You are currently browsing the tag archive for the ‘απόψεις’ tag.

Πολλοί κατηγόρησαν τον Απόστολο Τζιτζικώστα ότι στην συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου απάντησε μόνο με γενικότητες. Πράγματι, η τακτική του απέδωσε και στις περισσότερες δύσκολες ερωτήσεις κατάφερε να απαντήσει αόριστα και χωρίς να δυσαρεστήσει τους πιθανούς ψηφοφόρους του. Ακόμα και σε όσους τον ρώτησαν για την εναντίωσή του στην κυβέρνηση της ΝΔ και τις επιθέσεις που εξαπέλυε, προφανώς με προσωπικό όφελος, ο Απόστολος Τζιτζικώστας είχε μια γενικότητα να αντιτάξει για να ξεφύγει από την ερώτηση. Μέχρι όμως που ήρθε ένας μεταπτυχιακός φοιτητής και του έκανε μια τόσο συγκεκριμένη ερώτηση, που η αδυναμία του να απαντήσει έκανε τον Περιφερειάρχη ρεζίλι σε όσους τηλεθεατές είχαν καταφέρει να μείνουν ξύπνιοι κόντρα στην υπνηλία που εξέπεμπαν οι απαντήσεις του φαινομένου Τζιτζικώστας.

Όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο (είναι στην αρχή του άρθρου, προσωρήστε περίπου στο 48:00) ο φοιτητής κάνει δύο απλές ερωτήσεις:  α) να κατονομάσει ο Απόστολος Τζιτζικώστας 3 Υπουργούς της ΝΔ που θεωρεί επιτυχημένους για να δείξει που διαφοροποιείται αλλά και που συμφωνεί με την κυβέρνηση Σαμαρά και β) τι θα κάνει με το debate.

Κουτσά στραβά και πολύ γενικά κατάφερε να απαντήσει στην δεύτερη ερώτηση, με την οποία ξεκίνησε την απάντησή του. Στη συνέχεια προχώρησε στην πρώτη ερώτηση, αυτή για τους 3 Υπουργούς, για να αρχίσει και το γέλιο από τους τηλεθεατές.

Ο Περιφερειάρχης άρχισε την απάντησή του λέγοντας «δεν θέλω να μπω σε ονόματα. Θα σας πω όμως ότι στήριζα, στηρίζω και υποστηρίζω όλα εκείνα τα στελέχη που πιστεύουν στην ελεύθερη οικονομία και το έκαναν πράξη στη διακυβέρνηση». Βλέπετε είναι παράλογο για τον Απόστολο Τζιτζικώστα το να παραδεχτεί ότι κάποιος μπορεί να έκανε καλή δουλειά, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να φανεί το πριόνισμα που έχει ρίξει με τόση επιμέλεια σε όσα στελέχη της ΝΔ δεν είναι φανατικοί υποστηρικτές του.

Σε εκείνο το σημείο δεν άντεξε ούτε ο Νίκος Χατζηνικολάου, οπότε και αναγκάστηκε να ρωτήσει τον υποψήφιο πρόεδρο: «Ο Μητσοτάκης και ο Γεωργιάδης που είναι πολιτικοί σας αντίπαλοι, ήταν καλοί Υπουργοί ή όχι;»

Μετά ακολούθησε ένα ρεσιτάλ γενικότητας και αοριστίας. Ο Περιφερειάρχης έχασε τη μπάλα και ξεκίνησε να μιλάει για το ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκαναν μεταρρυθμίσεις που απομάκρυναν τον κόσμο από τη ΝΔ (λες και είχαν επιλογή από τη στιγμή που τις επέβαλλε η Τρόικα), έχασε κάπου το συντακτικό του, συνήλθε στα μισά της απάντησης και ξεκίνησε να μιλάει για αυτό που ξέρει καλύτερα: για τον εαυτό του. Κατάφερε δε έμμεσα να χαρακτηρίσει πλεονέκτημά του το ότι δεν έχει κάνει έργο, άρα δεν έχει κάνει και λάθη!

Αφού λοιπόν σε κάποια φάση πήρε και πάλι τα πάνω του, γυρίζει απευθυνόμενος στον φοιτητή και λέει «να μην αφήσω όμως αναπάντητη την ερώτησή του, το ποιές είναι οι βασικές αρχές στις οποίες πιστεύω». Δεν τον βόλευε τον Περιφερειάρχη η ερώτηση, οπότε την άλλαξε.

Ξεκίνησε λοιπόν να απαντάει στην ερώτηση που ο ίδιος έθεσε στον εαυτό του μιλώντας για τις απόψεις του για τη μεσαία τάξη, για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, για τις ανθρωπιστικές επιστήμες και παραλίγο και για τον καιρό στη Μποτσουάνα.

Ο φοιτητής όμως με την πανέξυπνη ερώτηση επανέρχεται και με απλά λόγια του λέει πως δεν είναι κάτι εξωφρενικό να μιλήσει με καλά λόγια για 3 ανθρώπους.

Μα, απαντάει ο μεγάλος πολιτικός ηγέτης, υπάρχουν τόσα πολλά άτομα, γιατί να ξεχωρίσω μόνο 3 και να αδικήσω τους υπόλοιπους; Έρεται η ακόμα καλύτερη απάντηση του φοιτητή που λέει ότι του δίνεται η εντύπωση ότιο Απόστολος Τζιτζικώστας θέλει να είναι απ’έξω και να συμφωνεί μόνο με όλα τα καλά, χωρίς να αναλαμβάνει το βάρος μιας πραγματικής άποψης και χωρίς να θέλει να επωμιστεί οποιοδήποτε πολιτικό κόστος. Ότι θέλει δηλαδή «κατά κάποιο τρόπο να είναι και από τις 2 πλευρές».

«Όχι, όχι, όχι» απαντάει ο Μακεδόνας πολιτικός, «δεν είναι 2 πλευρές. Σας είπα ξεκάθα ότι διαφώνησα με τον τρόπο που προχώρησαν κάποιες μεταρρυθμίσεις», συνεχίζοντας έτσι να μην απαντάει στην ερώτηση που του θέτουν, αλλά να μιλάει για τον εαυτό του και για τις αόριστες απόψεις του. Κατάφερε μάλιστα να αρχίσει να παινεύεται μέχρι και για πράγματα που έκανε στην Περιφέρειά του, αλλάζοντας τελείως το θέμα!!!

Το μόνο που έχουμε να πούμε είναι συγχαρητήρια στον φοιτητή για την απλή αλλά εκπληκτική ερώτηση, αλλά και γιατί κατάφερε να μείνει ξύπνιος για να κάνει την ερώτηση έχοντας τόσες ώρες μπροστά του την μετενσάρκωση του Μορφέα σε υποψήφιο πρόεδρο.

 

Advertisements

Το 2015 ο Εθνικός Κήρυκας, η μεγαλύτερη εφημερίδα της ομογένειας, συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής! Δείτε στο βίντεο ένα μικρό αφιέρωμα στην ιστορική εφημερίδα.

ΣΥΡΙΖΑΌλοι αυτοί που υποστηρίζουν το «όχι σε μνημόνιο, ναι σε εκλογές», εκφράζουν στον πιο απόλυτο βαθμό την πολιτική δηλεία και τον πολιτικό λαϊκισμό.

Έχουμε φθάσει στο χείλος του γκρεμού επειδή η σημερινή κυβέρνηση μετά από τις εκλογές δεν τόλμησε να απαλλαγεί από ένα ανεφάρμοστο και δημαγωγικό πρόγραμμα που την ανέδειξε στην εξουσία.

Οι ιδεοληψίες της κυβέρνησης και ο τσαρλατανισμός πολλών στελεχών της εμπόδισαν τον κ. Τσίπρα, που από ό,τι φαίνεται διαθέτει μεγαλύτερο δείκτη προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα από τους βουλευτές και τα στελέχη του, να κλείσει νωρίτερα την συμφωνία με τους δανειστές. Και οργανώνονται για να τον αποτρέψουν από το να την εφαρμόσει, δείχνοντας ότι ο ρεαλισμός που διακατέχει τον ίδιο δεν διακατέχει το σύνολο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδος και του ετερόκλητου κόμματός του.

Τώρα όμως που η αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας είναι ζήτημα ημερών ή ακόμα και ωρών, ακόμα και τώρα αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Δείχνοντας πολιτική δειλία αρνούνται να καταλάβουν ότι ο λαός τους εξέλεξε στην κυβέρνηση επειδή οι ίδιοι τους έπεισαν ότι μπορούν να διαπραγματευθούν καλύτερα τα συμφέροντά του. Προσφεύγοντας πάλι σε εκλογές, τι θα πετύχουν; Θα πάρουν και πάλι εντολή να κάνουν μια άλλη διαπραγμάτευση; Με ποιους; Με αυτούς που δεν κάνουν πίσω από τις δικές τους «κόκκινες γραμμές»; Με αυτούς που έχουν το παραδάκι που εμείς επαιτούμε να μας δώσουν για να γλυτώσουμε τη χρεοκοπία; Και πώς θα τους πείσουμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια ακόμα πιο φρέσκια και ανανεωμένη εντολή από το λαό; Μήπως τελικά θέλουν να απεκδιθούν των δικών τους ευθυνών για την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή; Μήπως, τελικά οι εκλογές με το δίλημμα «υποταγή ή ανεξάρτητη οικονομία» είναι μια μπλόφα για να μετατεθούν στον ευαίσθητο συναισθηματικά λαό οι ευθύνες που δεν μπορεί να αναλάβει μια ανίκανη πολιτική ηγεσία την οποία δυστυχώς ο λαός την εμπιστεύθηκε; Υπάρχει δυνατότητα μετά από νέες εκλογές να βρουν χρήματα από άλλού; Και αν μπορούν γιατί δεν το έκαναν μέχρι τώρα; Αλλά και να βρουν χρήματα από αλλού εν τω μεταξύ μέχρι να γίνουν οι εκλογές η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει, επειδή χωρίς τη σύναψη συμφωνίας δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας προς το ΔΝΤ.

Συνεπώς, ας αφήσουν τους παλικαρισμούς και τον εμπαιγμό του λαού. Αρκετά πλήρωσε και πληρώνει την ανικανότητα των πολιτικών του ηγεσιών.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι απλά. Οι επιλογές που έχετε μπροστά σας κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ είναι απλούστατες:

Αναλάβετε τις ευθύνες σας. Γι’ αυτό σας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Αν δεν μπορείτε να το πράξετε, η δημοκρατία έχει κανόνες. Και προ πάντων η κοινοβουλευτική δημοκρατία που ισχύει στον τόπο μας δεν έχει αδιέξοδα. Αν δεν μπορείτε να αναλάβετε τις ευθύνες σας και να λάβετε αποφάσεις και έχετε συνηθίσει στο χάιδεμα των αυτιών του λαού και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», παραμερίστε και αφήστε εκείνους που έχουν τα κότσια και το ψυχικό σθένος να το πράξουν.

Γιατί εκείνο που δεν καταλαβαίνουν ορισμένοι στο ΣΥΡΙΖΑ – και σε αυτούς δεν φαίνεται να περιλαμβάνεται πλέον ο Πρωθυπουργός- είναι ότι πέρα από τον δικό μας πεπερασμένο πολιτικό και βιολογικό βίο, υπάρχει η Ελλάδα που ακολουθεί. Η Ελλάδα των παιδιών μας. Και γι’ αυτήν την Ελλάδα του αύριο οφείλουμε να αγωνιστούμε.

 

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα σημεία των εθνικών οδών μας. Προσοχή λοιπόν όταν τα περνάτε!

(Πατήστε πάνω στην εικόνα για να μεγαλώσει)

ethniki-odos-

Samaras-Tsipras– Οι πολίτες δεν πρόκειται ποτέ να ψηφίσουν κάποιον που αντιπαθούν

Κάθε εβδομάδα έρχονται στο φως δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η κοινωνία χάνει την ανοχή της προς τους χειρισμούς της κυβέρνησης έναντι των δανειστών. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν πλέον εμφανώς ότι είτε δεν εμπιστεύονται είτε ότι έχουν κουραστεί από τους άστοχους χειρισμούς της κυβέρνησης με την τρόικα, «θεσμούς» ή Brussels Group ή όπως αλλιώς θέλει κανείς να ονομάσει τους δανειστές.

Υπό κανονικές συνθήκες η δυσαρέσκεια των πολιτών θα είχε μεταφραστεί σε καταδικαστική ψήφο προς τον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παρά ταύτα όμως τα κόμματα της παράταιρης ιδεολογικά συμμαχίας δείχνουν όχι μόνο να διατηρούν τα ποσοστά τους αλλά και σε ορισμένες δημοσκοπήσεις να ενισχύονται.

Μοιάζει άραγε λογικό αυτό το φαινόμενο; Είναι φυσιολογικό να δηλώνεις ότι αν είχαμε σήμερα εκλογές θα ψήφιζες εκείνον που δεν εμπιστεύεσαι;

Φυσικά και δεν είναι λογικό. Φυσικά και ξεπερνά τα όρια της φυσιολογικής αντίδρασης. Είναι όμως πιο λογικό από το να ψηφίζεις κάποιον που απεχθάνεσαι. Και τη σημερινή ΝΔ οι πολίτες δείχνουν ότι την απεχθάνονται. Προτιμούν λοιπόν να δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν κάποιον που δεν εμπιστεύονται δίνοντάς του ουσιαστικά μια δεύτερη ευκαιρία, παρά να δηλώσουν ότι ψηφίζουν κάποιον που δεν θέλουν καν να ακούν το όνομά του γιατί επί δυόμιση χρόνια τους φόρτωσε με επιπλέον φόρους, τους φόρτωσε με επιπλέον ανέργους, τους φόρτωσε με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τους φόρτωσε με ελπίδες που διαψεύσθηκαν για έξοδο από την κρίση και για σχίσιμο των μνημονίων μήνα με το μήνα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μέρα με τη μέρα, όπως διεκήρυσσε πριν από ένα χρόνο στο Σύνταγμα.

Έτσι λοιπόν η κοινωνία οδηγήθηκε να ψηφίσει κάποιον που και τα μισά να έκανε από όσα έλεγε πάλι κέρδος θα είχε. Σήμερα όμως που δεν έχει κάνει ούτε τα μισά από όσα είχε υποσχεθεί ο κ. Τσίπρας, η νέα κωλοτούμπα του κ. Σαμαρά να προσπαθεί να εμφανισθεί και πάλι αντιμνημονιακός και η εμμονή του να απαιτεί μια συγγνώμη από την κοινωνία για την ψήφο της, τον έχει κάνει αντιπαθή στα μάτια των πολιτών.

Και οι πολίτες μπορεί να είναι απογοητευμένοι αλλά προτιμούν να δώσουν την ψήφο τους σε κάποιον που δείχνει ότι προσπαθεί κάτι να κάνει έστω και αν δεν έχει αποτέλεσμα, παρά σε κάποιον που αντιπαθούν. Συνεπώς αν η ΝΔ δεν απαλλαγεί από τα πρόσωπα που η κοινωνία αντιπαθεί, δεν πρόκειται να ανακάμψει, δεν πρόκειται να προβάλει ως εναλλακτική λύση, δεν πρόκειται να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών. Άρα αν η ΝΔ θέλει να αποκτήσει και πάλι προοπτική εξουσίας και να της εμπιστευθούν οι πολίτες την ψήφο τους, δεν έχει παρά να κάνει το πρώτο σημαντικό και καθοριστικό βήμα αλλάζοντας ηγεσία. Το δεύτερο και επίσης ουσιαστικό βήμα είναι η διατύπωση μιας πρότασης ρεαλιστικής που θα πείθει την κοινωνία πως ό,τι προτείνεται είναι επιβεβλημένο και μετρημένο στις επιπτώσεις του και θα οδηγήσει σε αυτό που όλοι επιθυμούν. Στην σταθεροποίηση, στην ανάκαμψη και τελικά στην ανάπτυξη της οικονομίας μας.

Γ.Δ.Κ.

Φωτογραφία από Gazzetta.gr

Τον τοίχο δεν τον χτυπάς δυνατά με το κεφάλι σου για να τον γκρεμίσεις. Τον τοίχο τον γκρεμίζεις σιγά – σιγά, αφαιρώντας τουβλάκι – τουβλάκι.

Έτσι αποφεύγεις και το κεφάλι σου να σπάσεις, αλλά και αποτρέπεις τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει η κατάρρευση του τοίχου σε όσους στηρίζονται σε αυτόν ή σε όσα στηρίζει αυτός.

Ο κ. Σταύρος Κοντονής πιστεύει προφανώς ότι ακόμα είναι μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ και όχι μέλος της Κυβέρνησης και εξακολουθεί ρομαντικά να πιστεύει ότι είναι εύκολο και δεν θα έχει επιπτώσεις να γκρεμίσει με μιας, όλη τη σαπίλα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Επειδή όμως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού ο πολιτικός κ. Κοντονής θα έπρεπε να αρχίσει να αποδομεί τον τοίχο που έχει υψώσει η σαπίλα και τα κάθε λογής συμφέροντα του ποδοσφαίρου, σιγά – σιγά προσπαθώντας από τη μια να καθαρίσει τη βρωμιά που και τη μαφία που λυμαίνεται το χώρο και από την άλλη να διασφαλίζει τα συμφέροντα του ελληνικού ποδοσφαίρου, κυρίως στο εξωτερικό, σεβόμενος τους κανόνες της FIFA και της UEFA, τους οποίους σέβεται ακόμα και ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δικτάτορας της Βόρειας Κορέας.

Παράλληλα θα έπρεπε να λάβει υπ’ όψιν του ότι οι αλλαγές θα έπρεπε να είναι τέτοιες που να μπορούν να τις αφομοιώσουν οι ΠΑΕ, γιατί μιλάμε για ανώνυμες εταιρείες που πέρα από το ποδόσφαιρο ως άθλημα και διασκέδαση εκπροσωπούν οικονομικά συμφέρονται, εταίρους και εργαζομένους.

Το επαπειλούμενο grexit του ποδοσφαίρου μας στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένης και της Εθνικής Ομάδος, από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις θα έχει μοιραία και οικονομικές επιπτώσεις σε μια τάξη εργαζομένων που ζουν αποκλειστικά από το ποδόσφαιρο ή συμπληρώνουν το εισόδημά τους από αυτό. Και δεν μιλάμε μόνο για τους 11 ή 22 παίχτες κάθε ομάδας, αλλά για όλους εκείνους που βρίσκονται πίσω από τις ομάδες, ως επιμελητές, ως γιατροί, ως γυμναστές, ως φροντιστές γηπέδων, ως διαιτητές, ως… ό,τι άλλο έχει σχέση με το ποδόσφαιρο.

Η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση μπορεί να στηρίζεται στις πιο αγνές προθέσεις αλλά πολιτικά είναι άστοχη και βλακώδης. Και σε αυτό το επίπεδο, της πολιτικής αστοχίας, μόνο με την βλακώδη κίνηση που είχε κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά και έκλεισε την ΕΡΤ μπορεί να συγκριθεί.

Όταν θες να διορθώσεις κάτι δεν το γκρεμίζεις και το ξαναχτίζεις από την αρχή. Το διορθώνεις με στοχευμένες παρεμβάσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα με την εξυγείανση και τη λειτουργία του συστήματος.

Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, πρέπει να το καταλάβει και να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Διαφορετικά όσο κι αν θεωρητικά έχει δίκιο και οι προθέσεις της είναι αγαθές, κινδυνεύει ο νόμος για το ποδόσφαιρο να εξελιχθεί στο δικός της «μαύρο», αντίστοιχο με το «μαύρο της ΕΡΤ» του Αντώνη Σαμαρά.

 

Γιώργος Κοντογιάννης

 

Διαβάστε περισσότερες απόψεις στο apopseis.gr

 

 

Η γνωστή σε όλους μας γερμανική εφημερίδα Bild κυκλοφόρησε άρθρο με τίτλο «Πώς ο Λουμπιτς εξαπάτησε την Germanwings». Είναι ένα καλό άρθρο που αναφέρει βήμα-βήμα τις κινήσεις που έκανε ο συγκυβερνήτης του μοιραίου Airbus για να μπορέσει να συνεχίσει να πετάει. Το πρόβλημά μου δεν είναι με το άρθρο, είναι με την Bild.

Αμφιβάλει κανείς ότι αν η Germanwing ήταν Hellenicwings ο τίτλος αντί για «Πώς ο Λούμπιτς εξαπάτησε την Germanwings» θα ήταν «Πώς οι ελλειπείς έλεγχοι της Hellenicwings άφησαν ανεξέλεγκτο τον Λούμπιτς»; Μάλλον όχι…

Περισσότερες απόψεις στο apopseis.gr

 

Μπορεί να μην έγινε 1η Απριλίου, όμως η φάρσα της Βιρτζίνια Γουλφ και των φίλων της είναι μια από τις θρασύτερες, τις πιο παράτολμες και σίγουρα τις καλύτερες όλων των εποχών! Το άρθρο (πηγή dimartblog.com) εξηγεί και την προέλευση της φράσης «bunga bunga», που αργότερα συνδέθηκε με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, για αρκετά διαφορετικό λόγο…

 

Όταν η Βιρτζίνια Γουλφ έπαιζε τη «γυναίκα με τα μούσια»

─ Της Μαρίας Τσάκος ─
Virginia_Woolf_in_Dreadnought_Hoax

Το πρωί της 7ης Φεβρουαρίου του 1910, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα της ναυαρχίδας του βρετανικού πολεμικού στόλου, H.M.S. Dreadnought, που ήταν δεμένη στο Dorset, βρίσκονταν επί ποδός. Νωρίτερα την ίδια μέρα, ο Πλοίαρχος του πλοίου, είχε λάβει επείγον τηλεγράφημα από τον υφυπουργό Εξωτερικών Sir Charles Hardinge με το οποίο τον ενημέρωνε πως αντιπροσωπία του πρίγκηπος της Αβησσυνίας θα εκτελούσε επίσημη επίσκεψη επί του πλοίου της Αυτού Μεγαλειότητος και πως έπρεπε, συνεπώς, «να το βρουν σε άψογη κατάσταση, να τύχουν τιμητικής υποδοχής και ευγενούς φιλοξενίας». Ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων.

Από αριστερά: Virginia Stephen (Woolf), Duncan Grant, Horace Cole, Anthony Buxton, Adrian Stephen, Guy Ridley

Και πράγματι, λίγο πριν το μεσημέρι οι αξιωματικοί του Dreadnought παρατάχτηκαν στην κορυφή της σκάλας του πλοίου για να υποδεχτούν με τιμές αρχηγού κράτους τους εκπροσώπους της αβησσυνιακής Αυλής, τον μεταφραστή και έναν υπάλληλο του Υπουργείου Εξωτερικών που τους συνόδευαν, υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου του Ζανζιμπάρ*. (Είχαν καταβληθεί φιλότιμες προσπάθειες να ανευρεθεί η σημαία της Αβησυννίας ώστε να ανεβεί στον ιστό του πλοίου όπως προέβλεπε το εθιμοτυπικό, αλλά μόνο εκείνη του Ζανζιμπάρ βρέθηκε πρόχειρη και ο Πλοίαρχος είχε προφανώς αποφασίσει πως ήταν μια χαρά λύση, στο κάτω-κάτω, εκεί απέναντι ήταν και το Ζανζιμπάρ).

To H.M.S. Dreadnought

Σε κάθε περίπτωση, οι Αβησύννιοι δεν έδειξαν να προσβάλονται, ανταπέδωσαν όλο επισημότητα τον στρατιωτικό χαιρετισμό των αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού με τις βαθιές υποκλίσεις που συνηθίζονταν στην πατρίδα τους και στη συνέχεια ζήτησαν να ξεναγηθούν στο πλοίο. Επί σαράντα περίπου λεπτά της ώρας επιθεωρούσαν συνοδεία αξιωματικών τους χώρους του πλοίου ανταλλάσσοντας μεταξύ τους σχόλια στη γλώσσα τους ─ μια διασταύρωση λατινικών και αρχαίων ελληνικών με σουαχίλι─ ενώ ο μεταφραστής φρόντιζε να διευκολύνει τη συνεννόηση με τους Άγγλους μεταφράζοντας εκατέρωθεν. Πολύ συχνά σταματούσαν, κοιτούσαν κάτι με ενδιαφέρον και δείχνοντάς το αναφωνούσαν όλο ενθουσιασμό «Bunga, Bunga!». Μετά το τέλος της ξενάγησης ο Πλοίαρχος τους προσκάλεσε σε γεύμα αλλά οι υψηλοί προσκεκλημένοι αρνήθηκαν διότι το φαγητό και το ποτό που τους προσφέρθηκαν «δεν ήταν καθόλου της αρεσκείας τους». Επίσης ρώτησαν αν υπήρχαν πρόχειρα τίποτε χαλάκια για να προσευχηθούν. Λίγο αργότερα, απένειμαν τιμητικούς τίτλους αξιωματούχων του αβησυννιακού στρατού στον Πλοίαρχο και σε άλλους αξιωματικούς, αποχαιρέτησαν με κάθε επισημότητα  και αποβιβάστηκαν.

1910_dreadnought_comic

Λίγες μέρες πριν από αυτή την επίσημη επίσκεψη εκ μέρους της Αυλής της Αβησσυνίας που μόλις εξιστορήσαμε, στις αρχές του Φεβρουαρίου, ο 29χρονος Horace de Vere Cole, αριστοκράτης και φοιτητής του Cambridge, δέχτηκε μιαν επίσκεψη ─ανεπίσημη─ από έναν φίλο του, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού ο οποίος υπηρετούσε στο H.M.S. Hawke. Το Hawke και το Dreadnought είχαν μεταξύ τους ανοιχτούς λογαριασμούς και τα μέλη των πληρωμάτων τους ένωνε ─ή, μάλλον, χώριζε─ μια βεντέτα και μια παλιά παράδοση ανταλλαγής καψονιών. Ας τα ακούσουμε, όμως, από το στόμα της Virginia Woolf που έχει λόγους να τα γνωρίζει καλύτερα: «Τα χρόνια εκείνα οι νεαροί αξιωματικοί περνούσαν καλά. Όλο θα σκάρωναν κάτι για να διασκεδάσουν· και μια από τις βασικές ασχολίες τους ήταν να κάνουν φάρσες ο ένας στον άλλο. Υπήρχαν ένα σωρό αντιπαλότητες και ίντριγκες στο Ναυτικό και στους αξιωματικούς άρεσε πολύ να κερδίζουν πόντους στη μεταξύ τους κόντρα. Κάπως έτσι και με το Hawke και το Dreadnought… Και ένας φίλος του Cole που ανήκε στο πλήρωμα του Hawke πήγε και τον βρήκε και του είπε “εσύ είσαι γνωστός για τις φάρσες σου, δεν μπορείς να σκεφτείς κάποια πλάκα να κάνουμε στο Dreadnought;”».

Ο Cole μάζεψε και πέντε φίλους του: Την Virginia Stephen (αργότερα Woolf) και τον αδελφό της Adrian Stephen, τον Guy Ridley, τον Anthony Buxton και τον (ζωγράφο) Duncan Grant. Εξασφάλισαν τις φορεσιές και τις ψεύτικες γενιάδες από θεατρικό βεστιάριο καθώς και φούμο για να επιτύχουν το εξωτικό χρώμα των Αβησσυνίων και άρχισαν να ετοιμάζονται με τη βοήθεια φίλου τους ενδυματολόγου που τους έδωσε μία και μόνη συμβουλή: Δεν έπρεπε επ’ ουδενί να φάνε διότι δεν ήταν σε θέση να εγγυηθεί πως τα μουστάκια και τα γένια θα παρέμεναν στη θέση τους. Ο Cole έστειλε πρωί-πρωί τηλεγράφημα στον Πλοίαρχο του Dreadnought υπογράφοντας ως υφυπουργός Εξωτερικών, έπειτα πήγαν στο σταθμό του Paddington όπου λέγοντας την ίδια ιστορία εξασφάλισε ειδικό δρομολόγιο για το Weymouth και λίγο πριν το μεσημέρι η συμμορία έφτασε στο Dorset.

Όπως είπαμε παραπάνω, κανείς στο Dreadnought δεν κατάλαβε ποτέ τίποτε ─ούτε καν ο Commander Willie Fisher που ήταν εξάδελφος της Virginia και του Adrian Stephen. Φυσικά, η πλάκα δεν είναι πλάκα και η φάρσα δε λέγεται φάρσα αν τη γνωρίζεις μόνο εσύ. Εξ ου και ο Cole αποφάσισε ─σε μια κρίση μαξιμαλισμού, είναι αλήθεια─ να στείλει την ιστορία στη Daily Mail μαζί και με το απαιτούμενο φωτογραφικό ντοκουμέντο.

468px-DreadnoughtHoaxCartoonDailyMirrorFebruary1910Το άρθρο, η φωτογραφία και τα χωρατά εις βάρος του Dreadnought έγιναν viral ─ή, τέλος πάντων, όσο viral μπορούσαν να γίνουν το 1910, χωρίς twitter. Μέσα σε λίγες μέρες το έγραφαν όλες οι εφημερίδες με τίτλο «Bunga, Bunga!» και το Πολεμικό Ναυτικό είχε γίνει περίγελος σε όλη την Αγγλία, ενώ κάποιοι έξυπνοι δημοσιογράφοι πρότειναν το Dreadnought να μετονομαστεί «The Abyssinian». Το επιτελείο στόλου ήταν έξαλλο και σκέφτηκε έως και την ποινική δίωξη των φαρσέρ αλλά απέρριψε την ιδέα κατόπιν ωρίμου σκέψεως και έστειλε το Dreadnought εκπαιδευτικό ταξίδι μέχρι να ξεχαστεί το περιστατικό.

Μερικά χρόνια αργότερα, το 1915, το πολυπαθές H.M.S. Dreadnought βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα από τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα έγραφε δυο λέξεις μόνο: «BUNGA BUNGA».

Έκτοτε, η φράση «μπούνγκα μπούνγκα» καθιερώθηκε και πέρασε στα λεξικά.

* Στους ελληνικούς χάρτες της εποχής, αποδιδόταν ως «Ζανζιβάρη». Εδώ προτιμήθηκε η ονομασία «Ζανζιμπάρ», όπως εξακολουθούν να προφέρουν το τοπωνύμιο οι έλληνες ναυτικοί.

 

Για περισσότερο χιούμορ από το apopseis, πατήστε εδώ!

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Δεκέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: