You are currently browsing the tag archive for the ‘Τρομοκρατία’ tag.

Χτες το βράδυ ένας τρελός στον υπόγειο του Λονδίνου μαχαίρωσε τρία άτομα πριν συλληφθεί. Τα νέα όπως ήταν φυσικό έφτασαν στο Παρίσι σε δευτερόλεπτα. Μιλάμε για τέτοια ταχύτητα που ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε ο receptionist του ξενοδοχείου όταν επέστρεψα και αυτό μισή ώρα μετά το γεγονός. Αυτό όμως που όλοι επαναλαμβάνουν, συν τον υπάλληλο του ξενοδοχείου που μου είπε τα νέα, ήταν ότι την ώρα της σύλληψης του και ενώ ο συλληφθείς φώναζε κάτι περί Αλάχ και Συρίας ένας περαστικός ακούγεται να λέει στο βίντεο που τράβηξε η αστυνομία: «Δεν είσαι Μουσουλμάνος, αδελφέ.»

Δεν είσαι Μουσουλμάνος, αδελφέ. Μια απλή πρόταση που όμως δείχνει και τόσα πολλά πράγματα. Πρώτο από όλα ότι παρόλο το χτύπημα, παρόλο τον πόνο η Ευρώπη προσπαθεί να παραμείνει η Ευρώπη που ξέρουμε. Κι αν η πρόταση αυτή ακούστηκε στο Λονδίνο σήμερα την άκουγες όλη μέρα στο Παρίσι. Η Ευρώπη αντιστέκεται μέσα από μια απλή πρόταση.

Σήμερα το πρωί, πολύ πρωί για τα προσωπικά μου μέτρα, έφτασα στο εκθεσιακό κέντρο και αφού φάγαμε μια ακόμα ώρα ενημέρωση σε θέματα ασφαλείας – κατά τα άλλα υποτίθεται ότι ήρθαμε για το περιβάλλον – κι εγώ χτύπησα αλύπητα μερικά κρουασάν με σταφίδες, περάσαμε στα πηγαδάκια. Τώρα στα πηγαδάκια συμμετείχαν γνωστοί και άγνωστοι αλλά η ερώτηση ήταν ίδια, εσύ τι θέλεις εδώ; Μα είναι η πιο σημαντική συγκέντρωση για το περιβάλλον, ήμουν και τη Βαρσοβία πριν από δυο χρόνια. Τρίχες κάτι ξέρεις, εσύ δεν πας σε τέτοια πράγματα. Κύριοι κάνετε λάθος, τώρα στα γεράματα έγινα οικολόγος χίπης. Μολόγα τι ξέρεις.

Ευτυχώς με έσωσε ο …Sean Penn. Ο γνωστός Αμερικάνος ηθοποιός αποφάσισε να γνωριστεί με τα κοράκια των ευρωπαϊκών ΜΜΕ και έτσι με αφήσαν ελεύθερο να τριγυρίζω στα περίπτερα των οργανώσεων. Κάποια στιγμή φάνηκε να εμφανίζεται επιτέλους ένα έγγραφο που κάπως θα οδηγούσε σε κάποια λύση και συμφωνία αλλά όπως συνήθως οι Βρετανοί με τους Αμερικάνους κάπου κρυμμένους από πίσω τους αρχίσαν να αντιδρούν κι όταν αντιδρούν οι Βρετανοί τους ακολουθούν οι Αυστραλοί και όλοι μαζί κάνουν ότι θέλουν τα αμερικανικά λόμπι πετρελαίου. Για να πω την αλήθεια δεν έχω πολλές ελπίδες από αυτή τη συνάντηση ειδικά έχοντας ζήσει το τσίρκο της Βαρσοβίας που η χώρα που φιλοξενούσε την COP και έπαιζε το ρόλο του διαπραγματευτή μεταξύ των υπολοίπων είναι και ήταν ο μεγαλύτερος παραβάτης όλων των αποφάσεων.

ovi01

Και μιας και μιλάμε για Αμερικάνους, αύριο έρχεται ο Κέρρυ, ο Αμερικάνος υπουργός εξωτερικών και μια κουστωδία Αμερικανάκια γερουσιαστές κλπ. Τώρα αυτοί του ΥΠΕΞ ναι μεν είναι δημοκρατικοί αλλά με το Καπιτώλιο να ελέγχεται από τους πιο hard-core ρεπουμπλικάνους, ουσιαστικά έρχεται όλη η πλέμπα του αμερικανό-συντηριτισμού και άκρα δεξιά. Χτες ο ηλίθιος κυβερνήτης του Τέξας και υποψήφιος για τη προεδρία Cruz είπε ότι τα γεγονότα τις τελευταίες μέρες στην Αμερική αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένας παγκόσμιος πόλεμος μεταξύ καλών χριστιανών και του Ισλάμ. Να τον φτύνεις και να λυπάσαι τη ροχάλα δηλαδή.

Κάτι τέτοιοι λοιπόν θα έρθουν να μιλήσουν για το περιβάλλον και μετά οι άλλοι απορούσαν γιατί είμαι εδώ!!! Ουσιαστικά είναι τόσα πολλά που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή που κατ’ εμένα για πρώτη φορά δικαιολογείται ο ορισμός συνδιάσκεψη για το περιβάλλον, με τη σκέψη ότι το περιβάλλον δεν είναι μόνο τα λουλουδάκια, τα γρασίδι και οι φάλαινες που κανένας μας δεν θέλει να εκλείψουν αλλά και ο άνθρωπος που όλο και σπανίζει λόγο ασύλληπτης βλακείας.

Τέλος κάτι που μου ‘χει κάνει εντύπωση είναι ότι για πρώτη φορά και μάλιστα στο Παρίσι δικαιώνεται το ΚΚΕ. Μετά από τόσα χρόνια άκουσα από επίσημα χείλια και μάλιστα οικολόγου να μιλάει για …θετική πυρηνική ενέργεια. Για όσους δεν θυμούνται αντίστοιχες μ@λακίες έλεγε και το ΚΚΕ επι Τσερνόμπιλ. Δυστυχώς εκείνη τη στιγμή είχα στα χεριά μου κρουασάν με σταφίδες και όχι ντομάτες και τα λυπήθηκα να του τα πετάξω.

Αλλά από αύριο θα περνάω το περισσότερο μέρος της ημέρας μου από την εξωτερική πλευρά του συνεδριακού κτιρίου, εκεί που βρίσκονται όλα αυτά τα καλά παιδάκια με τις ντομάτες τις σάπιες έτοιμες για πέταμα!!! Άντε γιατί άλλη μια μέρα τέτοια και θα λαλήσω, άκου καλή ραδιενέργεια!!!

Κατά τα αλλά σκεφτείτε αυτή τα πρόταση: Δεν είσαι Μουσουλμάνος, αδελφέ. Ίσως είναι η τελευταία μας μορφή αντίστασης προς όλες τις πλευρές. Σκεφτείτε την, κρατήστε την και όταν χρειαστεί πείτε την!

ΥΓ1 Για άλλη μια φορά το μόνο που σκεφτόμουν περπατώντας στους δρόμους του Παρισιού ήταν ότι ήταν μεγάλη αδικία να συμβεί αυτό που συνέβη σε αυτή τη πόλη.

ΥΓ2 Και η ειρωνεία για Δεκέμβρη και ένα τέτοιο συνέδριο για το περιβάλλον, ο καιρός είναι υπέροχος!

Το Παρίσι ήταν πάντα μια από τις πιο αγαπημένες μου πόλεις και αυτό που πάντα μου άρεσε στη πόλη του φωτός, πέρα από την ασύγκριτη ατμόσφαιρα τέχνης και γεύσης που μόνο τα Παρίσι διαθέτει, ήταν κι αυτή η αίσθηση ελευθερίας, μη πίεσης. Να περπατάς στο δρόμο στις 4 το πρωί, ελαφρά ζαλισμένος από το κρασί και τη τζαζ και να μη κοιτάζεις τις σκιές. Και να μην είσαι μόνος, να είναι ένα ζευγαράκι αγκαλιασμένο πιο κει και ένας γέρος να σιγοτραγουδάει.

Σήμερα στις 4 το πρωί αυτό που υπήρχε ήταν μια περίπολος με έξη στρατιώτες, οπλισμένους μέχρι τα αυτιά με τα όπλα έτοιμα να φτύσουν σφαίρες και που μου έκανε έλεγχο ταυτότητας – στη δική μου περίπτωση διαβατηρίου – μη βρίσκοντας κανένα επιχείρημα περί κρασιού και τζαζ κατανοητό.

Έτυχε να είμαι στο Λονδίνο λίγες μέρες μετά τη τρομοκρατική επίθεση τον Ιούλιο του 2005. Υπήρχε μια έντονη νευρικότητα αλλά για μένα, που είχα ζήσει τις μέρες του ΙΡΑ στο Λονδίνο, αυτό ήταν …απλά νευρικότητα. Εντάξει το έχουμε ξαναδεί το έργο και στο τέλος θα νικήσουμε. Ένα τέτοιο πνεύμα. Το Παρίσι είναι τελείως διαφορετικό.

Έτυχε το βράδυ της άφιξης μου να κάθομαι σε ένα καφέ κοντά στον Gare du Nord, κεντρικό σταθμό στο Παρίσι και να απολαμβάνω ένα ονειρικό εκλαιρ, όταν ξαφνικά ακουστήκαν σειρήνες. Τώρα δεν ξέρω πώς να το περιγράψω αντίστοιχα στη Αθήνα, αλλά φανταστείτε Παρασκευή απόγευμα με όλα τα μαγαζιά ανοιχτά, Χριστούγεννα παντού και να πίνετε καφέ στην Ερμού και ξαφνικά ακούτε μια σειρήνα. Τι θα κάνετε; Ουσιαστικά τίποτα. Στο Παρίσι όλοι σταμάτησαν να μιλάνε και αρχίσαν να κοιτάνε προς τη κατεύθυνση της σειρήνας.

Μέχρι να εμφανιστεί το ασθενοφόρο (γιατί ασθενοφόρου ήταν η σειρήνα) ούτε κι εγώ δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι σε ένα πολυσύχναστο σημείο της πόλης κρατούσαν την αναπνοή τους και ανάσαναν μόνο όταν είδαν ότι ήταν …απλά ένα ασθενοφόρο. Τρομακτικό αν σκεφτείς ότι μέσα στο ασθενοφόρο πιθανώς να πάλευε για τη ζωή του ένας άνθρωπος. Αλλά δεν ήταν …τι;

ovi01Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει στο Παρίσι αυτή τη στιγμή είναι ότι ακόμα και τα μικρά μαγαζιά, σχεδόν ακόμα και περίπτερα έχουν ένα τυπά που ξέρεις ότι είναι εκεί για ασφάλεια. Σε όλα τα μαγαζιά από ρούχων μέχρι βιβλιοπωλεία με το που περνάς τη πόρτα έχεις την τσάντα σου, το σακίδιο σου, το μπουφάν σου ανοιχτά για να σε ελέγξουν. Σε μεγάλα μαγαζιά όπως η Ggallery Lafayette όλες οι πόρτες πλην μιας είναι κλειστές για να περνάνε όλοι όσοι μπαίνουν και όσοι βγαίνουν από έλεγχο. Ο κόσμος δεν το σκέφτεται, απλά έχει τσάντα και μπουφάν ανοιχτό όταν πλησιάζει τη πόρτα του μαγαζιού που θέλει να επισκεφτεί.

Και φυσικά στρατιώτες. Κάθε πέντε λεπτά προχωρώντας στη Avenue des Champs-Élysées, το πιο κεντρικό δρόμο στο Παρίσι που οδηγεί στην πασίγνωστη Αψίδα του Θριάμβου συναντάς μια ομάδα από τουλάχιστον έξη στρατιώτες, οπλισμένους σαν αστακούς που ελέγχουν σιωπηλοί και επικίνδυνοι τους πάντες και τα πάντα.

Ω ναι το Παρίσι είναι πάντα πανέμορφο, πανέμορφες γυναίκες, μαλλιά και φούστες να ανεμίζουν, αρώματα που σε μεθούν αλλά …τώρα πια βλέπεις στρατιώτες με τα όπλα τους έτοιμα και αυτό είναι ένα διαφορετικό Παρίσι. Και το Παρίσι είναι η καρδιά της Ευρώπης, όταν η καρδιά της Ευρώπης έχει πρόβλημα όλη η Ευρώπη είναι στον βηματοδότη.

Το πρωί πέρασα από την COP21 που είναι λίγο έξω από το κέντρο για να τους πω την καλημέρα, να κάνω register και να πάρω τις πρώτες απαραίτητες πληροφορίες και χαρτιά. Η νευρικότητα που είχα δει σε όλη τη πόλη εδώ ήταν πιο έντονη. Την προηγουμένη βδομάδα είχαν περάσει από Ομπάμα μέχρι …Τσίπρας και τα μέτρα ασφαλείας είχαν χτυπήσει ταβάνι. Αυτή τη βδομάδα η επόμενη σειρά προσωπικοτήτων από όλο το κόσμο έρχεται και τα μέτρα ασφαλείας η οι προειδοποιήσεις για μας που είμαστε στο χώρο του συνεδρίου αγγίζουν το όριο της παράνοιας. Εδώ πια η παρουσία των στρατιωτών και της αστυνομίας είναι πιο έντονη. Παράξενη αίσθηση, συνέδριο για τη προστασία του περιβάλλοντος με τη προστασία τόσων όπλων που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν πόλεμο.

Από αύριο που θα είμαι συνέχεια μεταξύ του μέσα και έξω του φρουρίου …περισσότερα. Προς το παρόν καλό βράδυ από Παρίσι!

Η θέα του Anders Behring Breivik να στέκεται ακριβώς στο σημείο που πριν από ένα μήνα είχε δολοφονήσει εν ψυχρό δεκάδες νέα παιδιά και να κάνει τη χαρακτηριστική κίνηση ότι οπλίζει και πυροβολεί κατά την αναπαράσταση των τραγικών γεγονότων του νησιού Utoeya μας έκανε όλους να ν ανατριχιάσουμε. Ειδικά αυτούς που μέρες μετά τα γεγονότα βρεθήκαμε ακριβώς στο ίδιο σημείο που τον δείχνουν οι φωτογραφίες και τα βίντεο και είδαμε με τα μάτια μας τις κηλίδες από το αίμα των παιδιών.

Είμαι εκ πεποιθήσεως κατά της θανατικής καταδίκης αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι το ψύχραιμο ύφος του και η ψυχρότητα του δοκίμασε σκληρά τις ιδέες μου σήμερα. Και η εικόνα του να κρατά το φανταστικό όπλο και να οπλίζει μου φάνηκε εφιαλτική και θα με στοιχειώνει για πολλά χρόνια. Και αυτό γιατί μόλις λίγες εβδομάδες πριν είχα περπατήσει ακριβώς στο ίδιο μονοπάτι που οδηγεί στη παραλία με τα βράχια που πυροβολούσε τα παιδιά που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τα πυρά του.

Θα μου μείνει αξέχαστος ο Νορβηγός αστυνομικός που μας «ξεναγούσε», σε όλη τη πορεία ήταν ψύχραιμος και απαντούσε με λεπτομέρειες σε όλες μας τις ερωτήσεις. Όταν φτάσαμε σε αυτό το σημείο με τα βράχια μείναμε για πολύ ώρα όλοι σιωπηλοί – φαντάζομαι ότι για κάποιες στιγμές το δράμα που παίχτηκε εκεί μας πλημύρισε συναισθηματικά – και ήταν ο αστυνομικός που πολύ ευγενικά μας είπε να συνεχίσουμε προσπαθώντας να αποφύγει οτιδήποτε – έστω μια ερώτηση – που θα βεβήλωνε το μέρος.

Ο Anders Behring Breivik όμως στο ίδιο ακριβώς μέρος σήμερα σήκωνε το φανταστικό του όπλο και πυροβολούσε χωρίς καμία ενοχή τους «ξένους» που μολύνουν τη χώρα του!!!

Το άσχημο είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει πολλούς να «πυροβολούν»  τους «ξένους» σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας που κατά περιόδους γέμισε με «ξένους» πολλές ευρωπαϊκές χώρες!!!

Ήταν απλή σύμπτωση το ότι η νορβηγική αστυνομία αποφάσισε να ενημερώσει σκανδιναβούς δημοσιογράφους για τα ευρήματα της μετά τα γεγονότα της 22 Ιουλίου, την ημέρα των γενεθλίων μου. Ήταν απλή σύμπτωση ότι φίλοι μου έπαιρναν τηλέφωνο να μου ευχηθούν τη στιγμή που στεκόμουν ακριβώς στο ίδιο σημείο που κάποια νέα παιδιά είχαν δολοφονηθεί από έναν φανατικό πριν από λίγες μέρες. Αυτό που δεν ήταν σύμπτωση ήταν το πόσο γέρος αισθάνθηκα σήμερα, την ημέρα των γενεθλίων μου, βλέποντας τις κηλίδες αίματος στο χώμα του νησιού Utoya.

Η δουλειά μου μού έχει χαρίσει πολλές συγκινήσεις και με έχει ταξιδέψει σε μέρη ονειρικά και παραδείσια αλλά δυστυχώς με έχει γεμίσει και δάκρυα γιατί δεν μπορείς να σταθείς δίπλα σε αυτόν το βράχο, να βλέπεις το ξεραμένο αίμα στο νοτισμένο χώμα, να νιώθεις τις κραυγές απόγνωσης και να μην δακρύσεις.

Και το χειρότερο σήμερα ήταν ότι οι κραυγές των παιδιών της Νορβηγίας ενώθηκαν στο μυαλό μου με κάποιες άλλες κραυγές που άκουσα πριν από δέκα χρόνια στη Νέα Υόρκη, με κραυγές στο Πακιστάν και στο Νταρφούρ. Λίγες ώρες αργότερα στο αεροδρόμιο κοίταζα το διαβατήριο μου κι ένιωσα ότι η ημερομηνία γέννησης μου ήταν λάθος και από τη δουλειά μου δεν είχε μείνει καμία ανάμνηση από μέρη ονειρικά και παραδείσια παρά μόνο αίμα!

Ο Anders Behring Breivik, ο νορβηγός δολοφόνος σύμφωνα με την νορβηγική αστυνομία πριν από δέκα χρόνια είχε κάνει σειρά από πλαστικές εγχειρίσεις για να πλησιάσει περισσότερο σε εμφάνιση τα Άρια πρότυπα του.

Κατά τους ανακριτές και τους ερευνητές της αστυνομίας είχε κάνει σειρά επεμβάσεων στο σαγόνι και στη μύτη.

Τώρα βέβαια παρατηρώντας πολύ προσεκτικά τη φωτογραφία του οφείλω να τονίσω ότι οι νορβηγοί πλαστικοί με απογοήτευσαν σφόδρα και στη φωτογραφία μπορείτε να δείτε πώς είναι σήμερα, πως θα έπρεπε να είναι και που αποτύχανε τραγικά!!!

Σήμερα σε κάθε πόλη της Σκανδιναβίας οι σημαίες είναι μεσίστιες και παντού γίνονται λειτουργίες στις εκκλησιές για τα θύματα του άκρο-δεξιου τρομοκράτη στη Νορβηγία. Το τραγικό και ταυτόχρονα ειρωνικό είναι ότι ο κύριος σκότωσε αθώα παιδιά – γιατί επρόκειτο για μαθητές και φοιτητές – στο όνομα της ίδιας λατρείας και εκκλησίας.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί φωνάζουμε ότι κάτι αλλάζει προς το πολύ «μαύρο» στη Σκανδιναβία αλλά κάνεις δεν μας ακούει και παράλληλα έχουμε και να αντιμετωπίσουμε από τη μια το κράτος που μας θεώρει γραφικούς και από την άλλη τις φασιστικές οργανώσεις που μας απειλούν. Όταν ιδρύθηκε κόμμα στη Φιλανδία με το όνομα Ναζί και με σύμβολο την εθνική καθαρότητα ακούσαμε ότι σε μια δημοκρατία υπάρχει χώρος για όλους!

Μετά από 92 νεκρούς όλοι διαβάσαμε ότι ο Νορβηγός άκρο-δεξιος τρομοκράτης θαυμάζει τον Timo Soini, τον αρχηγό των True Finns!!! Και η αστυνομία άρχισε να … ανησυχεί! Τώρα δεν είμαστε γραφικοί;

Το προηγούμενο βράδυ ήταν εφιαλτικό για όλους εμάς που ζούμε στη Σκανδιναβία. Για πάνω από μια δεκαετία φωνάζουμε για την εξάπλωση των φασιστικών και άκρο-δεξιων κομμάτων στη Σκανδιναβία και ειδικά σε Σουηδία και Φιλανδία. Ο συγχωρεμένος δημοσιογράφος, ερευνητής – και συγγραφέας του best seller “millennium trilogy” – Stieg Larssson χτυπούσε συχνά το καμπανάκι ή καλύτερα την καμπάνα ότι τα πράγματα στη Σκανδιναβία καθημερινά χειροτερεύουν και τελευταία η ίδρυση Ναζιστικού κόμματος στη Φιλανδία άρχισε πια να γίνεται η κατάσταση σοβαρή και επίφοβη, αλλά ….

Αλλά κανένας μας δεν περίμενε το πρώτο οδυνηρό χτύπημα να γίνει στη Νορβηγία και μάλιστα με τόσα θύματα και σε τόση έκταση. Αυτή τη στιγμή η Νορβηγία κυρίως και στη συνεχεία όλη η Σκανδιναβία είναι σε σοκ και επιφυλακή φοβούμενοι ότι αυτό δεν ήταν μεμονωμένο χτύπημα και ανησυχώντας ότι μπορεί και να λειτουργήσει σαν «ιός».

Οι δυνάμεις ασφαλείας όλων των σκανδιναβικών χωρών είναι σε επιφυλακή και σε συνομιλία μου με συνάδελφο στο Όσλο έμαθα ότι τίποτα δεν κινείται χωρίς να ελέγχεται από την αστυνομία στο κέντρο. Την ιδία στιγμή η αναζήτηση θυμάτων συνεχίζεται μιας και υπάρχουν ακόμα αναφορές αγνοούμενων στο νησί που γινόταν η κατασκήνωση των νέων του σοσιαλιστικού κόμματος.

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Αύγουστος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: