You are currently browsing the tag archive for the ‘ΔΝΤ’ tag.

ΣΥΡΙΖΑΌλοι αυτοί που υποστηρίζουν το «όχι σε μνημόνιο, ναι σε εκλογές», εκφράζουν στον πιο απόλυτο βαθμό την πολιτική δηλεία και τον πολιτικό λαϊκισμό.

Έχουμε φθάσει στο χείλος του γκρεμού επειδή η σημερινή κυβέρνηση μετά από τις εκλογές δεν τόλμησε να απαλλαγεί από ένα ανεφάρμοστο και δημαγωγικό πρόγραμμα που την ανέδειξε στην εξουσία.

Οι ιδεοληψίες της κυβέρνησης και ο τσαρλατανισμός πολλών στελεχών της εμπόδισαν τον κ. Τσίπρα, που από ό,τι φαίνεται διαθέτει μεγαλύτερο δείκτη προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα από τους βουλευτές και τα στελέχη του, να κλείσει νωρίτερα την συμφωνία με τους δανειστές. Και οργανώνονται για να τον αποτρέψουν από το να την εφαρμόσει, δείχνοντας ότι ο ρεαλισμός που διακατέχει τον ίδιο δεν διακατέχει το σύνολο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδος και του ετερόκλητου κόμματός του.

Τώρα όμως που η αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας είναι ζήτημα ημερών ή ακόμα και ωρών, ακόμα και τώρα αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Δείχνοντας πολιτική δειλία αρνούνται να καταλάβουν ότι ο λαός τους εξέλεξε στην κυβέρνηση επειδή οι ίδιοι τους έπεισαν ότι μπορούν να διαπραγματευθούν καλύτερα τα συμφέροντά του. Προσφεύγοντας πάλι σε εκλογές, τι θα πετύχουν; Θα πάρουν και πάλι εντολή να κάνουν μια άλλη διαπραγμάτευση; Με ποιους; Με αυτούς που δεν κάνουν πίσω από τις δικές τους «κόκκινες γραμμές»; Με αυτούς που έχουν το παραδάκι που εμείς επαιτούμε να μας δώσουν για να γλυτώσουμε τη χρεοκοπία; Και πώς θα τους πείσουμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια ακόμα πιο φρέσκια και ανανεωμένη εντολή από το λαό; Μήπως τελικά θέλουν να απεκδιθούν των δικών τους ευθυνών για την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή; Μήπως, τελικά οι εκλογές με το δίλημμα «υποταγή ή ανεξάρτητη οικονομία» είναι μια μπλόφα για να μετατεθούν στον ευαίσθητο συναισθηματικά λαό οι ευθύνες που δεν μπορεί να αναλάβει μια ανίκανη πολιτική ηγεσία την οποία δυστυχώς ο λαός την εμπιστεύθηκε; Υπάρχει δυνατότητα μετά από νέες εκλογές να βρουν χρήματα από άλλού; Και αν μπορούν γιατί δεν το έκαναν μέχρι τώρα; Αλλά και να βρουν χρήματα από αλλού εν τω μεταξύ μέχρι να γίνουν οι εκλογές η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει, επειδή χωρίς τη σύναψη συμφωνίας δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας προς το ΔΝΤ.

Συνεπώς, ας αφήσουν τους παλικαρισμούς και τον εμπαιγμό του λαού. Αρκετά πλήρωσε και πληρώνει την ανικανότητα των πολιτικών του ηγεσιών.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι απλά. Οι επιλογές που έχετε μπροστά σας κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ είναι απλούστατες:

Αναλάβετε τις ευθύνες σας. Γι’ αυτό σας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Αν δεν μπορείτε να το πράξετε, η δημοκρατία έχει κανόνες. Και προ πάντων η κοινοβουλευτική δημοκρατία που ισχύει στον τόπο μας δεν έχει αδιέξοδα. Αν δεν μπορείτε να αναλάβετε τις ευθύνες σας και να λάβετε αποφάσεις και έχετε συνηθίσει στο χάιδεμα των αυτιών του λαού και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», παραμερίστε και αφήστε εκείνους που έχουν τα κότσια και το ψυχικό σθένος να το πράξουν.

Γιατί εκείνο που δεν καταλαβαίνουν ορισμένοι στο ΣΥΡΙΖΑ – και σε αυτούς δεν φαίνεται να περιλαμβάνεται πλέον ο Πρωθυπουργός- είναι ότι πέρα από τον δικό μας πεπερασμένο πολιτικό και βιολογικό βίο, υπάρχει η Ελλάδα που ακολουθεί. Η Ελλάδα των παιδιών μας. Και γι’ αυτήν την Ελλάδα του αύριο οφείλουμε να αγωνιστούμε.

 

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Advertisements

Στα άρθρα που μιλάνε για τις διαπραγματεύσεις του Γιάνη Βαρουφάκη και του Αλέξη Τσίπρα με του Ευρωπαίους ακούμε συχνά για τη «θεωρία παιγνίων» και το «δίλημμα του φυλακισμένου». Μπορεί να έχουμε μια ιδέα σχετικά με το τι είναι η «θεωρία παιγνίων» (κλάδος των μαθηματικών που μελετάει τη στρατηγική μεταξύ ανταγωνιστών), τι είναι όμως αυτό το περήφιμο «δίλημμα»;

«Το «δίλημμα του φυλακισμένου» εξετάζει τις στρατηγικές επιλογές λογικά σκεπτόμενων παικτών που εμπλέκονται σε ανταγωνιστικές καταστάσεις.

Δύο άτομα συλλαμβάνονται από την αστυνομία σαν ύποπτοι διάπραξης κάποιων εγκλημάτων. H αστυνομία δεν έχει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να τους κατηγορήσει, οπότε τους βάζει σε χωριστά δωμάτια, εμποδίζοντάς τους να έχουν οποιαδήποτε επικοινωνία. O εισαγγελέας επισκέπτεται και τους δύο, τον καθένα χωριστά, και κάνει στον καθένα την εξής πρόταση:

  • Αν καταθέσει εναντίον του άλλου (και ο άλλος δεν μιλήσει) τότε η συνεργασία αμοίβεται με άμεση απελευθέρωση, ενώ ο «άλλος» θα φάει 12 χρόνια.
  • Αν δε μιλήσει ούτε αυτός ούτε ο άλλος θα φάνε και οι δύο από 1 χρόνο φυλακή για ήσσονος σημασίας αδικήματα για τα οποία η αστυνομία έχει αποδείξεις.
  • Αν καρφώσουν και οι δύο ο ένας τον άλλον τότε θα φάνε 4 χρόνια ο καθένας.

Ποιά είναι η αναμενόμενη ορθολογικά «βέλτιστη» στάση του καθενός απ’ τους κρατούμενους; ρωτάει η θεωρία παιγνίων.

Θυμίζουμε ότι «ορθολογισμός» για τους ειδικούς αυτού του μοντέλου είναι να κοιτάει ο καθένας το συμφέρον του, δηλαδή είτε το μέγιστο όφελος είτε την μικρότερη ζημιά του, λαμβάνοντας υπόψη του ότι και ο άλλος (ο «αντίπαλος»…) θα κάνει το ίδιο. Σύμφωνα λοιπόν με την θεωρία, ο κάθε κρατούμενους, ας πούμε ο Α και ο Β, έχει τις πιο κάτω επιλογές:

Eπειδή ο Α δεν μπορεί να εμπιστευτεί «λογικά σκεπτόμενος» τον Β ότι θα κρατήσει το στόμα του κλειστό (οπότε, κρατώντας κι αυτός το δικό του, «κερδίζει» την μικρότερη ποινή), καρφώνει. Eπειδή και ο Β απ’ την μεριά του κάνει τις ίδιες σκέψεις και τους ίδιους υπολογισμούς, καρφώνει επίσης. Kατά την θεωρία παιγνίων η ευτυχής (και πλήρως ορθολογική κατάληξη) του διλήμματος είναι οτι γίνονται ο ένας ρουφιάνος του άλλου και τρώνε από 4 χρόνια φυλακή.»  perierga.gr

Προφανώς το ιδανικό είναι η αμοιβαία υποχώρηση, οπότε και τιμωρούνται με ποινή ενός έτους ο καθένας. Εξετάζοντας όμως κάποιος το να κρατήσει την σιωπή του, άρα την υποχώρηση, σκέφτεται «ή ο άλλος θα είναι σωστός απέναντί μου και θα μείνω ένα χρόνο μέσα, ή όχι και θα μείνω 12». Εξετάζοντας την αντίθετη περίπτωση σκέφτεται ότι «αν εγώ ενεργήσω ενάντια στον άλλο, θα μείνω μέσα ή 4 χρόνια, ή καθόλου!»

Προφανώς η λογικότερη κίνηση είναι να καρφώσεις τον άλλο και να ελπίζεις να μη κάνει και αυτός το ίδιο. Η λογική κίνηση όμως δεν είναι αυτή που συμφέρει τους δύο «παίκτες». Αυτό που τους συμφέρει είναι να κρατήσουν και οι δύο τη σιωπή τους και να τιμωρηθούν μόνο με έναν χρόνο.

Τι γίνεται αν, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, επαναληφθεί η διαδικασία για κάποιο άλλο αδίκημα; Αν και οι δύο διάλεξαν την λιγότερο λογική αλλά πιο συμφέρουσα λύση της σιωπής, πιθανότατα θα διαλέξουν το ίδιο και θα συνεχίσουν τη συνεργασία τους με αμοιβαίο κέρδος. Σε αντίθετη περίπτωση, όπου ένας ή και οι δύο αποφάσισαν να εναντιωθούν στον άλλο «παίχτη», δεν υπάρχει η απαραίτητη εμπιστοσύνη και είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσει μια συνεργασία.

Με αυτό το δίλημμα παρομοιάζουν πολλοί τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Μπορούμε αμφότεροι να υποχωρήσουμε λίγο για το κοινό συμφέρον, ή επιζητώντας και οι δύο το καλύτερο, όπως είναι λογικό, τελικά κάνουμε ζημιά στον εαυτό μας; Μπορούμε να εμπιστευόμαστε την αντίπαλη πλευρά και τώρα, αλλά και στο μέλλον;

Για να δείτε στο apopseis την πορεία των διαπραγματεύσεων μέσα από τα μάτια των αρθρογράφων μας πατήστε εδώ!

 

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Σεπτεμβρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: