You are currently browsing the tag archive for the ‘Τσίπρας’ tag.

ΣΥΡΙΖΑΌλοι αυτοί που υποστηρίζουν το «όχι σε μνημόνιο, ναι σε εκλογές», εκφράζουν στον πιο απόλυτο βαθμό την πολιτική δηλεία και τον πολιτικό λαϊκισμό.

Έχουμε φθάσει στο χείλος του γκρεμού επειδή η σημερινή κυβέρνηση μετά από τις εκλογές δεν τόλμησε να απαλλαγεί από ένα ανεφάρμοστο και δημαγωγικό πρόγραμμα που την ανέδειξε στην εξουσία.

Οι ιδεοληψίες της κυβέρνησης και ο τσαρλατανισμός πολλών στελεχών της εμπόδισαν τον κ. Τσίπρα, που από ό,τι φαίνεται διαθέτει μεγαλύτερο δείκτη προσαρμογής στην σκληρή πραγματικότητα από τους βουλευτές και τα στελέχη του, να κλείσει νωρίτερα την συμφωνία με τους δανειστές. Και οργανώνονται για να τον αποτρέψουν από το να την εφαρμόσει, δείχνοντας ότι ο ρεαλισμός που διακατέχει τον ίδιο δεν διακατέχει το σύνολο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδος και του ετερόκλητου κόμματός του.

Τώρα όμως που η αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας είναι ζήτημα ημερών ή ακόμα και ωρών, ακόμα και τώρα αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Δείχνοντας πολιτική δειλία αρνούνται να καταλάβουν ότι ο λαός τους εξέλεξε στην κυβέρνηση επειδή οι ίδιοι τους έπεισαν ότι μπορούν να διαπραγματευθούν καλύτερα τα συμφέροντά του. Προσφεύγοντας πάλι σε εκλογές, τι θα πετύχουν; Θα πάρουν και πάλι εντολή να κάνουν μια άλλη διαπραγμάτευση; Με ποιους; Με αυτούς που δεν κάνουν πίσω από τις δικές τους «κόκκινες γραμμές»; Με αυτούς που έχουν το παραδάκι που εμείς επαιτούμε να μας δώσουν για να γλυτώσουμε τη χρεοκοπία; Και πώς θα τους πείσουμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια ακόμα πιο φρέσκια και ανανεωμένη εντολή από το λαό; Μήπως τελικά θέλουν να απεκδιθούν των δικών τους ευθυνών για την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή; Μήπως, τελικά οι εκλογές με το δίλημμα «υποταγή ή ανεξάρτητη οικονομία» είναι μια μπλόφα για να μετατεθούν στον ευαίσθητο συναισθηματικά λαό οι ευθύνες που δεν μπορεί να αναλάβει μια ανίκανη πολιτική ηγεσία την οποία δυστυχώς ο λαός την εμπιστεύθηκε; Υπάρχει δυνατότητα μετά από νέες εκλογές να βρουν χρήματα από άλλού; Και αν μπορούν γιατί δεν το έκαναν μέχρι τώρα; Αλλά και να βρουν χρήματα από αλλού εν τω μεταξύ μέχρι να γίνουν οι εκλογές η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει, επειδή χωρίς τη σύναψη συμφωνίας δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας προς το ΔΝΤ.

Συνεπώς, ας αφήσουν τους παλικαρισμούς και τον εμπαιγμό του λαού. Αρκετά πλήρωσε και πληρώνει την ανικανότητα των πολιτικών του ηγεσιών.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι απλά. Οι επιλογές που έχετε μπροστά σας κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ είναι απλούστατες:

Αναλάβετε τις ευθύνες σας. Γι’ αυτό σας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Αν δεν μπορείτε να το πράξετε, η δημοκρατία έχει κανόνες. Και προ πάντων η κοινοβουλευτική δημοκρατία που ισχύει στον τόπο μας δεν έχει αδιέξοδα. Αν δεν μπορείτε να αναλάβετε τις ευθύνες σας και να λάβετε αποφάσεις και έχετε συνηθίσει στο χάιδεμα των αυτιών του λαού και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», παραμερίστε και αφήστε εκείνους που έχουν τα κότσια και το ψυχικό σθένος να το πράξουν.

Γιατί εκείνο που δεν καταλαβαίνουν ορισμένοι στο ΣΥΡΙΖΑ – και σε αυτούς δεν φαίνεται να περιλαμβάνεται πλέον ο Πρωθυπουργός- είναι ότι πέρα από τον δικό μας πεπερασμένο πολιτικό και βιολογικό βίο, υπάρχει η Ελλάδα που ακολουθεί. Η Ελλάδα των παιδιών μας. Και γι’ αυτήν την Ελλάδα του αύριο οφείλουμε να αγωνιστούμε.

 

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Advertisements

Samaras-Tsipras– Οι πολίτες δεν πρόκειται ποτέ να ψηφίσουν κάποιον που αντιπαθούν

Κάθε εβδομάδα έρχονται στο φως δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η κοινωνία χάνει την ανοχή της προς τους χειρισμούς της κυβέρνησης έναντι των δανειστών. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν πλέον εμφανώς ότι είτε δεν εμπιστεύονται είτε ότι έχουν κουραστεί από τους άστοχους χειρισμούς της κυβέρνησης με την τρόικα, «θεσμούς» ή Brussels Group ή όπως αλλιώς θέλει κανείς να ονομάσει τους δανειστές.

Υπό κανονικές συνθήκες η δυσαρέσκεια των πολιτών θα είχε μεταφραστεί σε καταδικαστική ψήφο προς τον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παρά ταύτα όμως τα κόμματα της παράταιρης ιδεολογικά συμμαχίας δείχνουν όχι μόνο να διατηρούν τα ποσοστά τους αλλά και σε ορισμένες δημοσκοπήσεις να ενισχύονται.

Μοιάζει άραγε λογικό αυτό το φαινόμενο; Είναι φυσιολογικό να δηλώνεις ότι αν είχαμε σήμερα εκλογές θα ψήφιζες εκείνον που δεν εμπιστεύεσαι;

Φυσικά και δεν είναι λογικό. Φυσικά και ξεπερνά τα όρια της φυσιολογικής αντίδρασης. Είναι όμως πιο λογικό από το να ψηφίζεις κάποιον που απεχθάνεσαι. Και τη σημερινή ΝΔ οι πολίτες δείχνουν ότι την απεχθάνονται. Προτιμούν λοιπόν να δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν κάποιον που δεν εμπιστεύονται δίνοντάς του ουσιαστικά μια δεύτερη ευκαιρία, παρά να δηλώσουν ότι ψηφίζουν κάποιον που δεν θέλουν καν να ακούν το όνομά του γιατί επί δυόμιση χρόνια τους φόρτωσε με επιπλέον φόρους, τους φόρτωσε με επιπλέον ανέργους, τους φόρτωσε με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τους φόρτωσε με ελπίδες που διαψεύσθηκαν για έξοδο από την κρίση και για σχίσιμο των μνημονίων μήνα με το μήνα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μέρα με τη μέρα, όπως διεκήρυσσε πριν από ένα χρόνο στο Σύνταγμα.

Έτσι λοιπόν η κοινωνία οδηγήθηκε να ψηφίσει κάποιον που και τα μισά να έκανε από όσα έλεγε πάλι κέρδος θα είχε. Σήμερα όμως που δεν έχει κάνει ούτε τα μισά από όσα είχε υποσχεθεί ο κ. Τσίπρας, η νέα κωλοτούμπα του κ. Σαμαρά να προσπαθεί να εμφανισθεί και πάλι αντιμνημονιακός και η εμμονή του να απαιτεί μια συγγνώμη από την κοινωνία για την ψήφο της, τον έχει κάνει αντιπαθή στα μάτια των πολιτών.

Και οι πολίτες μπορεί να είναι απογοητευμένοι αλλά προτιμούν να δώσουν την ψήφο τους σε κάποιον που δείχνει ότι προσπαθεί κάτι να κάνει έστω και αν δεν έχει αποτέλεσμα, παρά σε κάποιον που αντιπαθούν. Συνεπώς αν η ΝΔ δεν απαλλαγεί από τα πρόσωπα που η κοινωνία αντιπαθεί, δεν πρόκειται να ανακάμψει, δεν πρόκειται να προβάλει ως εναλλακτική λύση, δεν πρόκειται να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών. Άρα αν η ΝΔ θέλει να αποκτήσει και πάλι προοπτική εξουσίας και να της εμπιστευθούν οι πολίτες την ψήφο τους, δεν έχει παρά να κάνει το πρώτο σημαντικό και καθοριστικό βήμα αλλάζοντας ηγεσία. Το δεύτερο και επίσης ουσιαστικό βήμα είναι η διατύπωση μιας πρότασης ρεαλιστικής που θα πείθει την κοινωνία πως ό,τι προτείνεται είναι επιβεβλημένο και μετρημένο στις επιπτώσεις του και θα οδηγήσει σε αυτό που όλοι επιθυμούν. Στην σταθεροποίηση, στην ανάκαμψη και τελικά στην ανάπτυξη της οικονομίας μας.

Γ.Δ.Κ.

Αν και έχουμε μπει στον τέταρτο μήνα των διαπραγματεύσεων, το σκωτσέζικο ντους συνεχίζεται.

Η τακτική του «μια κρύο, μία ζέστη», δημιουργεί όμως προβλήματα στην αγορά η οποία σε συνδυασμό και με την έλλειψη ρευστότητας, έχουν νεκρώσει τα πάντα στο χώρο της οικονομίας.

Παράλληλα οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην κυβέρνηση που δεν περιορίζονται μόνο στη λεκτική διαφοροποίηση των ΑΝΕΛ, αλλά φθάνουν στο θεσμικό επίπεδο της Προέδρου της Βουλής, δείχνουν ότι τα δύσκολα για την κυβέρνηση είναι μπροστά.

Όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα της απόλυτης καταστροφής, αφού εκείνο που απουσιάζει είναι η ελπίδα, ότι αύριο θα ξημερώσει μια καλύτερη μέρα. Γιατί ακόμη και εκείνη που έχουν μεν αγανακτήσει και υποστηρίζουν την άποψη «να έλθει επιτέλους μια συμφωνία και ό,τι θέλει να είναι αρκεί να τελειώνουμε και να αρχίσει να ρέει το ρευστό στην αγορά», γνωρίζουν ότι η επόμενη μέρα ίσως δεν είναι τόσο εύκολη πολιτικά και οικονομικά. Και τούτο διότι η καθυστέρησηστη σύναψης συμφωνίας από τη μια έχει προκαλέσει την απώλεια δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική οικονομία και από την άλλη έχει δημιουργήσει την ανάγκη για μεγαλύτερη ρευστότητα, αλλά κι έχει αυξήσει τις ταμειακές ανάγκες του ιδίου του δημοσίου. Που σημαίνει ότι αν τον Φεβρουάριο για να κλείσει η συμφωνία απαιτούντο μέτρα της τάξεως του 1,5 δις ευρώ, σήμερα η απαίτηση αυτή έχει τουλάχιστον διπαλσιασθεί. Και όπως είναι φυσικό τα χρήματα αυτά θα προέλθουν από τις τσέπες των γνωστών υποζυγίων, των μισθωτών και συνταξιούχων, γιατί η έλλειψη επαρκούς και ικανού φοροεισπρακτικού μηχανισμού, οδηγεί κάθε κυβέρνηση να απαιτήσει χρήματα από τα συνήθη θύματα.

Το ερώτημα όμως που θα προκύψει είναι αν θα αντέξουν αυτή τη φορά τα πρόσθετα μέτρα και πού μπορεί να οδηγήσει η επαπειλούμενη κοινωνική αναταραχή.

