You are currently browsing the tag archive for the ‘ΑΝΕΛ’ tag.

Samaras-Tsipras– Οι πολίτες δεν πρόκειται ποτέ να ψηφίσουν κάποιον που αντιπαθούν

Κάθε εβδομάδα έρχονται στο φως δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η κοινωνία χάνει την ανοχή της προς τους χειρισμούς της κυβέρνησης έναντι των δανειστών. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν πλέον εμφανώς ότι είτε δεν εμπιστεύονται είτε ότι έχουν κουραστεί από τους άστοχους χειρισμούς της κυβέρνησης με την τρόικα, «θεσμούς» ή Brussels Group ή όπως αλλιώς θέλει κανείς να ονομάσει τους δανειστές.

Υπό κανονικές συνθήκες η δυσαρέσκεια των πολιτών θα είχε μεταφραστεί σε καταδικαστική ψήφο προς τον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παρά ταύτα όμως τα κόμματα της παράταιρης ιδεολογικά συμμαχίας δείχνουν όχι μόνο να διατηρούν τα ποσοστά τους αλλά και σε ορισμένες δημοσκοπήσεις να ενισχύονται.

Μοιάζει άραγε λογικό αυτό το φαινόμενο; Είναι φυσιολογικό να δηλώνεις ότι αν είχαμε σήμερα εκλογές θα ψήφιζες εκείνον που δεν εμπιστεύεσαι;

Φυσικά και δεν είναι λογικό. Φυσικά και ξεπερνά τα όρια της φυσιολογικής αντίδρασης. Είναι όμως πιο λογικό από το να ψηφίζεις κάποιον που απεχθάνεσαι. Και τη σημερινή ΝΔ οι πολίτες δείχνουν ότι την απεχθάνονται. Προτιμούν λοιπόν να δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν κάποιον που δεν εμπιστεύονται δίνοντάς του ουσιαστικά μια δεύτερη ευκαιρία, παρά να δηλώσουν ότι ψηφίζουν κάποιον που δεν θέλουν καν να ακούν το όνομά του γιατί επί δυόμιση χρόνια τους φόρτωσε με επιπλέον φόρους, τους φόρτωσε με επιπλέον ανέργους, τους φόρτωσε με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τους φόρτωσε με ελπίδες που διαψεύσθηκαν για έξοδο από την κρίση και για σχίσιμο των μνημονίων μήνα με το μήνα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μέρα με τη μέρα, όπως διεκήρυσσε πριν από ένα χρόνο στο Σύνταγμα.

Έτσι λοιπόν η κοινωνία οδηγήθηκε να ψηφίσει κάποιον που και τα μισά να έκανε από όσα έλεγε πάλι κέρδος θα είχε. Σήμερα όμως που δεν έχει κάνει ούτε τα μισά από όσα είχε υποσχεθεί ο κ. Τσίπρας, η νέα κωλοτούμπα του κ. Σαμαρά να προσπαθεί να εμφανισθεί και πάλι αντιμνημονιακός και η εμμονή του να απαιτεί μια συγγνώμη από την κοινωνία για την ψήφο της, τον έχει κάνει αντιπαθή στα μάτια των πολιτών.

Και οι πολίτες μπορεί να είναι απογοητευμένοι αλλά προτιμούν να δώσουν την ψήφο τους σε κάποιον που δείχνει ότι προσπαθεί κάτι να κάνει έστω και αν δεν έχει αποτέλεσμα, παρά σε κάποιον που αντιπαθούν. Συνεπώς αν η ΝΔ δεν απαλλαγεί από τα πρόσωπα που η κοινωνία αντιπαθεί, δεν πρόκειται να ανακάμψει, δεν πρόκειται να προβάλει ως εναλλακτική λύση, δεν πρόκειται να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών. Άρα αν η ΝΔ θέλει να αποκτήσει και πάλι προοπτική εξουσίας και να της εμπιστευθούν οι πολίτες την ψήφο τους, δεν έχει παρά να κάνει το πρώτο σημαντικό και καθοριστικό βήμα αλλάζοντας ηγεσία. Το δεύτερο και επίσης ουσιαστικό βήμα είναι η διατύπωση μιας πρότασης ρεαλιστικής που θα πείθει την κοινωνία πως ό,τι προτείνεται είναι επιβεβλημένο και μετρημένο στις επιπτώσεις του και θα οδηγήσει σε αυτό που όλοι επιθυμούν. Στην σταθεροποίηση, στην ανάκαμψη και τελικά στην ανάπτυξη της οικονομίας μας.

Γ.Δ.Κ.

Advertisements

Αν και έχουμε μπει στον τέταρτο μήνα των διαπραγματεύσεων, το σκωτσέζικο ντους συνεχίζεται.

Η τακτική του «μια κρύο, μία ζέστη», δημιουργεί όμως προβλήματα στην αγορά η οποία σε συνδυασμό και με την έλλειψη ρευστότητας, έχουν νεκρώσει τα πάντα στο χώρο της οικονομίας.

Παράλληλα οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην κυβέρνηση που δεν περιορίζονται μόνο στη λεκτική διαφοροποίηση των ΑΝΕΛ, αλλά φθάνουν στο θεσμικό επίπεδο της Προέδρου της Βουλής, δείχνουν ότι τα δύσκολα για την κυβέρνηση είναι μπροστά.

Όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα της απόλυτης καταστροφής, αφού εκείνο που απουσιάζει είναι η ελπίδα, ότι αύριο θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα. Γιατί ακόμη και εκείνη που έχουν μεν αγανακτήσει και υποστηρίζουν την άποψη «να έλθει επιτέλους μια συμφωνία και ό,τι θέλει να είναι αρκεί να τελειώνουμε και να αρχίσει να ρέει το ρευστό στην αγορά», γνωρίζουν ότι η επόμενη μέρα ίσως δεν είναι τόσο εύκολη πολιτικά και οικονομικά. Και τούτο διότι η καθυστέρησηστη σύναψης συμφωνίας από τη μια έχει προκαλέσει την απώλεια δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική οικονομία και από την άλλη έχει δημιουργήσει την ανάγκη για μεγαλύτερη ρευστότητα, αλλά κι έχει αυξήσει τις ταμειακές ανάγκες του ιδίου του δημοσίου. Που σημαίνει ότι αν τον Φεβρουάριο για να κλείσει η συμφωνία απαιτούντο μέτρα της τάξεως του 1,5 δις ευρώ, σήμερα η απαίτηση αυτή έχει τουλάχιστον διπαλσιασθεί. Και όπως είναι φυσικό τα χρήματα αυτά θα προέλθουν από τις τσέπες των γνωστών υποζυγίων, των μισθωτών και συνταξιούχων, γιατί η έλλειψη επαρκούς και ικανού φοροεισπρακτικού μηχανισμού, οδηγεί κάθε κυβέρνηση να απαιτήσει χρήματα από τα συνήθη θύματα.

Το ερώτημα όμως που θα προκύψει είναι αν θα αντέξουν αυτή τη φορά τα πρόσθετα μέτρα και πού μπορεί να οδηγήσει η επαπειλούμενη κοινωνική αναταραχή.

Πάντως ένα είναι βέβαιο: Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ με το κάθε κορυφαίο ή μη στέλεχός του να λέει ανέξοδα ό,τι του έλθει στο κεφάλι, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που προκαλεί στη διαπραγμάτευση, σίγουρα δεν βοηθάει την Ελλάδα. Και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος ώστε οι όποιες αποφάσεις ληφθούν, να ληφθούν τάχυστα. Διαφορετικά ο μεγαλύτερος υπονομευτής της διαπραγμάτευσης που κάνει η κυβέρνηση θα είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός αν οι αντιδράσεις που προέρχονται ειδικά από πρόσωπα που κατέχουν θεσμικές θέσεις, όπως η Πρόεδρος της Βουλής, έχουν άλλο στόχο και εξυπηρετούν άλλά συμφέροντα.

Όπως και να έχει πάντως, οι «διαφωνούντες» θα πρέπει να καταλάβουν ότι η διαφωνία τους δεν είναι συμβατή με την ιδιότητά τους την οποία, ουσιαστικά τους εμπιστεύθηκε ο επικεφαλής της διαπραγμάτευσης, δηλαδή ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πρέπει λοιπόν να επιλέξουν: Ή θα κατέχουν τη θέση τους και δεν θα κάνουν δηλώσεις ή θα κάνουν δηλώσεις και θα διαφωνούν ελέυθερα αλλά δεν θα κατέχουν τις θέσεις τους.

 

Του Γιώργου Κοντογιάννη

 

Θέλετε να διαβάσετε ποιά είναι η καλύτερη και ποιά η χειρότερη στιγμή των 100 πρώτων ημερών ΣΥΡΙΖΑ για τον Γιώργο Κοντογιάννη; Πατήστε εδώ!

Πέρασε μία έντονη ειδησεογραφικά εδομάδα. Οι μεγάλες διαφορές με την Ευρώπη αρχίζουν να αμβλύνονται και, μέτά από τρεις μήνες και αφού μεσολάβησαν εθνικές εκλογές και τέσσερις διαδικασίες ανάδειξης, αποκτήσαμε επιτέλους πρόεδρο Δημοκρατίας!

Habemus Prokopi λοιπόν, όπως φαίνεται και από τη γελοιογραφία που του Θάνου Ραφτόπουλου. Και ενώ κάποιοι  αρθρογράφοι μας, όπως ο γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας των ΑΝΕΛ Νίκος Νικολόπουλος συμφωνούν με την εμπιστοσύνη του Αλέξη Τσίπρα στο πρόσωπο του Προκόπη Παυλόπουλου, άλλοι όπως ο Θάνος Καλαμίδας εκφράζουν τις αμφιβολίες τους.

Στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης, ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης εξηγεί κάποιους από τους οικονομικούς όρους που ακούμε κάθε μέρα και τι σημαίνουν αυτοί για τις επόμενες κινήσεις της Ελλάδας, ο Νίκος Ζέρβας αναλύει πώς Σόιμπλε και Βαρουφάκης χάθηκαν στη μετάφραση, ο Διονύσης Κονταρίνης παρομοιάζει τους δανειστές με συμμορία και ο Πάτροκλος Κουδούνης σκέφτεται τι θα γινόταν αν υπήρχε ως διαπραγματευτικό χαρτί η νωπή λαϊκή εντολή, όχι από την Ελλάδα, αλλά από τη Γερμανία!

Αν θέλετε να… δείτε τον δρόμο της διαπραγμάτευσης μέσα από τα μάτια και τις απόψεις των αρθρογράφων μας, πατήστε εδώ για να δείτε όλα τα σχετικά άρθρα.

Κατά τα άλλα, καλή εβδομάδα να έχουμε και καλή Σαρακοστή!

suntagma-ths-elladas-ana8ewrhsh-6-apriliou-20011Αν έχουμε μάθει ένα πράγμα από την εκδίκαση σκανδάλων τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι όταν πολύκροτες υποθέσεις φτάνουν στα δικαστήρια, τις περισσότερες φορές όλοι αθωώνονται  -συνήθως λόγω αμφιβολιών. Αν αυτό συμβεί και στη υπόθεση Χαϊκάλη θα έχουμε περάσει σε νέο επίπεδο μη απονομής δικαιοσύνης. Μπορεί να μη φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά η υπόθεση αυτή είναι σημαντικότερη από τις υποκλοπές, τη SIEMENS, το Βατοπέδι ή τα υποβρύχια. Εκεί μπορεί να είχαμε ζημιά του κράτους και παράνομες ενέργειες από πολιτικά πρόσωπα, αλλά δεν φτάσαμε ποτέ να επηρεάζεται το ποιος θα είναι ο αρχηγός του ελληνικού κράτους.

Ελάχιστοι είναι αυτοί που εστιάζουν στην πραγματική ζημιά: τον ολοκληρωτικό εξευτελισμό του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ήδη θεωρούσαμε ότι ο -θεωρητικά- ηγέτης του κράτους είναι παροπλισμένος. Πολλοί τον θεωρούν πολιτικό πάρκινγκ. Εδώ και καιρό έχουμε συμβιβαστεί με την ιδέα ότι μπορεί να γίνει εργαλείο εξανάγκασης εκλογών. Δεν εστιάζουμε καν στο ότι πέραν της κυβερνήσεως με τον Σταύρο Δήμα, μόνο τρεις βουλευτές πρότειναν κάποιον (τον Φώτη Κουβέλη) ως το άτομο που θα έχει την εξουσία να ακυρώσει τις νομοθετικές αποφάσεις της Βουλής. Δεν παραξενευόμαστε καθόλου με τη μη ανακοίνωση του προσώπου που θα προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι φτάσαμε να θεωρούμε λογικό το να αποτελεί ο αρχηγός του κράτους διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του υποψήφιου Πρωθυπουργού. Είμαστε σίγουροι για το ότι όποιος και να προταθεί από κάποιο κόμμα, θα ψηφιστεί ευλαβικά και χωρίς αποκλίσεις από το 100% της αντιστοιχης κοινοβουλετικής ομάδας, όπως τώρα με τον Σταύρο Δήμα ή μετά τις εκλογές με το πρόσωπο που κάποια στιγμή θα μας ανακοινώσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά όλα αυτά, όσο και να υποτιμούν τον αρχηγό του κράτους, είναι νόμιμα. Σίγουρα κάποιος θα βρεθεί να υποστηρίξει με πλήρη σιγουριά ότι όλα όσα προαναφέρθηκαν είναι και ηθικά. Το σαμποτάρισμα όμως της ψηφοφορίας και ο βρώμικος τρόπος με τον οποίο επετεύχθη δεν είναι ούτε ηθικός, ούτε νόμιμος. Αν έγινε απόπειρα να εξαγοραστεί ψήφος βουλευτή υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, προφανώς ήταν κίνηση για αλλαγή του αποτελέσματος για κομματικό συμφέρον. Αν έγινε προσπάθεια να φανεί ως απόπειρα εξαγοράς βουλευτικής ψήφου για να εκβιαστούν έμμεσα άλλες ψήφοι, και πάλι υπήρξε κίνηση για αλλαγή του αποτελέσματος για κομματικό συμφέρον. Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε επιχείρηση να αλλοιωθεί ένας θεσμός του Δημοκρατικού πολιτεύματος. Αν υπήρχε κάπου σε όλη αυτή την ιστορία και η απειλή ή η χρήση βίας, τότε θα μιλούσαμε για τον νομικό ορισμό της εσχάτης προδοσίας.*

Η κατρακύλα του πολιτεύματός μας δεν σταματά εκεί. Φτάσαμε στο σημείο οι ίδοι οι βουλευτές να απαξιώνουν συναδέλφους τους επειδή όπως ήταν υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα θέλησαν να ψηφίσουν σύμφωνα με τη δική τους άποψη, απαξιώνοντας ταυτόχρονα και τον θεσμό τον οποίο υπηρετούν. Βέβαια, ο πλήρης εξευτελισμός του θεσμού του βουλευτή έχει ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Φρόντισαν για αυτό κάποιοι βουλευτές με τις πράξεις τους, τα περισσότερα ΜΜΕ με τη στάση τους και αρκετοί πολίτες με τους αντιπροσώπους που επέλεξαν. Πλέον όμως η εικόνα που μας παρουσιάζεται για αυτούς που έχουν δύο από τις τρεις εξουσίες στη χώρα μας είναι αρκετά συγκεκριμένη: εξαγοράζονται, υποκύπτουν σε εκβιασμούς, είναι κομματικά πρόβατα. Μετά τον εξευτελισμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας έφτασε η οριακή στιγμή και για τη δικαστική. Αν η δικαστική εξουσία μπορέσει να καταδείξει ποιος πρόδωσε, τη χώρα σε αυτή την περίπτωση ίσως και να σωθεί το κύρος της, αλλά και όλων των προαναφερθέντων. Αν όχι, ποιο πολιτικό πρόσωπο θα μπορεί να αποδείξει ότι υπηρετεί πραγματικά την Πατρίδα του και όχι το κόμμα ή την τσέπη του;

 

 

*Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 108: Όποιος επιχειρεί με βία ή απειλή βίας να καταλύσει, να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού ή να αποστερήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή αυτόν που ασκεί την προεδρική εξουσία, τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση ή τη Βουλή από την εξουσία που έχουν κατά το Σύνταγμα, τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη από δεκαπέντε ως είκοσι έτη.

Discours_de_Panos_Kammenos_.croppedΑς δούμε λίγο τις επιπτώσεις της καταγγελίας των ΑΝΕΛ για προσπάθεια χρηματισμού Βουλευτών, ανεξάρτητα από το αν αυτές ευσταθούν ή όχι (άλλωστε αυτό δεν δουλειά για εμάς, αλλά για τη Δικαιοσύνη και… τις τηλεπερσόνες).

Είναι προφανές ότι πλέον όποιος Βουλευτής δεν ανήκει στη ΝΔ ή στο ΠΑΣΟΚ και θελήσει να υπερψηφίσει την κυβερνητική πρόταση για Πρόεδρο Δημοκρατίας θα το σκεφτεί όχι μία και δύο, αλλά αρκετές φορές παραπάνω. Ακόμα και αν πρόκειται για κάποιον Βουλευτή των ΑΝΕΛ που αυτοπροσδιορίζεται ως αυθεντικός Καραμανλικός ακόμα και αν υποψήφιος είναι ο πρώην Πρωθυπουργός, άντε μετά την καταγγελία της Ξουλίδου να αποδείξεις ότι δεν έχεις χρηματιστεί. Με αυτόν τον τρόπο η εκλογή Προέδρου απομακρύνεται και οι εκλογές πλησιάζουν. Εκλογές με πληγωμένα τα κυβερνητικά κόμματα από τις 180 ψήφους που δεν μάζεψαν και δυναμωμένη την αντιπολίτευση που κατάφερε επιτέλους να πάει την χώρα στις κάλπες.

Υπό αυτές τις συνθήκες -και σύμφωνα πάντα με ό,τι μας δείχνουν οι δημοσκοπήσεις- ο ΣΥΡΙΖΑ, που για μερικές μονάδες θα έχει χάσει την αυτοδυναμία, δεν θα δυσκολευτεί να βρει το κόμμα με το οποίο θα συγκυβερνήσει. Άλλωστε εδώ και καιρό προεοιμάζεται το έδαφος για μια συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όσο περνάει ο καιρός βλέπουμε αυτούς που είχαν αντίθετη άποψη μέσα στα δύο αυτά κόμματα να κρατούν τη γνώμη τους για τον εαυτό τους.

Τί γίνεται όμως στην περίπτωση που τελικά εκλεγεί Πρόεδρος;

Αρχικά δεν θα έχουμε άμεσα εκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι το πολιτικό σκηνικό είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε τέτοιο βαθμό που οι όποιες αρχικές συμφωνίες και όλα τα σχέδια πάνε περίπατο. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέσα σε έξη μήνες η ΔΗΜΑΡ από το τρία-και-λίγο τοις εκατό που έπιανε στις δημοσκοπήσεις έφτασε στο σημείο να μην εμφανίζεται καν σε μερικές μετρήσεις! Και τί γίνεται αν μετά από όλο αυτό τον καιρό  ο ΣΥΡΙΖΑ πάψει να είναι πρώτο κόμμα; Ή, ακόμα χειρότερα για τους ΑΝΕΛ, αν εξασφαλίζει ο Τσίπρας αυτοδυναμία;

Ακόμα όμως και αν το σκηνικό στα δύο πρώτα κόμματα παραμείνει σχετικά αμετάβλητο και ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί κάποια στιγμή από τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να σχηματίσει κυβέρνηση, τί θα γίνει αν δεν βγαίνουν τα κουκιά; Τί γίνεται αν ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ΑΝΕΛ δεν φτάνουν τους πολυπόθητους 151, με δεδομένη μάλιστα την απροθυμία του ΚΚΕ για συνεργασία και την επικείμενη μη εισδοχή της ΔΗΜΑΡ στη Βουλή;

Μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι μακρινό ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να προϋποθέτει πολλά «αν», είναι όμως το πιθανότερο σενάριο στην περίπτωση που τελικά εκλεγεί Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή. Μετά την επιτυχία της κυβέρνησης να εκλεγεί Πρόεδρος αποδυναμώνεται λίγο ο ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύονται λίγο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, περνάει ο καιρός και αποφυλακίζεται η ηγεσία της ΧΑ. Ξεκινάει λοιπόν ο πόλεμος για μια μερίδα ακροδεξιών αντιμνημονιακών ψηφοφόρων που μόνο ζημιά μπορεί να κάνει στα ποσοστά των ΑΝΕΛ.

Τί γίνεται λοιπόν στην περίπτωση που Τσίπρας και Καμμένος μετράνε τους Βουλευτές τους και δεν βγαίνουν 151; Αναγκαία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να κοιτάξει αλλού για συμμαχία, είτε προς Ποτάμι μεριά, είτε αν ζορίσουν τα πράγματα προς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Και πες πως με το Ποτάμι βγαίνει κάποια άκρη. Η συνεργασία όμως με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα ήταν ταφόπλακα στο κόμμα των ΑΝΕΛ, αφού θα χαρακτηριζόταν ο νέος ΛΑΟΣ και ο Καμμένος ο νέος Καρατζαφέρης. Και όπως σωστά λέει ο σοφός λαός, καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα. Άρα αν μειωθεί αρκετά το ποσοστό τους οι ΑΝΕΛ θα δουν την κυβερνητική τους συμμετοχή και τα υπουργεία τους να υποδιπλασιάζονται στην περίπτωση μιας τρικομματικής κυβέρνησης ή ακόμα και να εξαφανίζονται πλήρως. Στην περίπτωση δε που μέχρι τότε έχουμε όντως βγει από το μνημόνιο, ακόμα και ευνοϊκές να είναι οι συνθήκες, ποιά θα είναι η αφορμή για μια τέτοια συνεργασία;

Με αυτά τα δεδομένα η κίνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων να προχωρήσουν σε αυτές τις καταγγελίες, ανεξάρτητα από το αν ευσταθούν ή όχι, είναι τακτικά σωστή. Η μόνη ζημιά που μπορεί να γίνει είναι να χαρακτηριστεί ο Καμμένος συνωμοσιολόγος -που δε θα είναι άλλωστε και η πρώτη φορά- και αυτό αν καταφέρει η κυβέρνηση να δείξει στον κόσμο ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες. Δεν είναι η πρώτη φορά που τους τελευταίους μήνες κατηγορείται η συγκυβέρνηση ότι προσπάθησε με χρήματα να αγοράσει ψήφους. Την προηγούμενη φορά η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, αφού δεν αποδείχτηκε τίποτα, αλλά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ απέτυχαν πλήρως να εκμεταλευτούν την απόφαση του εισαγγελέα προς όφελός τους. Ακόμα λοιπόν και αν αποδειχτεί ότι δεν ευσταθούν οι όποιες κατηγορίες, δεν είναι σίγουρο ότι αυτό θα περάσει ως μήνυμα στον κόσμο.

Αντίθετα, μόνο κεδρισμένοι βγαίνουν οι ΑΝΕΛ από όλη αυτή την ιστορία. Έρχονται ξανά στο προκήνιο, απομακρύνουν ψηφοφόρους από τη ΝΔ απορροφώντας ίσως αρκετούς από αυτούς, αποθαρρύνουν τους Βουλευτές να ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και φέρνουν τις εκλογές πιο κοντά, πριν την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και την πιθανη έξοδο από το μνημόνιο.

 

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: