Δεν καταλαβαίνω πώς οι διοικούντες την Νέα Δημοκρατία θεωρούν ότι έχουν την επιλογή να αρνηθούν το κάλεσμα του Πρωθυπουργού για συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις τους να διαφωνήσουν σε οποιαδήποτε πρόταση για αναβολή της ημερομηνίας των εκλογών πέρα από την προσυμφωνημένη, το να διαρρέει μέσω «κύκλων» ότι δεν κατανοούν τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας συνάντησης είναι τουλάχιστον θρασύ και μειωτικό προς τον θεσμό του Πρωθυπουργού. Θα μπορούσαν κάλλιστα να παρευρεθούν και να διαφωνήσουν, ή ακόμα και να δηλώσει επίσημα κάποιος εκπρόσωπος πως γίνεται δεκτή μεν η πρόσκληση, όμως ο αρχηγός τους είναι σίγουρο ότι θα αρνηθεί στην πρόταση ξεκαθαρίζοντας έτσι την στρατηγική και τις προθέσεις τους. Από την στιγμή όμως που ο κύριος Σαμαράς διεκδικεί τη συγκερκιμένη θέση, πέρα από ασέβεια προς τους θεσμούς και δείγμα αδυναμίας ή φόβου (αφού κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα τηρούνται πρακτικά), είναι και στρατηγικό λάθος. Όπως λένε και οι Αμερικάνοι, you don’t shit where you eat…

Advertisements