Πάντως ένα είναι βέβαιο: Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ με το κάθε κορυφαίο ή μη στέλεχός του να λέει ανέξοδα ό,τι του έλθει στο κεφάλι, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που προκαλεί στη διαπραγμάτευση, σίγουρα δεν βοηθάει την Ελλάδα. Και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος ώστε οι όποιες αποφάσεις ληφθούν, να ληφθούν τάχυστα. Διαφορετικά ο μεγαλύτερος υπονομευτής της διαπραγμάτευσης που κάνει η κυβέρνηση θα είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός αν οι αντιδράσεις που προέρχονται ειδικά από πρόσωπα που κατέχουν θεσμικές θέσεις, όπως η Πρόεδρος της Βουλής, έχουν άλλο στόχο και εξυπηρετούν άλλά συμφέροντα.

Όπως και να έχει πάντως, οι «διαφωνούντες» θα πρέπει να καταλάβουν ότι η διαφωνία τους δεν είναι συμβατή με την ιδιότητά τους την οποία, ουσιαστικά τους εμπιστεύθηκε ο επικεφαλής της διαπραγμάτευσης, δηλαδή ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πρέπει λοιπόν να επιλέξουν: Ή θα κατέχουν τη θέση τους και δεν θα κάνουν δηλώσεις ή θα κάνουν δηλώσεις και θα διαφωνούν ελέυθερα αλλά δεν θα κατέχουν τις θέσεις τους.

 

Του Γιώργου Κοντογιάννη

 

Θέλετε να διαβάσετε ποιά είναι η καλύτερη και ποιά η χειρότερη στιγμή των 100 πρώτων ημερών ΣΥΡΙΖΑ για τον Γιώργο Κοντογιάννη; Πατήστε εδώ!

Τον απόλυτο δημοσιογραφικό ευτελισμό ή μάλλον η απεικόνιση της απόλυτης κιτρινίλας στον Τύπο αποτελεί το σημερινό δημοσίευμα της γερμανικής Bild η οποία επικρίνει τον Έλληνα Πρωθυπουργό γιατί τόλμησε να κρατάει στα χέρια του την ώρα της συνέντευξης στον STAR, ένα στυλό Montblanc, που θεωρείται – και είναι- από τα πιο ακριβά στυλό στον κόσμο.

Η Bild, η εφημερίδα που εκφράζει τον γερμανικό λαϊκισμό, υποστηρίζει ότι το στυλό που κρατούσε ο κ. Τσίπρας στοιχίζει από 290 έως 7.000 ευρώ, χωρίς βέβαια να μας λέει αν το συγκεκριμένο μοντέλο ήταν των 290 ή των 7.000 ευρώ ή, έστω, κάπου ενδιάμεσα.

Ασκώντας δριμύτατη κριτική στον κ. Τσίπρα υποστηρίζει πως δεν είναι ποτέ δυνατόν ο επικεφαλής μιας κυβέρνησης που ζητά από τον ελληνικό λαό να ακολουθήσει λιτό βίο καθώς η χώρα του είναι σε κρίση, να εμφανίζεται σε τηλεοπτικό στούντιο κρατώντας ένα πανάκριβο στυλό.

Η κριτική αυτή ταυτίζεται με τα ακρότατα στοιχεία του λαϊκισμού και προσεγγίζει την φασιστική νοοτροπία από την οποία κάνει κόπο να αποκοπεί η κοινωνία της Γερμανίας.

Γιατί δηλαδή ο Έλληνας πρωθυπουργός να μη δικαιούται να κρατάει στα χέρια του ένα ακριβό στυλό των 500 ευρώ; (γιατί παραπάνω δεν κάνει το συγκεκριμένο μοντέλο)

Γιατί δεν πρέπει να είχε ζωή πριν την κρίση και να είχε αγοράσει το συγκεκριμένο στυλό πριν το 2010, οπότε ζητήσαμε δανεικά από το κοινό που εκφράζει η Bild;

Γιατί δεν πρέπει να έχει φίλους και συγγενείς και να του έκανε κάποιος δώρο το συγκεκριμένο στυλό και να έχει γι’ αυτόν συναισθηματική αξία και γι’ αυτό το είχε μαζί του στη συνέντευξη στο star; Οι Γερμανοί που εκφράζει η Bild δεν κρατούν αντικείμενα με συναισθηματική αξία; Δεν έχει ο συντάκτης του κατάπτυστου κειμένου συναισθήματα; Δεν δένεται με αντικείμενα που του έχουν χαρίσει αγαπημένα πρόσωπα.

Γιατί, τέλος, δεν έχει το δικαίωμα ένας σαραντάρης πολιτικός που κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός μιας χώρας, την επομένη των αποτελεσμάτων να πει σε κάποιον από το γραφείο του «πάρε αυτά τα χρήματα και πήγαινε πάρε μου ένα στυλό Montblanc, έγινα πρωθυπουργός βρε αδερφέ και δικαιούμαι να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου».

Θέλει να μας πει η γερμανική λαϊκίστικη φυλλάδα που δυστυχώς είναι πρώτη σε κυκλοφορία, ότι η ζωή των Ελλήνων πολιτικών ξεκινά μετά το μνημόνιο; Και κάποιοι από αυτούς διέθεταν ένα καλό σπίτι, ένα καλό αυτοκίνητο, κάποια καλά ρούχα ή, εν τέλει, κάποιο καλό στυλό πρέπει να τα αποχωριστούν και να παίζουν θέατρο για να μη προκαλούν τον ελληνικό λαό; Γνωρίζουν μήπως οι… αλληλέγγυοι εταίροι μας ότι τα σκουπίδια στην Αθήνα τα ψάχνουν και άνθρωποι με κοστούμια επειδή μέχρι πρότινος ήταν πολίτες με εργασία και ένα κάποιο εισόδημα που τώρα δεν διαθέτουν είτε γιατί λόγω της κρίσης δεν εργάζεται πλέον κανείς στην οικογένειά τους είτε γιατί αναγκάσθηκαν να κλείσουν τα μαγαζιά ή τις μικροεπιχειρήσεις που λειτουργούσαν;

Αντί λοιπόν να ενσκήψουν στο μέγεθος και το βάθος της κρίσης που διαπερνά οριζοντίως και καθέτως την ελληνική κοινωνία, ασχολούνται με το αν ο Πρωθυπουργός κρατούσε Montblanc;

Και για να έχουμε καλό ρώτημα, όταν έγινε η επανένωση των Γερμανιών και η κρίση μάστιζε τη χώρα τους, ο πλούσιος δυτικογερμανός εγκατέλειψε ό,τι κατείχε για να μη προκαλεί τον φτωχό ανατολικογερμανό; Και ο Καγκελάριος Κολ για να μη προκαλεί έπαψε να κυκλοφορεί με λιμουζίνα; Ή επειδή ήταν γερμανική δικαιολογείτο; Έπαψε να κρατά ακριβό στυλό; Ή επειδή ήταν γερμανικό δικαιολογείτο; Μα και το Montblanc γερμανικό είναι. Η έδρα της εταιρείας είναι στο Αμβούργο.

Ας σοβαρευτεί λοιπόν η Bild και αν θέλει να ασκήσει πραγματική δημοσιογραφία, ας κάνει έρευνα για τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού. Και οι δημοσιογράφοι της ας βοηθήσουν με τις πένες τους (είτε είναι Montblanc είτε όχι) ας πιέσουν, προς κάθε κατεύθυνση τους αρμοδίους, να δουν την πραγματικότητα για να επιλυθούν το συντομότερο.

 

Γιώργος Κοντογιάννης

Δημοσιογράφος

Πρώην βουλευτής *

 

*(υπογράφω με αυτές τις ιδιότητες γιατί ως δημοσιογράφος έχω το δικαίωμα να κρίνω συναδέλφους μου και ως πρώην βουλευτής και πρώην υφυπουργός μπορώ να γνωρίζω υπό ποίες συνθήκες διαβιεί σήμερα η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας)

 

Διαβάστε πατώντας εδώ περισσότερα άρθρα του Γιώργου Κοντογιάννη

vouliΗ ειδησεογραφία μας ξαφνιάζει κατά καιρούς , παρ’ όλο που με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και με ορισμένους εκ των υπουργών, όλα θα έπρεπε να τα περιμένουμε.

Η εμφάνιση του υπουργού Εσωτερικών κ. Νίκου Βούτση και όσα είπε εναντίον των βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ήταν έξω από τα κοινοβουλευτικά ειωθότα και παραπέμπουν σε εμφυλιοπολεμικές λογικές.

Δεν είναι δυνατόν υπουργός να λέει σε βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι αντιδρούν στην πολιτική της κυβέρνησης γιατί εξυπηρετούν τους δανειστές. Και όταν οι βουλευτές των δύο κομμάτων αντιδρούν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να τους απειλούν και να τους λένε «άντε γ….τε γελοίοι». Πρόκειται για εκφράσεις που ούτε η Χρυσή Αυγή δεν έχει χρησιμοποιήσει μέσα στη Βουλή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να επιχειρεί να δημιουργήσει σκηνικό πολιτικής πόλωσης για να κρατήσει ενωμένη την κοινοβουλευτική του ομάδα, καλό είναι να σκεφτεί πού ενδεχομένως, μπορεί να φτάσουμε αν τα πράγματα ξεφύγουν.

Επίσης πρέπει να αντιληφθεί ότι ποτέ στο παρελθόν μέσα στην Εθνική Αντιπροσωπεία στέλεχος της κυβέρνησης δεν αμφισβήτησε τον πατριωτισμό των αντιπροσώπων του ελληνικού λαού.

Πρέπει να καταλάβουν ότι όλα τα κόμματα, το καθένα από το δικό του ιδεολογικό μετερίζι, για το κοινό συμφέρον της ίδιας πατρίδας αγωνίζονται. Κανείς δεν μπορεί να το παίζει υπερπατριώτης και κανείς δεν μπορεί να κατηγορεί κανέναν για μειοδοσία ή ότι υπηρετεί συμφέροντα ξένων.

Πρέπει, επίσης, να καταλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μετατρέποντας τη Βουλή σε χαμαιτυπείο με εκφράσεις όπως αυτές που εκστόμισαν οι βουλευτές του εναντίον συναδέλφων τους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ή όπως η δήλωση του κ. Βούτση προς τον κ. Λαφαζάνη, ο οποίος καθόταν δίπλα του, μόλις κατήλθε εκ του βήματος «Ξέρω εγώ να χτυπάω ρε μ@λ@κ@», αγνοώντας όμως ότι το μικρόφωνό του ήταν ακόμα ανοικτό, δεν τιμούν το επίπεδο κανενός και κυρίως εκείνων που τις διατυπώνουν.

Και το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι να διδαχθούν κόσμια συμπεριφορά κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και κάποιοι υπουργοί του, αλλά να μπορέσει η Βουλή εν ηρεμία να συζητήσει θέματα που όλους μας καίνε και μας ανησυχούν.

Πώς μπορεί να υπάρξει αύριο συναίνεση αν σήμερα οι βουλευτές μεταξύ τους «σφάζονται» λεκτικά, και εκτοξεύουν ο ένας απειλές εναντίον του άλλου; Και ακόμη χειρότερα όταν υπουργοί θεωρούν εθνικούς μειοδότες συναδέλφους τους της αντιπολίτευσης.

Όλο αυτό το σκηνικό που εντέχνως στήνετε οδηγεί στην έλλειψη εθνικής συνεννόησης και στην καταστροφή, κάνει το λαό να νιώθει απέχθεια και αηδία για τους αντιπροσώπους του και ανοίγει τον δρόμο στην μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα και τη δημοκρατία, που ακούει στο όνομα Χρυσή Αυγή.

Είναι όμως αυτό επιλογή του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ; Νομίζω όχι. Γι’ αυτό ας αναλογισθούν τις συνέπειες της τακτικής τους και ας αλλάξουν τρόπους και τακτική.

 

του Γιώργου Κοντογιάννη.

Φωτογραφία από Gazzetta.gr

Τον τοίχο δεν τον χτυπάς δυνατά με το κεφάλι σου για να τον γκρεμίσεις. Τον τοίχο τον γκρεμίζεις σιγά – σιγά, αφαιρώντας τουβλάκι – τουβλάκι.

Έτσι αποφεύγεις και το κεφάλι σου να σπάσεις, αλλά και αποτρέπεις τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει η κατάρρευση του τοίχου σε όσους στηρίζονται σε αυτόν ή σε όσα στηρίζει αυτός.

Ο κ. Σταύρος Κοντονής πιστεύει προφανώς ότι ακόμα είναι μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ και όχι μέλος της Κυβέρνησης και εξακολουθεί ρομαντικά να πιστεύει ότι είναι εύκολο και δεν θα έχει επιπτώσεις να γκρεμίσει με μιας, όλη τη σαπίλα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Επειδή όμως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού ο πολιτικός κ. Κοντονής θα έπρεπε να αρχίσει να αποδομεί τον τοίχο που έχει υψώσει η σαπίλα και τα κάθε λογής συμφέροντα του ποδοσφαίρου, σιγά – σιγά προσπαθώντας από τη μια να καθαρίσει τη βρωμιά που και τη μαφία που λυμαίνεται το χώρο και από την άλλη να διασφαλίζει τα συμφέροντα του ελληνικού ποδοσφαίρου, κυρίως στο εξωτερικό, σεβόμενος τους κανόνες της FIFA και της UEFA, τους οποίους σέβεται ακόμα και ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δικτάτορας της Βόρειας Κορέας.

Παράλληλα θα έπρεπε να λάβει υπ’ όψιν του ότι οι αλλαγές θα έπρεπε να είναι τέτοιες που να μπορούν να τις αφομοιώσουν οι ΠΑΕ, γιατί μιλάμε για ανώνυμες εταιρείες που πέρα από το ποδόσφαιρο ως άθλημα και διασκέδαση εκπροσωπούν οικονομικά συμφέρονται, εταίρους και εργαζομένους.

Το επαπειλούμενο grexit του ποδοσφαίρου μας στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένης και της Εθνικής Ομάδος, από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις θα έχει μοιραία και οικονομικές επιπτώσεις σε μια τάξη εργαζομένων που ζουν αποκλειστικά από το ποδόσφαιρο ή συμπληρώνουν το εισόδημά τους από αυτό. Και δεν μιλάμε μόνο για τους 11 ή 22 παίχτες κάθε ομάδας, αλλά για όλους εκείνους που βρίσκονται πίσω από τις ομάδες, ως επιμελητές, ως γιατροί, ως γυμναστές, ως φροντιστές γηπέδων, ως διαιτητές, ως… ό,τι άλλο έχει σχέση με το ποδόσφαιρο.

Η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση μπορεί να στηρίζεται στις πιο αγνές προθέσεις αλλά πολιτικά είναι άστοχη και βλακώδης. Και σε αυτό το επίπεδο, της πολιτικής αστοχίας, μόνο με την βλακώδη κίνηση που είχε κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά και έκλεισε την ΕΡΤ μπορεί να συγκριθεί.

Όταν θες να διορθώσεις κάτι δεν το γκρεμίζεις και το ξαναχτίζεις από την αρχή. Το διορθώνεις με στοχευμένες παρεμβάσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα με την εξυγείανση και τη λειτουργία του συστήματος.

Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, πρέπει να το καταλάβει και να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Διαφορετικά όσο κι αν θεωρητικά έχει δίκιο και οι προθέσεις της είναι αγαθές, κινδυνεύει ο νόμος για το ποδόσφαιρο να εξελιχθεί στο δικός της «μαύρο», αντίστοιχο με το «μαύρο της ΕΡΤ» του Αντώνη Σαμαρά.

 

Γιώργος Κοντογιάννης

 

Διαβάστε περισσότερες απόψεις στο apopseis.gr

 

 

Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ επιτίθεται στην ΝΔ λέγοντας ότι «Ο Αντώνης Σαμαράς και η παρέα του δεν μπορούν να πείσουν ούτε τα στελέχη και τους Βουλευτές της ΝΔ.»

Δίκιο έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια και ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να πείσει τον Γιάνη Βαρουφάκη να σταματήσει  να δίνει συνεντεύξεις, αλλά είναι πιο εύκολο να αναδείξουμε τα προβλήματα των άλλων παρά να λύσουμε τα δικά μας.

Για να διαβάσετε για τον Αλέξη Τσίπρα ως CEO για ένα μήνα πατήστε εδώ!

Δεν πέρασαν ούτε δέκα μέρες από τις συστάσεις του Πρωθυπουργού στον δημοφιλή Υπουργό να περιορίσει και να προσέχει τις συνεντεύξεις του. Ο Γιάνης όμως φάνηκε ότι είχε διαφορετική άποψη και σε νέα συνέντευξή του σε ιταλική εφημερίδα είπε ότι, σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το σχέδιό του, υπάρχει περίπτωση να προκυρηχθούν εκλογές, ή ακόμα και δημοψήφισμα! Πιο συγκεκριμένα διαβάζουμε ότι:

Σε ερώτηση της Κοριέρε Ντέλα Σέρα αν μια μη επίτευξη συμφωνίας με τις Βρυξέλλες θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα, ο Γιάνης Βαρουφάκης απαντά: «Θεωρώ ότι η κυβέρνηση θα επιβίωνε, ούτως η άλλως. Η μεγάλη μας δύναμη είναι η σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο: εμείς δεν λέμε ψέματα στους Έλληνες. Μετά από πέντε χρόνια στα οποία η ιθύνουσα τάξη δήλωνε ότι ήθελε να σώσει την χώρα και έριχνε όλο το βάρος στις πλάτες των φτωχών, ο κόσμος καταλαβαίνει. Με σταματάει στον δρόμο και μου ζητά μόνον να πω την αλήθεια και να ξαναδώσω αξιοπρέπεια στην χώρα».

Η ιταλική εφημερίδα επιμένει και ρωτά τον υπουργό: «Αν όμως οι Βρυξέλλες δεν δεχθούν το σχέδιό σας;» «Θα μπορούσαν να υπάρξουν προβλήματα. Αλλά, όπως μου είπε ο πρωθυπουργός μου, δεν είμαστε κολλημένοι στις καρέκλες. Μπορούμε να προκηρύξουμε και πάλι εκλογές, να προκηρύξουμε δημοψήφισμα» (για το ευρώ, αποσαφηνίζει η Κοριέρε).

(Πηγή: Βόμβα Βαρουφάκη: Εκλογές ή δημοψήφισμα αν δεν αποδεχθούν το σχέδιό μας | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/195056/vomva-varoyfaki-ekloges-i-dimopsifisma-den-apodehthoyn-shedio-mas#ixzz3TmvByGgj)

Είτε λοιπόν αυτό αποτελεί στρατηγική της κυβέρνησης, που βλέποντας την δημοσκοπική κατρακύλα της ΝΔ αλλά και τον ενθουσιασμό του κόσμου βλέπει μέχρι και αυτοδυναμία, ή ο Γιάνης Βαρουφάκης έκανε το αντίθετο από αυτό που τον συμβούλεψε ο Αλέξης Τσίπρας. Σε κάθε περίπτωση, το να φέρνεις στο τραπέζι την πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι επικίνδυνο παιχνίδι και ως διαπραγματευτικό χαρτί χρειάζεται μεγάλη οργάνωση, όχι προχειρότητες.

Αν θέλετε να δείτε πως βλέπουν τις διαπραγματεύσεις οι αρθρογράφοι του apopseis, πατήστε εδώ!

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: