You are currently browsing the tag archive for the ‘ΠΑΣΟΚ’ tag.

Discours_de_Panos_Kammenos_.croppedΑς δούμε λίγο τις επιπτώσεις της καταγγελίας των ΑΝΕΛ για προσπάθεια χρηματισμού Βουλευτών, ανεξάρτητα από το αν αυτές ευσταθούν ή όχι (άλλωστε αυτό δεν δουλειά για εμάς, αλλά για τη Δικαιοσύνη και… τις τηλεπερσόνες).

Είναι προφανές ότι πλέον όποιος Βουλευτής δεν ανήκει στη ΝΔ ή στο ΠΑΣΟΚ και θελήσει να υπερψηφίσει την κυβερνητική πρόταση για Πρόεδρο Δημοκρατίας θα το σκεφτεί όχι μία και δύο, αλλά αρκετές φορές παραπάνω. Ακόμα και αν πρόκειται για κάποιον Βουλευτή των ΑΝΕΛ που αυτοπροσδιορίζεται ως αυθεντικός Καραμανλικός ακόμα και αν υποψήφιος είναι ο πρώην Πρωθυπουργός, άντε μετά την καταγγελία της Ξουλίδου να αποδείξεις ότι δεν έχεις χρηματιστεί. Με αυτόν τον τρόπο η εκλογή Προέδρου απομακρύνεται και οι εκλογές πλησιάζουν. Εκλογές με πληγωμένα τα κυβερνητικά κόμματα από τις 180 ψήφους που δεν μάζεψαν και δυναμωμένη την αντιπολίτευση που κατάφερε επιτέλους να πάει την χώρα στις κάλπες.

Υπό αυτές τις συνθήκες -και σύμφωνα πάντα με ό,τι μας δείχνουν οι δημοσκοπήσεις- ο ΣΥΡΙΖΑ, που για μερικές μονάδες θα έχει χάσει την αυτοδυναμία, δεν θα δυσκολευτεί να βρει το κόμμα με το οποίο θα συγκυβερνήσει. Άλλωστε εδώ και καιρό προεοιμάζεται το έδαφος για μια συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και όσο περνάει ο καιρός βλέπουμε αυτούς που είχαν αντίθετη άποψη μέσα στα δύο αυτά κόμματα να κρατούν τη γνώμη τους για τον εαυτό τους.

Τί γίνεται όμως στην περίπτωση που τελικά εκλεγεί Πρόεδρος;

Αρχικά δεν θα έχουμε άμεσα εκλογές, πράγμα που σημαίνει ότι το πολιτικό σκηνικό είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε τέτοιο βαθμό που οι όποιες αρχικές συμφωνίες και όλα τα σχέδια πάνε περίπατο. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέσα σε έξη μήνες η ΔΗΜΑΡ από το τρία-και-λίγο τοις εκατό που έπιανε στις δημοσκοπήσεις έφτασε στο σημείο να μην εμφανίζεται καν σε μερικές μετρήσεις! Και τί γίνεται αν μετά από όλο αυτό τον καιρό  ο ΣΥΡΙΖΑ πάψει να είναι πρώτο κόμμα; Ή, ακόμα χειρότερα για τους ΑΝΕΛ, αν εξασφαλίζει ο Τσίπρας αυτοδυναμία;

Ακόμα όμως και αν το σκηνικό στα δύο πρώτα κόμματα παραμείνει σχετικά αμετάβλητο και ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί κάποια στιγμή από τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να σχηματίσει κυβέρνηση, τί θα γίνει αν δεν βγαίνουν τα κουκιά; Τί γίνεται αν ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ΑΝΕΛ δεν φτάνουν τους πολυπόθητους 151, με δεδομένη μάλιστα την απροθυμία του ΚΚΕ για συνεργασία και την επικείμενη μη εισδοχή της ΔΗΜΑΡ στη Βουλή;

Μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι μακρινό ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να προϋποθέτει πολλά «αν», είναι όμως το πιθανότερο σενάριο στην περίπτωση που τελικά εκλεγεί Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή. Μετά την επιτυχία της κυβέρνησης να εκλεγεί Πρόεδρος αποδυναμώνεται λίγο ο ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύονται λίγο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, περνάει ο καιρός και αποφυλακίζεται η ηγεσία της ΧΑ. Ξεκινάει λοιπόν ο πόλεμος για μια μερίδα ακροδεξιών αντιμνημονιακών ψηφοφόρων που μόνο ζημιά μπορεί να κάνει στα ποσοστά των ΑΝΕΛ.

Τί γίνεται λοιπόν στην περίπτωση που Τσίπρας και Καμμένος μετράνε τους Βουλευτές τους και δεν βγαίνουν 151; Αναγκαία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να κοιτάξει αλλού για συμμαχία, είτε προς Ποτάμι μεριά, είτε αν ζορίσουν τα πράγματα προς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Και πες πως με το Ποτάμι βγαίνει κάποια άκρη. Η συνεργασία όμως με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα ήταν ταφόπλακα στο κόμμα των ΑΝΕΛ, αφού θα χαρακτηριζόταν ο νέος ΛΑΟΣ και ο Καμμένος ο νέος Καρατζαφέρης. Και όπως σωστά λέει ο σοφός λαός, καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα. Άρα αν μειωθεί αρκετά το ποσοστό τους οι ΑΝΕΛ θα δουν την κυβερνητική τους συμμετοχή και τα υπουργεία τους να υποδιπλασιάζονται στην περίπτωση μιας τρικομματικής κυβέρνησης ή ακόμα και να εξαφανίζονται πλήρως. Στην περίπτωση δε που μέχρι τότε έχουμε όντως βγει από το μνημόνιο, ακόμα και ευνοϊκές να είναι οι συνθήκες, ποιά θα είναι η αφορμή για μια τέτοια συνεργασία;

Με αυτά τα δεδομένα η κίνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων να προχωρήσουν σε αυτές τις καταγγελίες, ανεξάρτητα από το αν ευσταθούν ή όχι, είναι τακτικά σωστή. Η μόνη ζημιά που μπορεί να γίνει είναι να χαρακτηριστεί ο Καμμένος συνωμοσιολόγος -που δε θα είναι άλλωστε και η πρώτη φορά- και αυτό αν καταφέρει η κυβέρνηση να δείξει στον κόσμο ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες. Δεν είναι η πρώτη φορά που τους τελευταίους μήνες κατηγορείται η συγκυβέρνηση ότι προσπάθησε με χρήματα να αγοράσει ψήφους. Την προηγούμενη φορά η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, αφού δεν αποδείχτηκε τίποτα, αλλά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ απέτυχαν πλήρως να εκμεταλευτούν την απόφαση του εισαγγελέα προς όφελός τους. Ακόμα λοιπόν και αν αποδειχτεί ότι δεν ευσταθούν οι όποιες κατηγορίες, δεν είναι σίγουρο ότι αυτό θα περάσει ως μήνυμα στον κόσμο.

Αντίθετα, μόνο κεδρισμένοι βγαίνουν οι ΑΝΕΛ από όλη αυτή την ιστορία. Έρχονται ξανά στο προκήνιο, απομακρύνουν ψηφοφόρους από τη ΝΔ απορροφώντας ίσως αρκετούς από αυτούς, αποθαρρύνουν τους Βουλευτές να ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και φέρνουν τις εκλογές πιο κοντά, πριν την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και την πιθανη έξοδο από το μνημόνιο.

 

Είδαμε όλοι την διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ  την Ελιά  τη Δημοκρατική Παράταξη με αφορμή τις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη. Και φυσικά, λες και δεν είχαμε αρκετή εκλογολογία με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ήρθε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ να ρίξει «λάδι στη φωτιά».

Ήδη, πριν από την νέα κόντρα ανάμεσα στα κόμματα της συγκυβέρνησης υπήρχε έντονη φημολογία για εκλογές τον Ιανουάριο, προκειμένου να μη μονοπωλεί το ενδιαφέρον η Χρυσή Αυγή – αν οι εκλογές γίνουν το Μάρτη- είτε με την αποφυλάκιση της ηγεσίας της λόγω της λήξης της 18μηνης προφυλάκισής τους, είτε με την έναρξη της δίκης τους (και όλα τα έκτροπα που σίγουρα θα κάνουν κατά τη διάρκειά της).

Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να βρει 180 ψήφους με βουλευτές της να ψηφίζουν «παρών» σε σημαντικές ψηφοφορίες στη Βουλή, με τον Παπανδρέου έτοιμο να φτιάξει νέο κόμμα, την τρόικα να μη της κάνει τα χατίρια και με καθημερινές ενδοκυβερνητικές κόντρες; Έχει όμως και άλλη επιλογή; Όταν το ΠΑΣΟΚ (το λέω καλά;) κοντεύει να μάθει απ’έξω τους ψηφοφόρους του και η ΝΔ βλέπει το ΣΥΡΙΖΑ -και μάλιστα αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπορεί να πείσει ούτε όλους τους βουλευτές του ότι έχει εναλλακτική στη μνημονιακή πολιτική- να προηγείται από 4 εώς 10 μονάδες στις δημοσκοπήσεις, ίσως η μόνη λύση για πολιτική επιβίωση είναι να μη γίνουν τώρα εκλογές. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ακόμα και ένα ευρύτερο κυβερνητικό σχήμα.

Για όσους θεωρούν εντελώς απίθανο αυτό το ενδεχόμενο, ας δουν απλά τα σενάρια που είχαν προηγηθεί για ανασχηματισμό με αφορμή την αντικατάσταση του Δημήτρη Αβραμόπουλου από το ΥΠΕΘΑ. Ο Ντινόπουλος είναι ακόμα στη θέση του, ο Γιακουμάτος το ίδιο, η Βούλτεψη το ίδιο, και, η πιο πρόσφατη και σημαντικότερη προσθήκη, το ίδιο και ο «ευνουχισμένος» Γκίκας Χαρδούβελης. Άτομα που για διαφορετικούς λόγους το καθένα θεωρήθηκαν πως θα αποχωρήσουν σε έναν ανασχηματισμό που ποτέ δεν έγινε. Άραγε, πόσο εύκολο είναι να αντικατασταθούν στο μέλλον με μέλη κάποιου άλλου κόμματος σε περίπτωση κάποιας συνεργασίας; Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει η παρεξήγηση που θα μπορούσε να δημιουργηθεί αν αυτός ο ανασχηματισμός είχε τελικά πραγματοποιηθεί!

Μπορεί λοιπόν να χρειαστεί να βγάλει η συγκυβέρνηση έναν λαγό απ’ το καπέλο για να παραμείνει στην εξουσία (και ίσως να απαιτηθούν και μεγάλες υποχωρήσεις, ακόμα και η αλλαγή πρωθυπουργού), αλλά όπως παραδέχονται και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η εξάντληση της τετραετίας είναι τελικά ένα ρεαλιστικό ενδεχόμενο.

 

1984Βλέποντας τα ρεπορτάζ για «τον άνθρωπο που είπε στον Σαμαρά για το δωρεάν wi-fi» και την «ομάδα αλήθειας» που άτυπα φροντίζει την ιντερνετική προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας, ασυναίσθητα θυμήθηκα το Υπουργείο Αλήθειας.

Για όσους δεν γνωρίζουν, στον φανταστικό κόσμο που περιγράφει στο βιβλίο «1984» ο Όργουελ η διακυβέρνηση του κράτους γινόταν μόνο από 4 υπουργεία: τα υπουργεία αλήθειας, ειρήνης, αγάπης και αφθονίας.

«Το Υπουργείο Ειρήνης ασχολείται με τον πόλεμο, το Υπουργείο Αλήθειας με τα ψέματα, το Υπουργείο Αγάπης με τα βασανιστήρια και το Υπουργείο της Αφθονίας με την πείνα.» 1984, Τζορτζ Όργουελ.

Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Και φυσικά ο Όργουελ συνεχίζει και επεξηγεί γιατί υπάρχουν αυτές οι περίεργες ονομασίες:

«Αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι τυχαίες, ούτε αποτέλεσμα μιας συνήθους υποκρισίας. Είναι σκόπιμες ασκήσεις της ΔΙΠΛΗΣ ΣΚΕΨΗΣ. Γιατί μόνο με τη συμφιλίωση των αντιφάσεων μπορεί  η εξουσία  να διατηρηθεί επ’ αόριστον.» 1984, Τζορτζ Όργουελ.

