Μου φαίνεται περίεργο που ακόμα και έμπειροι δημοσιογράφοι βλέποντας τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις αντιδρούν λες και η Δημορκατική Αριστερά θα διεκδικήσει στα ίσια την εξουσία απέναντι στα δύο μεγάλα κόμματα. Δεν αναφέρομαι στο γεγονός ότι κάθε μέρα βγαίνουν διαφορετικές δημοσκοπήσεις που προωθούν ή «θάβουν» κόμματα με αποτέλεσμα να βλέπουμε με μια μέρα απόσταση διαφορές μέχρι και 5%, ούτε στο ότι λίγοι θυμίζουν κάθε φορά πως η πρόθεση ψήφου δεν είναι ψήφος, αλλά μια ανέμελη απάντηση σε μία τηλεφωνική ερώτηση που πιο πολύ φανερώνει συμπάθεια παρά επιλογή. Αναφέρομαι στο ότι η Δημοκρατική Αριστερά δεν μπορεί να ανταγωνιστεί ευθέως τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και αυτά δεν πρόκειται να την αφήσουν.

Όπως και τα υπόλοιπα μικρότερα κόμματα η ΔΗΜ.ΑΡ. δεν έχει αυτόν τον πανίσχυρο εκλογικό μηχανισμό των δύο μεγάλων, αλλά ούτε την ανάλογη προβολή από τα κανάλια, τα μεγάλα ονόματα με τα οποία ταυτίζεται πολλές φορές ο κόσμος, την οικονομική στήριξη και τους απαραίτητους υπαλήλους που αυτή συνεπάγεται. Η μεγαλύτερη όμως έλλειψη της ΔΗΜ.ΑΡ.είναι στη στρατηγική της σε σχέση με αυτή των αντιπάλλων της. Ήδη φαντάζομαι πόσο έκπληκτοι θα είναι αυτοί οι μεγαλοδημοσιογράφοι όταν το καινούριο ΠΑΣΟΚ με τον νέο ηγέτη του θα ανεβάζει τα δημοσκοπικά ποσοστά του τραβώντας εικονικές ψήφους από ΔΗΜ.ΑΡ., Οικολόγους και ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., εξοντώνοντας έναν-έναν τους αριστερούς αντιπάλους του. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν οι δηλώσεις Κουβέλη για «κυβερνώσα αριστερά», αλλά και η απόρριψη συμμετοχής του σε κάποιο πιθανό αριστερό μέτωπο! Με άλλα λόγια, όπως πολύ λακωνικά είπε ένας φίλος μου, «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ κι ας μην έχει αρχηγό».

Advertisements