τους αφήναμε να πράξουν όπως αυτοί οι διανοούμενοι θέλουν, θα έκαναν τον κόσμο μας καλύτερο.

Ως επίλογο προσπαθούσα να βρω μονολεκτικά πώς ονομάζεται αυτός που δρα χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες των πράξεών του, ή αυτός που κοιτά το συμφέρον του και παραβλέπει το κοινό όφελος. Λέξεις όπως «αφελής», «παρορμητικός» και «εγωιστής» δεν είναι οι πρώτες που μου ήρθαν στο μυαλό.

Advertisements