Αντιφάσεις όπως αυτές της «ομάδας αλήθειας», του «Ξένιου Δία», ή των ονομάτων πολλών κομμάτων (δεν επεξηγώ εδώ, δικό σας!).

Φυσικά δεν έχουμε αυτή τη στιγμή ένα απολυταρχικό μη εκλεγμένο καθεστώς που να μας παρατηρεί από τις τηλεοθόνες, με μεγάλο αδελφό (από εδώ προέρχεται ο όρος), σε συνεχή κατάσταση πολέμου και τρομοκρατίας των εξαθλιωμένων πολιτών του, καταστροφή της γλώσσας και της παιδείας και αλλοίωση κατά το δοκούν της ιστορίας.

Έχουμε όμως παρακολούθηση από τις αρχές (και στο εξωτερικό περισσότερο από ότι στην Ελλάδα). Έχουμε τρομοκρατία και από τρομοκράτες, και σε κάποιες περιπτώσεις από κοινοβουλευτικά κόμματα, και φυσικά από τα διάφορα τάγματα εφόδου. Προφανώς έχουμε εξαθλίωση των πολιτών. Έχουμε και καταστροφή της γλώσσας (γκρίκλις) και της παιδείας. Και αλλοίωση της ιστορίας έχουμε, ανάλογα πάντα με το πως μας συμφέρει («συνωστισμός στο λιμάνι της Σμύρνης», «δεν υπήρξε ολοκαύτωμα», «ο Χίτλερ είναι παρεξηγημένη μορφή και ήταν καλός ηγέτης για τους δικούς του»). Και φυσικά έχουμε και Διπλή Σκέψη.

Έχουμε όμως και ελευθερία. Όπως έλεγε ο ίδιος ο Όργουελ «ελευθερία είναι να μπορείς να λες στους ανθρώπους αυτά που δε θέλουν να ακούσουν». Εκτός φυσικά αν είσαι αριστερός και πέσεις πάνω σε τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής (τα ονόματα κομμάτων που λέγαμε πριν;). Εκεί έχεις την ελευθερία να φύγεις τρέχοντας ή να κάτσεις να σε μαχαιρώσουν.

Δεν περιμένω κάτι να αλλάξει, όχι επειδή δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε, αλλά επειδή είμαστε τόσο απορροφημένοι από τα λάθη των άλλων που αδυνατούμε να δούμε τα δικά μας. Η αυτοκριτική στις μέρες μας είναι αυτόματη παραδοχή ήττας.

Κλείνοντας, αφήνω 3 συνδέσμους. Ο πρώτος είναι για ένα εκπληκτικό άρθρο του καθηγητή Θάνου Κακουριώτη στο Βήμα πριν καμια δεκαετία και οι επόμενοι για αποφθέγματα του Όργουελ στα ελληνικά και (προτιμότερο) στα αγγλικά. Καλή ανάγνωση!

Progress is not an illusion, it happens, but it is slow and invariably disappointing
Read more at http://www.brainyquote.com/quotes/quotes/g/georgeorwe400989.html#JLgdpih8XBql4Dqf.99

Κατίδης-440x293Όταν πρωτοδημοσιεύθηκαν τα διάφορα ρεπορτάζ με αναφορές στον τρόπο που η Χρυσή Αυγή προσηλυτίζει μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου για πολύ καιρό δεν μπορούσα να καταλάβω τί με ενοχλούσε περισσότερο: H λάθος ιδεολογία που τους μετέδιδαν, ο φανατισμός τον οποίο στη συνέχεια οι μαθητές αποκτούσαν ή, πιο απλά, η ηλικία τους; Αν θεωρήσουμε πως ένα κόμμα (οποιοδήποτε για χάρη του παραδείγματος) έχει δίκιο, τότε όλα τα άλλα έχουν λάθος ιδεολογία. Ο δε φανατισμός είναι χαρακτηριστικό των νέων που πιστεύουν πως βρήκαν μια αλήθεια και όλοι οι άλλοι δεν την βλέπουν. Ήταν λοιπόν η ηλικία που έκανε τη διαφορά;

