You are currently browsing the tag archive for the ‘Κουβέλης’ tag.

Φωτογραφία από Gazzetta.gr

Τον τοίχο δεν τον χτυπάς δυνατά με το κεφάλι σου για να τον γκρεμίσεις. Τον τοίχο τον γκρεμίζεις σιγά – σιγά, αφαιρώντας τουβλάκι – τουβλάκι.

Έτσι αποφεύγεις και το κεφάλι σου να σπάσεις, αλλά και αποτρέπεις τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει η κατάρρευση του τοίχου σε όσους στηρίζονται σε αυτόν ή σε όσα στηρίζει αυτός.

Ο κ. Σταύρος Κοντονής πιστεύει προφανώς ότι ακόμα είναι μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ και όχι μέλος της Κυβέρνησης και εξακολουθεί ρομαντικά να πιστεύει ότι είναι εύκολο και δεν θα έχει επιπτώσεις να γκρεμίσει με μιας, όλη τη σαπίλα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Επειδή όμως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού ο πολιτικός κ. Κοντονής θα έπρεπε να αρχίσει να αποδομεί τον τοίχο που έχει υψώσει η σαπίλα και τα κάθε λογής συμφέροντα του ποδοσφαίρου, σιγά – σιγά προσπαθώντας από τη μια να καθαρίσει τη βρωμιά που και τη μαφία που λυμαίνεται το χώρο και από την άλλη να διασφαλίζει τα συμφέροντα του ελληνικού ποδοσφαίρου, κυρίως στο εξωτερικό, σεβόμενος τους κανόνες της FIFA και της UEFA, τους οποίους σέβεται ακόμα και ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δικτάτορας της Βόρειας Κορέας.

Παράλληλα θα έπρεπε να λάβει υπ’ όψιν του ότι οι αλλαγές θα έπρεπε να είναι τέτοιες που να μπορούν να τις αφομοιώσουν οι ΠΑΕ, γιατί μιλάμε για ανώνυμες εταιρείες που πέρα από το ποδόσφαιρο ως άθλημα και διασκέδαση εκπροσωπούν οικονομικά συμφέρονται, εταίρους και εργαζομένους.

Το επαπειλούμενο grexit του ποδοσφαίρου μας στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένης και της Εθνικής Ομάδος, από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις θα έχει μοιραία και οικονομικές επιπτώσεις σε μια τάξη εργαζομένων που ζουν αποκλειστικά από το ποδόσφαιρο ή συμπληρώνουν το εισόδημά τους από αυτό. Και δεν μιλάμε μόνο για τους 11 ή 22 παίχτες κάθε ομάδας, αλλά για όλους εκείνους που βρίσκονται πίσω από τις ομάδες, ως επιμελητές, ως γιατροί, ως γυμναστές, ως φροντιστές γηπέδων, ως διαιτητές, ως… ό,τι άλλο έχει σχέση με το ποδόσφαιρο.

Η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση μπορεί να στηρίζεται στις πιο αγνές προθέσεις αλλά πολιτικά είναι άστοχη και βλακώδης. Και σε αυτό το επίπεδο, της πολιτικής αστοχίας, μόνο με την βλακώδη κίνηση που είχε κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά και έκλεισε την ΕΡΤ μπορεί να συγκριθεί.

Όταν θες να διορθώσεις κάτι δεν το γκρεμίζεις και το ξαναχτίζεις από την αρχή. Το διορθώνεις με στοχευμένες παρεμβάσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα με την εξυγείανση και τη λειτουργία του συστήματος.

Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, πρέπει να το καταλάβει και να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Διαφορετικά όσο κι αν θεωρητικά έχει δίκιο και οι προθέσεις της είναι αγαθές, κινδυνεύει ο νόμος για το ποδόσφαιρο να εξελιχθεί στο δικός της «μαύρο», αντίστοιχο με το «μαύρο της ΕΡΤ» του Αντώνη Σαμαρά.

 

Γιώργος Κοντογιάννης

 

Διαβάστε περισσότερες απόψεις στο apopseis.gr

 

 

Advertisements

koyvelisΑυτό που καταλαβαίνουμε τις πρώτες ώρες από την ανακοίνωση της ημερομηνίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ότι ο στόχος των 180 Βουλευτών είναι πιο δύσκολος από ό,τι αρχικά φαινόταν. Ήδη άτομα που υπέγραψαν την πρόταση των 8 για εκλογή Προέδρου, Συνταγματική αναθεώρηση και μετά εκλογές εντός του 2015 δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν τον Σταύρο Δήμα. Αφού όμως όλα αυτά ήταν σε ένα βαθμό αναμενόμενα, γιατί να προχωρήσει ο Σαμαράς στην επίσπευση των διαδικασιών για εκλογή ΠτΔ;

Η λύση ίσως εμφανιστεί στο πρόσωπο του προέδρου της ΔΗΜΑΡ. Τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά του κεντροαριστερού κόμματος έχουν αναγκάσει τον Φώτη Κουβέλη να λοξοκοιτά προς ΣΥΡΙΖΑ μεριά, αφού όπως φαίνεται υπό τις παρούσες συνθήκες η ΔΗΜΑΡ μένει εκτός κοινοβουλίου στις επόμενες εκλογές. Και γιατί να ψηφίσει άλλωστε κάποιος ΔΗΜΑΡ; Αντί για κόμμα που θα έπαιζε ρόλο στην εξουσία και θα φρόντιζε για την σταθερότητα, κατάφερε να γίνει κόμμα κομπάρσος είτε της συγκυβέρνησης, είτε του ΣΥΡΙΖΑ.

Μπροστά της όμως η ΔΗΜΑΡ έχει μια πρωτοφανή ευκαρία να ξαναβρεί κομματική ταυτότητα. Αρκεί ο Φώτης Κουβέλης να πάρει την πρωτοβουλία να ακούσει τα μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας και να υιοθετήσει την πρόταση των 8. Έτσι η ΔΗΜΑΡ θα έχει καταφέρει να χαλάσει τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ για εκλογές εδώ και τώρα, θα αναδειχθεί σε φυλακα της σταθερότητας της χώρας και προστάτη του θεσμού του ΠτΔ, θα καρπωθεί τα οφέλη της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος και θα εξαναγκάσει τον Πρωθυπουργό σε εκλογές εντός του επόμενου έτους. Αποσπώντας με αυτόν τον τρόπο ψήφους από ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς μάλιστα να συνυπολογίζουμε ενδεχόμενη ζημιά που μπορεί να υποστεί η αξιωματική αντιπολίτευση σε περίπτωση εξόδου από το μνημόνιο.   Ένας σμπάρος, πάρα πολλά τρυγόνια και κατ’επέκταση πολλά και σημαντικά πολιτικά οφέλη για ένα κόμμα που βρίσκεται με το ένα πόδι στον τάφο και το άλλο στον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκτός βέβαια αν ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ επιθυμεί να προσαρτηθεί το κόμμα του σε αυτό του Αλέξη Τσίπρα και να διεκδικήσει ο ίδιος την Προεδρεία της Δημοκρατίας μετά τις εθνικές εκλογές. Μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει ο Φώτης Κουβέλης από όλη αυτή την διαδικασία, αρκεί να κάνει το πιο δύσκολο για εκείνον πράγμα: να πάρει συγκεκριμένες αποφάσεις.

Μετά από ψηφοφορία στο εσωτερικό της Δημοκρατικής Αριστεράς αποφασίστηκε η ομάδα των 6 διαγεγραμμένων από το ΠΑΣΟΚ Βουλευτών να προσχωρήσει στο κόμμα.

Όλων; Όχι! Γιατί όπως αποφάσισε η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος στην Ξάνθη έχουν βρει ήδη ποιόν θα υποστηρίξουν για υποψήφιο Βουλευτή, οπότε η αίτηση του ανεξάρτητου μουσουλμάνου Βουλευτή Τσετίν Μάντατζη απορρίφθηκε.Λίγο άδικο για τον Βουλευτή που προηγουμένως είχε διαβεβαιώσεις από τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος σίγουρα είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασης.

Κοιτώντας τα χαρακτηριστικά της Δημοκρατικής Αριστεράς βλέπουμε τη συνταγή της επιτυχίας του παλιού «καλού» ΠΑΣΟΚ: Φωνασκούντες αριστεροί πολιτικοί, πατριωτικά συνθήματα, δημοκρατικές διαδικασίες για να νομιμοποιούν δολοπλοκίες, μέχρι και διάσημους πολιτευτές έχει! Πάνω από όλα όμως, όπως και με το παλιό ΠΑΣΟΚ, υπάρχει η σκληρή αντιπολίτευση και ο απώτερος σκοπός, η διακυβέρνηση της χώρας.

Ο Τέρενς Κουίκ δεν είναι ούτε η πρώτη περίπτωση διάσημου που γίνεται δεκτός από ένα κόμμα λόγω της αναγνωρισιμότητάς του, και προφανώς ούτε και η τελεταία. Αν ξεκινήσουμε να αναφέρουμε ονόματα που εξαργύρωσαν στην πολιτική την αναγνωρισιμότητα που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν αποκτήσει θα καλύψουμε όλα τα προσφερόμενα bytes  από το wordpress χωρίς να έχουμε τελειώσει την απαρίθμηση. Κάθε μία όμως από αυτές τις περιπτώσεις σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό έχει τρία κοινά χαρακτηριστικά:

1. Την ανάγκη των κομμάτων για θετική δημοσιότητα και για τις ψήφους που θα έρθουν παρέα με τον διάσημο πολιτευτή.

2. Την ευκολία με την οποία ο εκάστοτε διάσημος μπορεί να ταυτιστεί με κάποιο χώρο και κατόπιν να τον απαρνηθεί γιατί, όπως θα ισχυριστεί αργότερα, «άλλαξαν οι ηθικές αξίες του κόμματος και ο κοινωνικός του χαρακτήρας και δεν μπορούμε πλέον να συμπορευτούμε στην πολιτική». Η ανάγκη του διάσημου να αποχωρήσει όταν σκουρήνουν τα πράγματα φαίνεται από το πότε προσχώρησε στο κόμμα. Καμία τηλεπερσόνα δεν πρόκειται φέτος να πολιτευτεί με το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ στις εθνικές εκλογές γιατί δε θα πολλαπλασιάσει την ήδη υπάρχουσα αγάπη του κόσμου προς το πρόσωπό τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κύριος Μπέζος, που φέτος θα αδράξει την ευκαιρία και θα πολιτευτεί με την Δημοκρατική Αριστερά επειδή συμφωνεί με τις θέσεις του κυρίου Κουβέλη, αλλά και ο πρώην Υπουργός επικρατείας Μίκης Θεοδωράκης για πιο προφανείς λόγους.

3. Την ευκολία με την οποία τους ψηφίζουν οι πολίτες, χωρίς να γνωρίζουν στις περισότερες περιπτώσεις τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ανθρώπου που χωρίς καν προεκλογικό αγώνα σάρωσε στις κάλπες είναι ο Ηλίας Ψινάκης, που βγήκε πρώτος σε ψήφους δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα με σχεδόν διπλάσια διαφορά από τον επόμενο.

Σε κάθε όμως περίπτωση ο κύριος λόγος που οι πολίτες προτιμούν τους διάσημους ακόμα και στην περίπτωση που δεν τους εκφράζουν πλήρως είναι αυτός που πάνω του χτίζεται εδώ και χρόνια η πολιτική των μεγάλων κομμάτων αλλά και όλων των κορυφαίων πολιτικών στελεχών, τό ένστικτο δηλαδή του να προτιμήσουν κάτι λανθασμένο που γνωρίζουν από κάτι τελείως άγνωστο. Το να μη γνωρίζει όμως ένας πολίτης ποιοί είναι οι πιθανοί εκπρόσωποί του φανερώνει πόσο λάθος διαχειριζόμαστε το πολιτικό σύστημα που διαλέξαμε να έχουμε.

Όπως αναφέρει ανερυθριάστως η επίσημη Ιστοσελίδα του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς η τοποθέτηση της Μαρίας Ρεπούση στον Τομέα της Παιδείας της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος ήταν προσωπική απόφαση του Φώτη Κουβέλη και έγινε δεκτή ομοφώνως από τα υπόλοιπα μέλη της… Η εν λόγω κυρία για όσους δεν γνωρίζουν είναι η υπεύθυνη της επιστημονικής ομάδας που προχώρησε στην συγγραφή του σχολικού βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε από το ανώτατο πνευματικό Ίδρυμα της Ελλάδος, την Ακαδημία Αθηνών, ως κατ’ ουσίαν ανακριβές και αντιεπιστημονικό αφού <<παρουσιάζει μείζονες αδυναμίες>>. Όλο το κείμενο της κρίσης της Ακαδημίας βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο…
(http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=1002&nt=18&lang=1)

Είναι εύλογο λοιπόν να αναρωτηθεί κάποιος, πώς γίνεται μία καθηγήτρια που απέτυχε στο απλό κομμάτι, της συγγραφής ενός εκπαιδευτικού βιβλίου, να τυγχάνει της εμπιστοσύνης του Φώτη Κουβέλη και ενός ολοκλήρου κόμματος ως υπεύθυνη του νευραλγικού τομέα της Παιδείας;;; Πολύ φοβάμαι πως με τέτοιες νεοταξικές υποψηφιότητες το κόμμα θα ακολουθήσει την πορεία του ΚΕΠ παλαιότερα και του ΣΥΡΙΖΑ πιο πρόσφατα που έκαναν δημοσκοπικώς ένα μεγάλο άλμα προς τα πάνω και πολύ σύντομα μια τεράστια κοιλιά προς τα κάτω, ενώ η κυρία Ρεπούση θα ευθύνεται για έναν ακόμη «συνώστισμο». Όχι των Ελλήνων στην παραλία της Σμύρνης αλλά των μελών της ΔΗΜΑΡ στην πόρτα εξόδου του κόμματος.

Του αναγνώστη Σταμάτη Μαύρου

Βλέποντας σε πολλές δημοσκοπήσεις τη Δημοκρετική Αριστερά να ξεπερνά το κόμμα  από το οποίο προήλθε και σε συνδυασμό με τη μεγάλη πτώση του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει προτείνει δημόσια ήδη δύο φορές την τελευταία εβδομάδα μία αριστερή αντιμνημονιακή συνεργασία. Αν αθροίσουμε τα ποσοστά από ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜ.ΑΡ. και Οικολόγους (εξαιρώ το ΚΚΕ για προφανείς λόγους), τότε τα 3 αυτά κόμματα φτάνουν το 15%, χωρίς βέβαια να συνυπολογίζεται το ρεύμα  που θα δημιουργηθεί υπέρ τους, και είναι δεύτερο κόμμα, με το ΠΑΣΟΚ να περιορίζεται στο 12% έχοντας ήδη χάσει πολλούς ψηφοφόρους του εξαιτίας τους. Και φυσικά, αν καρποφορήσει αυτό το σχέδιο, ο νυν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει κάνει κίνηση ματ, έχοντας λόγο στο σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές και ταυτόχρονα αντιστρέφοντας πλήρως την αρνητική εικόνα που έχει μετά τη φυγή Κουβέλη και τη διάσπαση του κόμματός του.  Βέβαια, καλά τα οργανώνει ο κύριος Τσίπρας, αλλά για να γίνει πραγματικότητα ένα τέτοιο σενάριο, δε χρειάζεται και τη στήριξη όλων των συνιστοσών του ΣΥΡΙΖΑ;

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: