Το φαινόμενο του Άρη Σπηλιωτόπουλου παρουσιάζεται στα περισσότερα κόμματα όταν υπάρχει αδύναμη ηγεσία και μετά από κάποια εκλογική αποτυχία μπορεί να αποβεί για την εκάστοτε ηγεσία άκρως επικίνδυνο!!! Έδώ σας έχουμε έναν οδηγό για την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση με τη μικρότερη δυνατή ζημιά.

Βήμα πρώτο: Φροντίστε να εξασφαλείσετε από νωρίς τη συμμετοχή σας σε μία κυβέρνηση συνεργασίας.

Βήμα δεύτερο: Δηλώστε πρίν από τις εκλογές ότι οι Υπουργοί σας δεν πρέπει να είναι και Βουλευτές.  Ιδανικό θεωρείται το να έχετε ιστορικό παρόμοιας συμπεριφοράς.

Βήμα τρίτο: Μετά τις επόμενες εκλογές, φροντίστε ο εκάστοτε ενοχλητικός Βουλευτής να καταλάβει κάποια Υπουργική θέση, αναγκάζοντάς τον έτσι έμμεσα να παραιτηθεί από το Βουλευτικό αξίωμα.

Βήμα τέταρτο: Πιέστε τον Πρωθυπουργό για ανασχηματισμό που να αφήνει έξω τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, ή όποιον άλλο ενοχλητικό πρώην (πλέον) Βουλευτή αποφασίσετε ο ίδιος. Με αυτόν τον τρόπο αφού δε θα είναι ούτε Υπουργός, ούτε Βουλευτής δε θα έχει κάποιο θεσμικό ρόλο και δε θα υποχρεούστε να τον χρησιμοποιείσετε με οποιοδήποτε τρόπο. Η εξόντωση του ενοχλητικού εσωκομματικού σας αντιπάλου έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς!

Βήμα πέμπτο (προαιρετικό): Χρησιμοποιείστε τον προαναφερθέντα πρώην Βουλευτή σε κάποιο κομματικό ρόλο για να τον ελέγχετε ακόμα περισσότερο και για να του ξεκαθαρίσετε ποιός κάνει κουμάντο. Άλλωστε έσεις τον κάνατε Υπουργό και τώρα μπορείτε να τον κρατήσατε μακριά από την αφάνεια χάρη στη μεγαλοψυχία σας, οπότε μπορεί κάλλιστα να γίνει ο νέος καλύτερός σας φίλος!

Συγχαρητήρια! Εύκολα και απλά διώξατε τους εσωκομματικούς σας αντιπάλους και στις θέσεις τους δημιουργήσατε νέες και ισχυρές συμμαχίες. Και πάλι ευγε!

Advertisements