Σαφώς η Χ.Α. δεν είναι η πρώτη που κάνει προπαγάνδα στα σχολεία. Σίγουρα όλοι έχουμε δει παλιότερα μαθητές σε αφισσοκολήσεις ή συγκεντρώσεις του αγαπημένου τους κόμματος. Επί πλέον, όλα τα κόμματα έχουν μηχανισμούς προσέγγισης μαθητών μέσα από τις νεολαίες τους. Με μια πρόχειρη αναζήτηση στα καταστατικά μερικών κομμάτων βρήκα περιορισμούς στα 16 έτη στην καλύτερη περίπτωση, στα 13 ή καθόλου περιορισμό στην χειρότερη. Φταίνε λοιπόν τα υπόλοιπα κόμματα και το παρελθόν τους που ο φασισμός σήμερα, μέσω της Χ.Α., μπαίνει στα σχολεία μας;

Συνεχίζοντας λοιπόν την αναζήτηση έπεσα στον κανονισμό λειτουργίας των ΤΟ.ΣΥ.Ν. (Τοπικά Συμβούλια Νέων), στα οποία μπορεί να εκλεγεί οποιοσδήποτε δημότης από 15 έως 28 ετών. Ο πρόεδρος του ΤΟ.ΣΥ.Ν. μάλιστα, που μπορεί κάλλιστα να είναι κάποιος δεκαπεντάχρονος, συμμετέχει στο Δημοτικό Συμβούλιο όπου Δήμαρχος μπορεί νόμιμα να είναι κάποιος 21 ετών. Και ας πούμε πως όλα αυτά τα περίεργα και στραβά της κοινωνίας μας κάπως δικαιολογούνται. Το μάθημα σε εξάχρονα (που σύμφωνα με τον Piaget απέχουν 5 χρόνια για να μπουν στην περίοδο αφαιρετικής σκέψης) πως δικαιολογείται;

Φυσικά και εδώ υπάρχει ο αντίλογος: Τα υπόλοιπα εξάχρονα δηλαδή δεν υπόκεινται στο σπίτι τους έμμεσα σε προπαγάνδα; Δεν μαθαίνουν από τους γονείς τους τί κακός που είναι ο Τσίπρας, ο Σαμαράς, η Παπαρήγα και ο «χοντρός» οποιουδήποτε κόμματος; Σίγουρα τα παιδιά που παρακολουθούν τα μαθήματα της Χ.Α. θα ακούσουν ούτως ή άλλως τα ίδια ή και χειρότερα μέσα στο σπίτι τους. Τί είναι λοιπόν αυτό που διαφοροποιεί τη Χρυσή Αυγή από όλους τους άλλους -κόμματα, γονείς, σχολείο, κοινωνία- στην προπαγάνδα σε παιδιά;

Το διαφορετικό είναι η μεθοδικότητα. Η άριστη –ναζιστικού τύπου -οργάνωση, η επίθεση σε πολλά μέτωπα, οι ταχείς κινήσεις και η βαθιά γνώση τεχνικών της προπαγάνδας. Είναι τρομακτικό πώς μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο η Χ.Α. έχει φτιάξει τοπικές οργανώσεις, κοινωνικά παντοπωλεία, τράπεζες αίματος για Έλληνες, άπειρα site ιδεολογίας, μέχρι και γκρουπ εκμάθησης πολεμικών τεχνών. Προφανώς η προσέγγιση στους ανήλικους είναι το ίδιο οργανωμένη, μεθοδική και με αδυναμία ενσυνείδητης αντίδρασης από τον μαθητή.

Γράφοντας αυτό το άρθρο θυμήθηκα ένα κομμάτι από το ρεπορτάζ που δημοσίευσαν  «Τα Νέα» για τα «μαθήματα ιστορίας» της Χ.Α.. Αναφερόταν σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η προπαγάνδα – Μεθοδική και τεχνική της αγωγής των μαζών» του Γεώργιου Γεωργαλά, όπως το είχε αναδημοσιεύσει και μια ιστοσελίδα της Χ.Α.: «Αυτή η ηλικία είναι κατάλληλη για να φυτέψεις στο παιδί ένα πρότυπο. Η παιδική ηλικία είναι κατάλληλη για να διαμορφωθούν οι τάσεις, οι κλίσεις, τα ιδεώδη δια μέσου της φαντασίας». Δεν έχει άδικο! Είναι όντως η κατάλληλη ηλικία για να εμφυτέψεις ό,τι θέλεις σε ένα μέχρι εκείνη τη στιγμή καθαρό μυαλό, στερώντας του τη δυνατότητα να φτιάξει τη δική του μοναδική αντίληψη για τον κόσμο. Άλλωστε, λιγότερο ή περισσότερο αυτό δε θέλουμε όλοι από το παιδί μας; Να του τα μάθουμε εμείς σωστά και όχι κάποιος άλλος και μας βγει κατά λάθος κομμουνιστής, δεξιός, ολυμπιακός, παοκτζής ή κάτι άλλο στραβό;

Πού κολλάει όμως σε όλα αυτά ο Κατίδης (ή «Γατίδης», όπως τον είπε ο Ηλίας Παναγιώταρος που… έσπασε και πάλι, από την πίεση μιας τρισύλλαβης λέξης); Μα ο ίδιος ο Κατίδης είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιτυχίας που έχει η προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής στις νεότερες ηλικίες -και ας είναι 20 ετών! Κατάφεραν ακριβώς αυτό που έλεγε παραπάνω ο Γεωργαλάς, δηλαδή με όπλο την ίδια τη φαντασία του να προβάλει, να ωραιοποιήσει αλλά και να ηρωποιήσει κάτι το οποίο δεν καταλάβαινε και πολύ καλά, στην προκειμένη περίπτωση τον ναζιστικό χαιρετισμό. Τόσο απλά. Ούτε κανένας θεωρητικός του εθνικοσοσιαλισμού είναι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, ούτε γνωρίζει την πραγματική ιστορία του συγκεκριμένου χαιρετισμού και ίσως ακόμα να μην έχει καταλάβει γιατί ο ναζισμός από τη μια και η προσφυγιά και ο ρατσισμός από την άλλη, είναι έννοιες αντίθετες. Απλά χαιρέτισε όπως «τ’ αδέρφια από τη Χρυσή Αυγή», αυτοί οι… αληθινοί Έλληνες, του είπαν πώς χαιρέταγαν στην αρχαία Ελλάδα.

Μη νομίζετε ότι υποτιμώ τη βλακεία που έκανε. Το ακριβώς αντίθετο. Μόνο αντιμετωπίζοντάς την κίνησή του με την πραγματική της μορφή, δηλαδή μία απείρου μεγέθους βλακεία από έναν άπειρο και ημιμαθή νέο, θύμα της προπαγάνδας, που κάτι δεν κατάλαβε καλά, μπορούμε να δούμε το πραγματικό μέγεθος του κινδύνου. Σκεφτείτε για λίγο πόσοι νέοι είναι θύματα της προπαγάνδας και κάτι δεν κατάλαβαν καλά… Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι κάποιος ως προσωπική επιλογή να πιστεύει σε κάποια ιδεολογία, όποια και αν είναι το όνομά της. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το μεθοδικό μαζικό μάντρωμα και αποχαύνωμα των νέων σε ιδεολογίες, όποιες και αν είναι αυτές. Και σε αυτό μπορεί να αριστεύει η Χρυσή Αυγή, αλλά τελικά ευθύνη έχουν όλα τα κόμματα και οι πολιτικοί χώροι ανεξαιρέτως αφού επέτρεψαν, δημιούργησαν και εκμεταλεύτηκαν αυτή την κατάσταση.

Υ.Γ. Αν ισχύει ότι η Παπαχρήστου θα κατέβει υποψήφια με τη Χ.Α. στις επόμενες εκλογές, λέτε το ίδιο να ισχύσει και με τον Κατίδη; Άλλωστε από του χρόνου θα μπορεί και νόμιμα να είναι υποψήφιος για Δήμαρχος…

Υ.Γ.2 Έχουν ακουστεί για τον Κατίδη πολλές διαφορετικές απόψεις , οι περισσότερες από αυτές ακραίες. Αυτή που προσωπικά ξεχωρίζω ως πιο ορθολογική είναι του αθλητικού δημοσιογράφου Βασίλη Σαμπράκου. Μπορείτε αν θέλετε να πατήσετε εδώ για να τη διαβάσετε.

axortagos.gr

Του αναγνώστη Αντώνη Σ.

Σε μία δύσκολη περίοδο για όλους τους Έλληνες ,που τα προβλήματά τους όλο και μεγαλώνουν ,υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που συνεχίζουν να κωφεύουν και να ασχολούνται με θέματα που δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητές τους. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ενός τέτοιου πολιτικού είναι ο πρώην υπουργός υγείας Ανδρέας  Λοβέρδος που αποφάσισε να αφήσει στην άκρη για λίγο τα θέματα που καίνε τον Έλληνα πολίτη για να ασχοληθεί με την αγαπημένη του ομάδα , τον Ολυμπιακό.

Επί των ημερών του, κατάφερε να διαλύσει όλο το σύστημα υγείας. Τα χρέη του κράτους προς τους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς το Μάρτιο του 2012 (όπου αποχώρησε με «ψηλά το κεφάλι») έφθαναν τα 33,5 δις ευρώ. Πολλά νοσοκομεία ,μετά την καταστροφική θητεία του, «φυτοζωούν» και δεν διαθέτουν ούτε  γάζες για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες των πολιτών. Επίσης, έδειξε ανακόλουθος των εξαγγελιών του μιας και δεν μπόρεσε να καλύψει τις υποχρεώσεις του κράτους προς ιδιώτες ύψους 1,5δις ευρώ.  Ενώ έβλεπε μπροστά του να διαλύεται η  δημόσια υγεία  ήρθε στο φως το πόσο σκληρά δούλευε για να λύσει τα μεγάλα προβλήματα του Υπουργείου του, με ένα άρθρο-παρέμβαση που δημοσιεύτηκε στο προσωπικό του μπλογκ στις 21/10/2011 όπου με μεγάλο πάθος και ζήλο υποστήριξε τον Ερνέστο Βαλβέρδε και τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό. Η συνέχεια ήταν ανάλογη με  μία σειρά από άρθρα που δημοσιεύτηκαν και αφορούσαν την αγαπημένη του ομάδα. Αν έδειχνε την ίδια διάθεση και όρεξη στο Υπουργείο του ,τότε ίσως οι ασθενείς δεν θα πλήρωναν πλέον από μόνοι τους τα φάρμακά και  τους γιατρούς τους και σίγουρα η δημόσια υγεία θα ήταν ποιοτικότερη για τον Έλληνα ασθενή.

Προφανώς ζητάω πολλά από ένα άτομα που δεν σέβεται τους καρκινοπαθείς, που δεν μπορούν να αγοράσουν από μόνοι τους τα φάρμακά τους, κάνοντας πικρόχολα σχόλια  για την κατάστασή τους. “Ας μην έχουν φάρμακα οι καρκινοπαθείς να γλυτώσουμε…και καμία σύνταξη». Αυτό τόλμησε να ξεστομίσει ένα άτομο που εκλέγεται από τον ελληνικό λαό.

Κλείνοντας, εύχομαι κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν και τελικά να βρεθεί μία λύση στο χώρο της υγείας έστω και την ύστατη ώρα προκειμένου να μπορέσει αυτός ο πολύπαθος ελληνικός λαός να ζήσει  τουλάχιστον με αξιοπρέπεια.

Α.Σ

Y.Γ Ο κύριος Λοβέρδος έχει κάθε δικαίωμα να διαθέτει χόμπι και να κάνει ο,τιδήποτε τον ευχαριστεί στον ελεύθερό του χρόνο.Δικαίωμα έχουν όμως και απλοί πολίτες όπως εγώ να θεωρούν ότι ο κ. Λοβέρδος είναι εριστικός και προκαλεί με το να δημοσιοποιεί τις απόψεις για θέματα άσχετα με τον χώρο της πολιτικής την ημέρα που ο κόσμος ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ να πληρώνει για τα φάρμακα και τους γιατρούς του,με τον πενιχρό μισθό που τον ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ να έχει…

Στις πρόσφατες εκλογές για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκέντρωσε 230.105 ψήφους σε σύνολο 236.151 μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ. Στις προηγούμενες εσωκομματικές εκλογές, του 2007, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών είχε πάρει 291.593 ψήφους σε σύνολο 974,666. Βέβαια αυτή τη φορά το ποσοστό του κυρίου Βενιζέλου είναι τριπλάσιο από την προηγούμενη, και βλέποντας πόσο κοντά (αριθμητικά) είναι οι ψήφοι που πήρε στις δύο περιπτώσεις δεν γίνεται παρά να αναρωτηθείς: Μήπως απλά δεν ψήφισαν τώρα αυτοί που την προηγούμενη φορά είχαν επιλέξει Παπανδρέου ή Σκανδαλίδη; Μήπως αυτή τη φορά πήρε τις ίδιες ψήφους με την προηγούμενη, με τη φυσιολογική φθορά που είχε λόγω της Υπουργικής του θητείας; Και αν τελικά υπήρχε δεύτερος υποψήφιος, πόσες ψήφους θα έπαιρνε; Τελικά ίσως ο κ. Βενιζέλος έχει σταθερούς και μόνιμους υποστηρικτές στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Το ζήτημα βέβαια είναι οι υπόλοιποι ψηφοφόροι, πού εξαφανίσθηκαν;  Αυτούς ψάχνει ο κ. Βενιζέλος και γι’ αυτό άλλωστε ξεκίνησε με το σύνθημα «Αρχίζουμε». Το ψάξιμο εννοεί…

Μετά από ψηφοφορία στο εσωτερικό της Δημοκρατικής Αριστεράς αποφασίστηκε η ομάδα των 6 διαγεγραμμένων από το ΠΑΣΟΚ Βουλευτών να προσχωρήσει στο κόμμα.

Όλων; Όχι! Γιατί όπως αποφάσισε η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος στην Ξάνθη έχουν βρει ήδη ποιόν θα υποστηρίξουν για υποψήφιο Βουλευτή, οπότε η αίτηση του ανεξάρτητου μουσουλμάνου Βουλευτή Τσετίν Μάντατζη απορρίφθηκε.Λίγο άδικο για τον Βουλευτή που προηγουμένως είχε διαβεβαιώσεις από τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος σίγουρα είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασης.

Κοιτώντας τα χαρακτηριστικά της Δημοκρατικής Αριστεράς βλέπουμε τη συνταγή της επιτυχίας του παλιού «καλού» ΠΑΣΟΚ: Φωνασκούντες αριστεροί πολιτικοί, πατριωτικά συνθήματα, δημοκρατικές διαδικασίες για να νομιμοποιούν δολοπλοκίες, μέχρι και διάσημους πολιτευτές έχει! Πάνω από όλα όμως, όπως και με το παλιό ΠΑΣΟΚ, υπάρχει η σκληρή αντιπολίτευση και ο απώτερος σκοπός, η διακυβέρνηση της χώρας.

Αν το ΠΑΣΟΚ δεν περάσει τελικά το 20% στις εκλογές, στη ΝΔ λείπουν μερικές έδρες για την σύσταση κυβέρνησης και ο Καμμένος έχει αρκετούς Βουλευτές για να τη βοηθήσει, μπορεί κανείς να πει ότι είναι αδύνατη η σύσταση μιας «ισχυρής Κυβέρνησης της λαϊκής δεξιάς»; Ήδη στη Νέα Δημοκρατία φροντίζουν έμμεσα να αφήνουν ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο αρνούμενοι κάθε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και μιλώντας σιγά σιγά για «πανστρατιά».

Αν τελικά γίνει αυτό πραγματικότητα, ο Σαμαράς θα έχει καταφέρει το ακατόρθωτο: Αφού έχει φτάσει ένα κόμμα εξουσίας στο (με το ζόρι) 30%, να διαγράψει το ένα τεταρτο των Βουλευτών του, να ιδρυθεί δεύτερο κόμμα με δικούς του ψηφοφόρους και τελικά απορροφώντας το κόμμα-δορυφόρο να φτάσει στην εξουσία, έχοντας πάντα μόνο το 30% των ψήφων! Με το δε ΠΑΣΟΚ να μην υπερβαίνει το 20%, ο Πρόεδρος της ΝΔ θα μπορεί εύκολα να ισχυριστεί ότι μόνο αυτός έχει λαϊκή εντολή και δεν είναι αναγκαίο το δεύτερο κόμμα να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Αν βέβαια το ΠΑΣΟΚ βγει δεύτερο κόμμα και η Νέα Δημοκρατία πρώτη…

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: