You are currently browsing the tag archive for the ‘παιδεία’ tag.

apopseis0000Ο σχολικός εκφοβισμός (αγγλ. bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας, που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομηλίκων παιδιών με στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση.

Εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού (κοροϊδία, διακρίσεις, σεξουαλικά σχόλια), του κοινωνικού εκφοβισμού (διάδοση φημών, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση από την ομάδα), του σωματικού εκφοβισμού (χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές), του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (εκβιασμός μέσω Διαδικτύου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο).

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού ή bullying, όπως είναι γνωστός ο όρος στη διεθνή βιβλιογραφία, έχει αρχίσει να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις στη σχολική κοινότητα και να τρομάζει τους γονείς. Συνεχώς αυξάνει ο αριθμός των παιδιών που παραπονιούνται ότι έχουν πέσει θύματα κοροϊδίας άλλων παιδιών και εκφράζουν την απόγνωση τους και τις δικές τους εμπειρίες ως θύματα εκφοβισμού από συμμαθητές, συνομηλίκους τους ή παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Προσοχή, βία δεν είναι μόνο το «ξύλο». Η βία μπορεί να πάρει διάφορες μορφές: λεκτική, σωματική συναισθηματική, διαδικτυακή, σεξουαλική. Στις 6 Μαρτίου είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού. Ας ενημερωθούμε λοιπόν, ακόμη περισσότερο γι αυτό το φαινόμενο που εξαπλώνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια!

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 4η θέση ανάμεσα σε 41 χώρες σε περιστατικά ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού ή bullying όπως ονομάζεται διεθνώς. Βία λεκτική, ψυχολογική, σωματική, ακόμη και διαδικτυακή ή ηλεκτρονική.

Δωρεάν εγγραφή για νήπια Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που όλοι μαζί ανατριχιάζαμε με τον τρόπο που η Χρυσή Αυγή μάντρωνε σαν πρόβατα ανήλικους μαθητές και όλοι μαζί συμφωνούσαμε πόσο απαράδεκτο είναι να μην αφήνεις τα παιδιά να σχηματίσουν τη δική τους άποψη και να τους περνάς με το ζόρι τη δική σου. Πέρασε ο καιρός, ξεχάστηκαν οι επικίνδυνες γραφικότητες της Χ.Α., ξεκίνησε η απεργία των καθηγητών και ξαφνικά θυμηθήκαμε ότι σε λίγο καιρό οι μαθητές θα γίνουν ψηφοφόροι.

Μη ξεγελιέστε, η επίσκεψη Τσίπρα στο ΕΠΑΛ και τα παιχνίδια που παίζονται από όλες τις μεριές στα σχολεία αυτές τις μέρες δεν είναι τα μοναδικά ψηφοθηρικά τερτίπια σε βάρος των μαθητών που συμβαίνουν στη χώρα μας. Πάντα υπάρχουν πορείες για να εκμεταλευτούν τα αριστερά κόμματα, πάντα οι καταλήψεις κρατάνε λίγο παραπάνω για να πούνε τα δεξιά κόμματα πόσο σημαντικό είναι να μένουν ανοιχτά τα σχολεία και πάντα θα αριστεύσει κάποιος μετανάστης για να φωνάξει η Χ.Α. ότι έπρεπε να επιστρέψει στη χώρα του.  Δεν φταίνε όμως αυτοί που βρίσκουν τα καθαρά μυαλά των μαθητών και τα βάφουν στο χρώμα της επιλογής τους. Αφού δεν απαγορεύεται μέσω νόμου η συμμετοχή ανηλίκων σε κομματικές οργανώσεις, οι κομματικές παρατάξεις δεν είναι «χαζές» να χάσουν τέτοια ευκαιρία. Δεν έχουν μάλιστα κανένα πρόβλημα οι κομματικές νεολαίες να γράφουν στο καταστατικό τους ότι τα μέλη τους πρέπει να είναι τουλάχιστον 16 ετών -στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού κάποιες νεολαίες έχουν ως κατώτατο όριο τα 14 έτη και άλλες δεν έχουν καθόλου! Και μη ξεχνάμε βέβαια τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. (Τοπικά Συμβούλια Νέων), για τα οποία όλοι μαζί συμφωνούμε πόσο σημαντικά είναι αφού δίνουν λόγο στους νέους μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο -ποιούς νέους; Αυτούς που στρατεύτηκαν με κάποια παράταξη και ψηφίζουν αυτόν που υπέδειξε το κόμμα; Και όλα αυτά από 15 χρονών!

Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο η κοινωνία να απαιτεί από τους μαθητές να έχουν ολοκληρωμένη πολιτική άποψη ενάντια σε εκπαιδευμένα κομματικά παπαγαλάκια. Τί εφόδια έχει για να μπορεί όμως να απαντήσει ο μέσος μαθητής στον συμμαθητή του όταν αυτός ξεκινάει να του λέει το ποίημα; Μία χαμένη ώρα Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής; Φοβόμαστε τί θα γίνει αν μπει ο εμφύλιος και η χούντα στα βιβλία της ιστορίας και ξεχνάμε τα πολύτιμα μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε από τα λάθη του παρελθόντος. Φοβόμαστε να συζητήσουμε σοβαρά για τα πολιτεύματα μέσα στις τάξεις μήπως και ξαφνικά τα παιδια σταματήσουν να μιλάνε το ένα στο άλλο ή μήπως θίξουμε κανέναν. Ή απλά φοβόμαστε τί θα γίνει όταν οι νέοι αναπτύξουν δικές τους απόψεις αντί για αυτές που τους προσφέρει έτοιμες η εκάστοτε παράταξη και αρχίσουν να αμφισβητούνε τα κόμματα και τους μηχανισμούς τους.

Πάνω από όλα όμως δεν φταίνε ούτε οι παρατάξεις και οι νεολαίες, ούτε η παιδεία και οι δάσκαλοι, ούτε οι νόμοι και η κοινωνία μας. Πάνω από όλα φταίνε οι ίδιοι οι κηδεμόνες που έχουν την ευθύνη του παιδιού. Γιατί μπορεί να δασκαλεύουν τα παιδιά να «μη παίρνουν καραμέλες από ξένους», αλλά τελικά αν η καραμέλα έχει μπλε, πράσινο, ροζ ή κόκκινο περιτύλιγμα εντάξει, μπορείς να κάνεις και μια εξαίρεση.

Όλοι λοιπόν οι πολιτικοί που κατέκριναν -και καλά έκαναν- τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ που προπαγάνδισε μέσα σε σχολείο, καλό θα ήταν  να κοιτούσαν και από τη μεριά του κόμματός τους. Και την επόμενη φορά που κάποιος Βουλευτής ανακαλύψει την Αμερική ότι η Χρυσή Αυγή στρατολογεί μέσα στα σχολεία, ας σκεφτεί ότι ακριβώς το ίδιο έκαναν όλα τα κόμματα εδώ και δεκαετίες*. Και όποιος γονιός διαβάσει αυτό το άρθρο, ας του πει δυο λογάκια παραπάνω την επόμενη φορά που θα πάει στο σχολείο. Και όποιος γονιός, ακόμα και σήμερα μετά από την απομυθοποίηση των παρατάξεων, πάει και γράφει όλος χαρά τα παιδιά του στο κόμμα, ας πάει λιγάκι σε έναν γιατρό να τον κοιτάξει. Καλό και στον εαυτό του και στο παιδί θα κάνει.

Κλείνοντας, θυμίζω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από βιβλίο του Γιώργου Γεωργαλά “Η προπαγάνδα – Μεθοδική και τεχνική της αγωγής των μαζών”, πάνω στο οποίο οι χρυσαυγίτες βάσισαν τα μαθήματα στα εξάχρονα:

“Αυτή η ηλικία είναι κατάλληλη για να φυτέψεις στο παιδί ένα πρότυπο. Η παιδική ηλικία είναι κατάλληλη για να διαμορφωθούν οι τάσεις, οι κλίσεις, τα ιδεώδη δια μέσου της φαντασίας”

Υ.Γ. Αλήθεια, ένα παιδί που μπορεί για κάποιο λόγο να είχε κάνει γνωστό στους συμμαθητές του ότι δεν συμπαθεί τον Τσίπρα, πόσο να περιθωριοποιήθηκε μετά την πανηγυρική επίσκεψη του Προέδρου στον Αγιασμό;

 

 

* Το ίδιο πράγμα με την Χ.Α. μέσα στα σχολεία κάνουν όλα τα κόμματα εδώ και χρόνια, είναι όμως τελείως διαφορετικό το τι γίνεται από εκεί και πέρα. Όσα λάθη και να έχουν κάνει οι παλιές κομματικές νεολαίες δεν έστειλαν ποτέ άτομα να δείρουν περαστικούς με βάση το χρώμα τους.

Όπως αναφέρει ανερυθριάστως η επίσημη Ιστοσελίδα του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς η τοποθέτηση της Μαρίας Ρεπούση στον Τομέα της Παιδείας της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος ήταν προσωπική απόφαση του Φώτη Κουβέλη και έγινε δεκτή ομοφώνως από τα υπόλοιπα μέλη της… Η εν λόγω κυρία για όσους δεν γνωρίζουν είναι η υπεύθυνη της επιστημονικής ομάδας που προχώρησε στην συγγραφή του σχολικού βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε από το ανώτατο πνευματικό Ίδρυμα της Ελλάδος, την Ακαδημία Αθηνών, ως κατ’ ουσίαν ανακριβές και αντιεπιστημονικό αφού <<παρουσιάζει μείζονες αδυναμίες>>. Όλο το κείμενο της κρίσης της Ακαδημίας βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο…
(http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=1002&nt=18&lang=1)

Είναι εύλογο λοιπόν να αναρωτηθεί κάποιος, πώς γίνεται μία καθηγήτρια που απέτυχε στο απλό κομμάτι, της συγγραφής ενός εκπαιδευτικού βιβλίου, να τυγχάνει της εμπιστοσύνης του Φώτη Κουβέλη και ενός ολοκλήρου κόμματος ως υπεύθυνη του νευραλγικού τομέα της Παιδείας;;; Πολύ φοβάμαι πως με τέτοιες νεοταξικές υποψηφιότητες το κόμμα θα ακολουθήσει την πορεία του ΚΕΠ παλαιότερα και του ΣΥΡΙΖΑ πιο πρόσφατα που έκαναν δημοσκοπικώς ένα μεγάλο άλμα προς τα πάνω και πολύ σύντομα μια τεράστια κοιλιά προς τα κάτω, ενώ η κυρία Ρεπούση θα ευθύνεται για έναν ακόμη «συνώστισμο». Όχι των Ελλήνων στην παραλία της Σμύρνης αλλά των μελών της ΔΗΜΑΡ στην πόρτα εξόδου του κόμματος.

Του αναγνώστη Σταμάτη Μαύρου

Πριν από μερικές μέρες η υπουργός παιδείας με εγκύκλιό της ανακοίνωνε ότι η χαμένη εξεταστική θα δοθεί μόνο για όσους χρωστάνε κάτω από 5 μαθήματα, ανεξάρτητα φυσικά από κριτήρια όπως το επίπεδο δυσκολίας της σχολής ή το ετος του φοιτητή. Χθές με νέα διευκρινιστική εγκύκλιο ανακοινώθηκε ότι οι επί πτυχίο φοιτητές θα δώσουν κανονικά την επαναλητική εξεταστική τους. Ίσως (από κάποια οπτική γωνία) να είναι όλα αυτά τα μέτρα καλά και δίκαια. Είναι όμως και εκ διαμέτρου αντίθετα με το πνεύμα των «αυτόνομων πανεπιστημίων» που η ίδια η υπουργός είχε θέσει ως πρωταρχικό στόχο. Πολύ φοβάμαι ότι τελικά, ακολουθώντας πολλές διαφορετικές στρατηγικές χάνουμε τον μπούσουλα και μάλλον πλήττεται η εκπαίδευση, παρά οφελείται και με τις γενικότερες αναταράξεις των τελευταίων μηνών τα πληγωμένα Πανεπιστήμια μόνο ηρεμία και ενότητα δε θα φέρουν στην κοινωνία.

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: