You are currently browsing the category archive for the ‘Περίεργα’ category.

leftaΘέλετε να μάθετε πόσο είναι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας κάθε στιγμή;

Πατώντας εδώ θα μεταφερθείτε σε μία ιστοσελίδα που υπολογίζει το χρέος της χώρας μας, με τους τόκους που προστίθενται κάθε δευτερόλεπτο! Αν θέλετε να εκπλαγείτε, δείτε πόση ώρα χρειάζεται για να χρωστάει η χώρα επιπλέον μας ένα εκατομμύριο ευρώ στους δανειστές μας…

Η ίδια ιστοσελίδα έχει και άλλες πληροφορίες όπως  δεδομένα για το χρέος πολλών άλλων χωρών του κόσμου, αναλύσεις για τον τρόπο δημιουργίας και υπολογισμού του χρέους, κ.α.

 

http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece

 

 

Advertisements

Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα σημεία των εθνικών οδών μας. Προσοχή λοιπόν όταν τα περνάτε!

(Πατήστε πάνω στην εικόνα για να μεγαλώσει)

ethniki-odos-

Πατήστε «View more» στο τέλος για το αρχικό άρθρο

Νότια του Βασιλείου της Δανιμαρκίας

real-life-kermit-the-frog-discovered

Ο φυσιοδίφης Brian Kubicki του ερευνητικού κέντρου αμφίβιων της Κόστα Ρίκα, ανακάλυψε ένα νέο είδος βατράχων που μοιάζει καταπληκτικά με την μαριονέτα βάτραχο Kermit, του Muppet show.

Σε πρόσφατη δημοσίευση, ο Kubicki περιγράφει λεπτομερώς το νέο είδος (Hyalinobatrachium dianae).

dianae-ventral-view

Είναι το πρώτο νέο γένος βατράχων, που βρίσκουν στις ζούγκλες της Κόστα Ρίκα από το 1973.
Σύμφωνα με τους Tico Times, έξι δείγματα του είδους βρέθηκαν στις δυτικές περιοχές της Limón anκαι της Heredia στα βουνά Talamanca.

kermit-wallpaper-1920x1200

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Youtube: το μέρος όπου μπορείς να δεις σοβαρότατα βίντεο και ταυτόχρονα να αποκτήσεις γνώσεις, όπως γίνεται σε κανάλια όπως το Vsauce ή το CGPGrey, ή μπορείς να περάσεις χιλιάδες ώρες βλέποντας βίντεο από γάτες.

Βλέποντας ένα αφιέρωμα στα 10 δημοφιλέστερα βίντεο όλων των εποχών, διαπίστωσα ότι δεν είναι μόνο το Gangnam Style που έχει ξεπεράσει το 1 δις προβολές (2.310.054.722 τη στιγμή που γράφεται το κείμενο), αλλά υπάρχει και δεύτερο βίντεο!

Όταν είδα λοιπό ότι το «Baby» του Justin Bieber έχει 1.158.717.514 προβολές, κατέληξα στο συμπέρασμα που πολλοί εξέφρασαν πριν από εμένα: Η ανθρωπότητα δεν έχει καμία ελπίδα.

Το φως από το φεγγάρι μπορεί να δημιουργήσει ουράνια τόξα, ο Πουν Λιμ αναγκάστηκε να ζήσει για 133 μέρες πάνω σε μια σχεδία ψαρεύοντας με τα χέρια του και σκοτώνοντας έναν καρχαρία με μια κανάτα νερού και η Ιαπωνία βομβάρδισε την Κίνα με ψείρες μολυσμένες με την βουβωνική πανώλη κατά τη διάρκεια του 2ου Π.Π.

Αν θέλετε περισσότερες περίεργες πληροφορίες μπορείτε απλά να πατήσετε πάνω στους συνδέσμους για να μεταφερθείτε στο factsie.com μια ιστοσελίδα με μόνο της σκοπό να δώσει άχρηστες περίεργες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Αν πάλι θέλετε απλά να χαλαρώσετε με λίγο χιούμορ, οι γελοιογραφίες του apopseis είναι εδώ για εσάς!

Δεν ξέρω αν είναι προσωπικό κόλλημα ή αν αντικειμενικά πρόκειται για ευτελισμό της γλώσσας μας, αλλά κάθε φορά που ακούω μετάφραση αγγλικού ιδιωματισμού στα ελληνικά μου γυρίζει το μάτι! Μάζεψα εδώ λοιπόν μερικά από τα καλύτερα.. μαργαριτάρια που έχω ανά καιρούς ακούσει ή διαβάσει και σας τα παρουσιάζω!

 

Έχει πεταλούδες στο στομάχι της (butterflies in her stomach).

Μία εταιρία ροζ τηλεφώνων είχε χρησιμοποιήσει διαφήμιση από το εξωτερικό, προφανώς μεταφράζοντας και τα λόγια που ακούγονταν. Η διαφήμιση λοιπόν για την πονηρή γραμμή ξεκινούσε με τα λόγια «Είσαι ερωτευμένος; Έχεις πεταλούδες στο στομάχι σου;». Αποτέλεσμα ήταν, μετά από άπειρες μεταμεσονύχτιες επαναλήψεις η φράση να περάσει στο λεξιλόγιό μας. Όταν ο σκύλος μου έφαγε μια πεταλούδα, έπρεπε να πάρω τη γραμμή και να ζητήσω τη Μόνικα για βοήθεια;

 

 Καυτή πατάτα (hot potato)

Ένα από τα λίγα σε αυτή τη λίστα που βγάζει κάποιο νόημα. Παλιά λέγαμε «σου πετάνε το μπαλάκι» (ναι, αλήθεια, αυτό ήταν έκφραση), το οποίο δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις εύκολα σε σοβαρό διάλογο. Από την άλλη, το να χαρακτηρίσεις ένα ζήτημα «ακανθώδες» σε μία συζήτηση σε ένα μπαρ είναι εγγύηση ότι δεν θα βρεις ποτέ γυναίκα. Οπότε, μη έχοντας κάποια καλή εναλλακτική, η «καυτή πατάτα» έγινε αποδεκτό μέρος της ελληνικής διαλέκτου.

 

Στο τέλος της ημέρας (in the end of the day)

Ακόμα μια φράση που βγάζει κάποιο νόημα, τουλάχιστον αρχικά γιατί όσο πιο πολύ την σκέφτεσαι, τόσο λιγότερο στέκει. Δηλαδή το υμπέρασμά μας στέκει μόνο απογεύμα και βράδυ; Αύριο πρωί θα είμαστε «στην αρχή της ημέρας» και θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τα χθεσινά συμπεράσματά μας; Αντ’ αυτής μπορεί να χρησιμοποιηθεί το «στο κάτω κάτω της γραφής», «τελικά», «εν τέλη». Βασικά δε με νοιάζει ποια φράση θα χρησιμοποιήσετε, αρκεί να μην είναι αυτή η μεταφρασμένη.

 

Μετρικοί τόνοι (metric tons)

Μπορεί να είναι το πιο σπάνιο της λίστας μας, αλλά σίγουρα είναι το πιο χαζό. Αν δεν είναι μετρικός ο τόννος, μπορεί να είναι ο μικρός τόνος, άρα 2,000 λίβρες, ή ο μεγάλος τόνος, δηλαδή 2,240 λίβρες. Λες και στην Ελλάδα αντί για κιλά χρησιμοποιούμε καθημερινά τις λίβρες, οπότε καλό είναι να ξεκαθαρίζουμε το σύστημα μέτρησης. Επίσης, τον επόμενο που θα ακούσω να λέει «μετρικοί τόνοι» θα αρχίσω να τον ρωτάω επίμονα «Πόσα κιλά είναι μια λίβρα; Πόσα κιλά είναι μια λίβρα; ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΙΒΡΑ!!!»

 

Και το καλύτερο: Τροφή για σκέψη (food for thought).

Η συγκεκριμένη φράση έχει εισέλθει με τέτοιο τρόπο στο καθημερινό μας λόγο που ξεχνάμε ότι δεν είναι ελληνική! Μάλιστα, όταν την είχε πρωτοχρησιμοποιήσει ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου μέσα στη Βουλή είχε ξενίσει τους ακροατές και προκάλεσε έντονα σχόλια σχετικά με το αν οι ομιλίες του τότε προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν απλά μετάφραση από τα αγγλικά…

 

Προσεχώς: Έξω από το μπλε (out of the blue)

Όποιος πει «ήρθε έξω από το μπλε» και το εννοεί, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε το κοντινότερο έπιπλο (καρέκλα, καναπές, κρεβάτι κλπ) και να του το φέρετε στο κεφάλι. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

 

Γράψτε μας στα σχόλια αν έχετε κάποια μεταφρασμένη έκφραση να προσθέσετε!

 

Περισσότερο χιούμορ θα βρείτε εδώ!

Μπορεί να μην έγινε 1η Απριλίου, όμως η φάρσα της Βιρτζίνια Γουλφ και των φίλων της είναι μια από τις θρασύτερες, τις πιο παράτολμες και σίγουρα τις καλύτερες όλων των εποχών! Το άρθρο (πηγή dimartblog.com) εξηγεί και την προέλευση της φράσης «bunga bunga», που αργότερα συνδέθηκε με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, για αρκετά διαφορετικό λόγο…

 

Όταν η Βιρτζίνια Γουλφ έπαιζε τη «γυναίκα με τα μούσια»

─ Της Μαρίας Τσάκος ─
Virginia_Woolf_in_Dreadnought_Hoax

Το πρωί της 7ης Φεβρουαρίου του 1910, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα της ναυαρχίδας του βρετανικού πολεμικού στόλου, H.M.S. Dreadnought, που ήταν δεμένη στο Dorset, βρίσκονταν επί ποδός. Νωρίτερα την ίδια μέρα, ο Πλοίαρχος του πλοίου, είχε λάβει επείγον τηλεγράφημα από τον υφυπουργό Εξωτερικών Sir Charles Hardinge με το οποίο τον ενημέρωνε πως αντιπροσωπία του πρίγκηπος της Αβησσυνίας θα εκτελούσε επίσημη επίσκεψη επί του πλοίου της Αυτού Μεγαλειότητος και πως έπρεπε, συνεπώς, «να το βρουν σε άψογη κατάσταση, να τύχουν τιμητικής υποδοχής και ευγενούς φιλοξενίας». Ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων.

Από αριστερά: Virginia Stephen (Woolf), Duncan Grant, Horace Cole, Anthony Buxton, Adrian Stephen, Guy Ridley

Και πράγματι, λίγο πριν το μεσημέρι οι αξιωματικοί του Dreadnought παρατάχτηκαν στην κορυφή της σκάλας του πλοίου για να υποδεχτούν με τιμές αρχηγού κράτους τους εκπροσώπους της αβησσυνιακής Αυλής, τον μεταφραστή και έναν υπάλληλο του Υπουργείου Εξωτερικών που τους συνόδευαν, υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου του Ζανζιμπάρ*. (Είχαν καταβληθεί φιλότιμες προσπάθειες να ανευρεθεί η σημαία της Αβησυννίας ώστε να ανεβεί στον ιστό του πλοίου όπως προέβλεπε το εθιμοτυπικό, αλλά μόνο εκείνη του Ζανζιμπάρ βρέθηκε πρόχειρη και ο Πλοίαρχος είχε προφανώς αποφασίσει πως ήταν μια χαρά λύση, στο κάτω-κάτω, εκεί απέναντι ήταν και το Ζανζιμπάρ).

To H.M.S. Dreadnought

Σε κάθε περίπτωση, οι Αβησύννιοι δεν έδειξαν να προσβάλονται, ανταπέδωσαν όλο επισημότητα τον στρατιωτικό χαιρετισμό των αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού με τις βαθιές υποκλίσεις που συνηθίζονταν στην πατρίδα τους και στη συνέχεια ζήτησαν να ξεναγηθούν στο πλοίο. Επί σαράντα περίπου λεπτά της ώρας επιθεωρούσαν συνοδεία αξιωματικών τους χώρους του πλοίου ανταλλάσσοντας μεταξύ τους σχόλια στη γλώσσα τους ─ μια διασταύρωση λατινικών και αρχαίων ελληνικών με σουαχίλι─ ενώ ο μεταφραστής φρόντιζε να διευκολύνει τη συνεννόηση με τους Άγγλους μεταφράζοντας εκατέρωθεν. Πολύ συχνά σταματούσαν, κοιτούσαν κάτι με ενδιαφέρον και δείχνοντάς το αναφωνούσαν όλο ενθουσιασμό «Bunga, Bunga!». Μετά το τέλος της ξενάγησης ο Πλοίαρχος τους προσκάλεσε σε γεύμα αλλά οι υψηλοί προσκεκλημένοι αρνήθηκαν διότι το φαγητό και το ποτό που τους προσφέρθηκαν «δεν ήταν καθόλου της αρεσκείας τους». Επίσης ρώτησαν αν υπήρχαν πρόχειρα τίποτε χαλάκια για να προσευχηθούν. Λίγο αργότερα, απένειμαν τιμητικούς τίτλους αξιωματούχων του αβησυννιακού στρατού στον Πλοίαρχο και σε άλλους αξιωματικούς, αποχαιρέτησαν με κάθε επισημότητα  και αποβιβάστηκαν.

1910_dreadnought_comic

Λίγες μέρες πριν από αυτή την επίσημη επίσκεψη εκ μέρους της Αυλής της Αβησσυνίας που μόλις εξιστορήσαμε, στις αρχές του Φεβρουαρίου, ο 29χρονος Horace de Vere Cole, αριστοκράτης και φοιτητής του Cambridge, δέχτηκε μιαν επίσκεψη ─ανεπίσημη─ από έναν φίλο του, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού ο οποίος υπηρετούσε στο H.M.S. Hawke. Το Hawke και το Dreadnought είχαν μεταξύ τους ανοιχτούς λογαριασμούς και τα μέλη των πληρωμάτων τους ένωνε ─ή, μάλλον, χώριζε─ μια βεντέτα και μια παλιά παράδοση ανταλλαγής καψονιών. Ας τα ακούσουμε, όμως, από το στόμα της Virginia Woolf που έχει λόγους να τα γνωρίζει καλύτερα: «Τα χρόνια εκείνα οι νεαροί αξιωματικοί περνούσαν καλά. Όλο θα σκάρωναν κάτι για να διασκεδάσουν· και μια από τις βασικές ασχολίες τους ήταν να κάνουν φάρσες ο ένας στον άλλο. Υπήρχαν ένα σωρό αντιπαλότητες και ίντριγκες στο Ναυτικό και στους αξιωματικούς άρεσε πολύ να κερδίζουν πόντους στη μεταξύ τους κόντρα. Κάπως έτσι και με το Hawke και το Dreadnought… Και ένας φίλος του Cole που ανήκε στο πλήρωμα του Hawke πήγε και τον βρήκε και του είπε “εσύ είσαι γνωστός για τις φάρσες σου, δεν μπορείς να σκεφτείς κάποια πλάκα να κάνουμε στο Dreadnought;”».

Ο Cole μάζεψε και πέντε φίλους του: Την Virginia Stephen (αργότερα Woolf) και τον αδελφό της Adrian Stephen, τον Guy Ridley, τον Anthony Buxton και τον (ζωγράφο) Duncan Grant. Εξασφάλισαν τις φορεσιές και τις ψεύτικες γενιάδες από θεατρικό βεστιάριο καθώς και φούμο για να επιτύχουν το εξωτικό χρώμα των Αβησσυνίων και άρχισαν να ετοιμάζονται με τη βοήθεια φίλου τους ενδυματολόγου που τους έδωσε μία και μόνη συμβουλή: Δεν έπρεπε επ’ ουδενί να φάνε διότι δεν ήταν σε θέση να εγγυηθεί πως τα μουστάκια και τα γένια θα παρέμεναν στη θέση τους. Ο Cole έστειλε πρωί-πρωί τηλεγράφημα στον Πλοίαρχο του Dreadnought υπογράφοντας ως υφυπουργός Εξωτερικών, έπειτα πήγαν στο σταθμό του Paddington όπου λέγοντας την ίδια ιστορία εξασφάλισε ειδικό δρομολόγιο για το Weymouth και λίγο πριν το μεσημέρι η συμμορία έφτασε στο Dorset.

Όπως είπαμε παραπάνω, κανείς στο Dreadnought δεν κατάλαβε ποτέ τίποτε ─ούτε καν ο Commander Willie Fisher που ήταν εξάδελφος της Virginia και του Adrian Stephen. Φυσικά, η πλάκα δεν είναι πλάκα και η φάρσα δε λέγεται φάρσα αν τη γνωρίζεις μόνο εσύ. Εξ ου και ο Cole αποφάσισε ─σε μια κρίση μαξιμαλισμού, είναι αλήθεια─ να στείλει την ιστορία στη Daily Mail μαζί και με το απαιτούμενο φωτογραφικό ντοκουμέντο.

468px-DreadnoughtHoaxCartoonDailyMirrorFebruary1910Το άρθρο, η φωτογραφία και τα χωρατά εις βάρος του Dreadnought έγιναν viral ─ή, τέλος πάντων, όσο viral μπορούσαν να γίνουν το 1910, χωρίς twitter. Μέσα σε λίγες μέρες το έγραφαν όλες οι εφημερίδες με τίτλο «Bunga, Bunga!» και το Πολεμικό Ναυτικό είχε γίνει περίγελος σε όλη την Αγγλία, ενώ κάποιοι έξυπνοι δημοσιογράφοι πρότειναν το Dreadnought να μετονομαστεί «The Abyssinian». Το επιτελείο στόλου ήταν έξαλλο και σκέφτηκε έως και την ποινική δίωξη των φαρσέρ αλλά απέρριψε την ιδέα κατόπιν ωρίμου σκέψεως και έστειλε το Dreadnought εκπαιδευτικό ταξίδι μέχρι να ξεχαστεί το περιστατικό.

Μερικά χρόνια αργότερα, το 1915, το πολυπαθές H.M.S. Dreadnought βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα από τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα έγραφε δυο λέξεις μόνο: «BUNGA BUNGA».

Έκτοτε, η φράση «μπούνγκα μπούνγκα» καθιερώθηκε και πέρασε στα λεξικά.

* Στους ελληνικούς χάρτες της εποχής, αποδιδόταν ως «Ζανζιβάρη». Εδώ προτιμήθηκε η ονομασία «Ζανζιμπάρ», όπως εξακολουθούν να προφέρουν το τοπωνύμιο οι έλληνες ναυτικοί.

 

Για περισσότερο χιούμορ από το apopseis, πατήστε εδώ!

Κάποιος περιβαλλοντικός ιστορικός είπε ότι ο Thomas Midgley είχε μεγαλύτερη επίδραση στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας από οποιονδήποτε άλλο μεμονομένο οργανισμό στην ιστορία του. Εφόσον μιλάμε για τον εφευρέτη του φρέον και της μολυβδωμένης βενζίνης, σίγουρα είχε δίκιο. Ακολουθεί ένα άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στον πολύ ωραίο ιστότοπο http://www.evonymos.org.

 

Το παιγνίδι με την τεχνολογία

Δήμος Τσαντίλης

 

Να βλέπει κανείς τον κόσμο σαν μια μεγάλη μηχανή καθησυχάζει. Οι μηχανές έχουν ένα προτέρημα. Κάνουν ακριβώς αυτό για το οποίο κατασκευάστηκαν ή έτσι μας αρέσει να πιστεύουμε. Για κάθε πρόβλημα υπάρχει μια τεχνική λύση για κάθε βλάβη, ένα ανταλλακτικό.

Όμως η τυφλή εμπιστοσύνη στην τεχνολογία είναι αυταπάτη. Ούτε η φύση, ούτε οι μηχανές είναι προβλέψιμες. Ιδιαίτερα από την στιγμή που για κάποιο λόγο έχουν αρχίσει να ρετάρουν.

Διδακτικότατη, εν προκειμένω, είναι η ιστορία του Αμερικανού εφευρέτη Thomas Midgley, του ανθρώπου που με τις ανακαλύψεις του προκάλεσε το μεγαλύτερο ίσως κακό στον πλανήτη που έχει προκαλέσει άνθρωπος από μόνος του – πάντα πιστεύοντας ακράδαντα ότι με την δραστηριότητά του συμβάλλει στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Την ιστορία αυτή θα άξιζε, λοιπόν, να την διηγηθούμε.

Ο Midgley ήταν ένας καλός μηχανικός. Το κακό άρχισε, όταν καταπιάστηκε με τις βιομηχανικές εφαρμογές της χημείας. Πρώτη του ανακάλυψη ήταν ότι αν στην βενζίνη προστεθεί τετρα-αιθυλιούχος μόλυβδος, οι κινητήρες των αυτοκινήτων λειτουργούν πιο ομαλά.

Βέβαια, οι επιπτώσεις του μολύβδου στην ανθρώπινη υγεία ήταν ήδη γνωστές. Όμως ο Midgley δεν ήταν γιατρός. Ήταν τεχνικός που αναζητούσε μια τεχνική λύση σε ένα τεχνικό πρόβλημα. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να μειώσει το ενοχλητικό κτύπημα των βενζινοκινητήρων και τίποτε άλλο. Το γεγονός ότι ο μόλυβδος είναι εξαιρετικά τοξικός και ότι επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα, προκαλώντας από κοινές αϋπνίες έως τύφλωση, παράλυση και καρκίνο, τον άφηνε παγερά αδιάφορο.

Η λύση του Midgley εφαρμόστηκε σε βιομηχανική κλίμακα από μεγάλες εταιρείες πετρελαίου και αυτοκινήτων, που για τον σκοπό αυτόν ίδρυσαν το 1923 μια κοινή εταιρεία παραγωγής μολυβδωμένης βενζίνης, την «Ethyl Cororation» (που έγινε γνωστή στην Ελλάδα από την μεγάλη και εξαιρετικά επικίνδυνη πυρκαγιά που ξέσπασε στις εγκαταστάσεις της στην Θεσσαλονίκη το 1986).

Στο μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε που άρχισε να χρησιμοποιείται ο τετρα-αιθυλιούχος μόλυβδος ως αντικροτικό στην βενζίνη και μέχρι να εμφανιστεί και να επικρατήσει στην αγορά η αμόλυβδη, τεράστιες ποσότητες τοξικού μολύβδου έχουν συσσωρευτεί σε όλα τα οικοσυστήματα του πλανήτη. Παράλληλα δεν έπαυσαν να πληθαίνουν και οι κριτικές φωνές που επεσήμαναν τις αρνητικές επιπτώσεις του τετρα-αιθυλιούχου μολύββου στην δημόσια υγεία.

Όμως ο Midgley δεν ήταν μόνο εφευρέτης, αλλά και άνθρωπος με αρχές – έτοιμος να θυσιαστεί για το κοινό καλό. Κάθε είδους κινδυνολογία τού ήταν ξένη και την απέρριπτε. Έτσι λοιπόν, για να πείσει τους δημοσιογράφους, που είχαν αρχίσει να ανησυχούν και να αμφιβάλουν για το πόσο ακίνδυνη ήταν η εφεύρεσή του, οργάνωσε μια συνέντευξη τύπου, όπου έλυνε τα χέρια του σε μολυβδωμένη βενζίνη και, στην συνέχεια έχωσε την μύτη του σε ένα δοχείου και ανέπνευσε τις αναθυμιάσεις τετρα-αιθυλικού μολύβδου επί εξήντα δευτερόλεπτα.. Και αυτό μολονότι ήδη έπασχε από μολυβδίαση και γιατροί του είχαν απαγορεύσει να έρχεται σε επαφή με τον μόλυβδο. Σε πείσμα των γιατρών του ο Midgley επέζησε. Το τι τελικά έπαθε και πώς πέθανε θα το αποκαλύψουμε στο τέλος της ιστορίας μας.

Έχοντας βρει λύση για το κτύπημα στους βενζινοκινητήρες, ο δαιμόνιος εφευρέτης δεν μπορούσε να μείνει αδρανής. Με ανανεωμένη την ορμή του στράφηκε σε ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα της εποχής του. Τα ηλεκτρικά ψυγεία. Τα ψυκτικά μέσα που χρησιμοποιούσαν έως τότε ήσαν τοξικές ουσίες, εύφλεκτες και διαβρωτικές που έφθειραν τους ψυκτικούς μηχανισμούς που παρουσίαζαν συχνά επικίνδυνες διαρροές.

Ο Midgley ανέλαβε να βρει λύση και σύντομα η επιτυχία ήρθε να στεφανώσει τον ακούραστο εφευρέτη. Οι ουσίες που θα αντικαθιστούσαν έκτοτε όλα τα άλλα ψυκτικά μέσα ήταν οι χλωροφθοράνθρακες, μια ομάδα χημικών ενώσεων με εκπληκτικές, ομολογουμένως, ιδιότητες. Δεν είναι εύφλεκτες, δεν είναι τοξικές ή και διαβρωτικές και, γενικά, δεν αντιδρούν, παρά πολύ δύσκολα, με άλλες χημικές ενώσεις.

Ο Midgley δεν έζησε για να μάθει ότι έκανε την χειρότερη ανακάλυψη για τον πλανήτη. Οι χλωροφθοράνθρακες ή «CFC», όπως είναι η εμπορική τους ονομασία, χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο στα ψυγεία, αλλά σε ένα πλήθος άλλες εφαρμογές, από τους αφρούς ξυρίσματος, ως τα κλιματιστικά και τους ηλεκτρικούς μετασχηματιστές.

Ώσπου ξάφνου διαπιστώθηκε ότι τα υπεράνω πάσης υποψίας CFC ενέχονται στην καταστροφή της στοιβάδας του όζοντος στην στρατόσφαιρα που προστατεύει . Χωρίς την προστασία που παρέχει το όζον, που μας προστατεύει την βιόσφαιρα από την δράση της υπεριώδους ακτινοβολίας του ηλίου.

Ας τελειώσουμε την ιστορία μας για να δούμε πώς κατέληξε ο μεγάλος εφευρέτης. Χτυπημένος από παράλυση κατασκεύασε μια μηχανή για να τον ανασηκώνει στο κρεβάτι. Όμως μια ημέρα, η μηχανή αντέδρασε απρόβλεπτα. Ο Midgley προσπάθησε να απαλλαγεί από τον θανάσιμο εναγκαλισμό της Εις μάτην. Οι ιμάντες της μηχανής έγιναν βρόγχος γύρο από τον λαιμό του. Η εφεύρεση έπνιξε τελικά τον εφευρέτη. Ποιος θα το περίμενε από μία μηχανική κατασκευή;(1)
1) Ο Descartes δεν θα το περίμενε. Ο Spinoza θα το θεωρούσε, αν μη τι άλλο, φυσικό.

 

Το αρχικό άρθρο: http://www.evonymos.org/greek/viewarticle.asp?id=4467

 

Για περισσότερες apopseis, πατήστε εδώ!

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Οκτώβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: