You are currently browsing the tag archive for the ‘Χρυσή Αυγή’ tag.

GoldenDawnWatchΌσοι έχετε twitter για άμεση ενημέρωση σχετικά με τις εξελίξεις από τη δίκη της Χρυσής Αυγής και για να μάθετε όσα δεν αναφέρουν τα συμβατικά ΜΜΕ, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να ακολουθήσετε τον λογαριασμό @GoldenDawnWatch. Αν δεν θέλετε να ψάχνετε, πατήστε εδώ για να δείτε αμέσως τον συγκεκριμένο λογαριασμό

Μπορείτε επίσης να μάθετε νέα χρησιμοποιώντας το #gdtrial

Αν θέλετε αναλυτικές έρευνες για τη ναζιστική δράση, τα σχέδια και το παρελθόν της ΧΑ επισκεφτείτε οπωσδήποτε το blog xyzcontagion.wordpress.com

 

 

Από το xyzcontagion.wordpress.com. Πατήστε «Προβολή αρχικού» στο τέλος του άρθρου για να διαβάσετε το υπόλοιπο.

XYZ Contagion

[Πρωθυστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε την ‘Πολιτική Αναδημοσιεύσεων‘, την οποία, παρακαλούμε διαβάστε την, σε περίπτωση αντιγραφής του άρθρου –ευχαριστούμε. Φυσικά, αναδημοσιεύσεις και reblog, με αναφορά στην πηγή, είναι πάντα ευπρόσδεκτες. Οι σύνδεσμοι προς τις ιστοσελίδες των νεοναζί οδηγούν σε αντίγραφα αυτών· δεν τους χαρίζουμε κλικ και επισκεψιμότητα.].

Το μεγαλοστέλεχος της Χρυσής Αυγής με το εωσφορικό ποιητικό ‘έργο’ ύβριζε τη μητέρα του Παύλου Φύσσα «κυράτσα του πένθους», την ημέρα της κατάθεσής της στο δικαστήριο, 06/10/2015

[UPDATE 07/10/2015]

Υπήρξαν εξελίξεις, την επόμενη ημέρα από την αποκάλυψη του XYZ Contagion. Ο αρχηγός της Πυροσβεστικής, έπειτα από συνεννόηση με τον Υπουργό διέταξε πειθαρχικό έλεγχο. Ολες οι λεπτομέρειες, εδώ ‘Πειθαρχικός έλεγχος και ΕΔΕ για τον χρυσαβγίτη πυρονόμο υμνητή του Χίτλερ και υβριστή της Μάγδας Φύσσα με το εμετικό παραλήρημα

[Τέλος UPDATE]

 

Την Τρίτη 06/10/2015 ήταν η δεύτερη ημέρα της μαρτυρίας της κ. Μάγδας Φύσσα στο δικαστήριο και η αξιοπρεπέστατη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 5.456 επιπλέον λέξεις

Το να πιάνονται στα χέρια Βουλευτές μεταξύ τους το είχαμε ξαναδεί. Το να χρησιμοποιούν όμως το σφυρί του Προέδρου της Βουλής είναι μια καινοτομία την οποία χρωστάμε στο τουρκικό κοινοβούλιο. Στην (σωστή) προσπάθεια της αντιπολίτευσης να σταματήσει έναν νόμο που δίνει το δικαίωμα στην τουρκική αστυνομία να υποκλέπτει συνομιλίες, να παρακολουθεί και να συλλαμβάνει έχοντας απλά «υποψίες» και χωρίς καμία διαμεσολάβηση δικαστή, τα αίματα άναψαν. Τελικό αποτέλεσμα είναι πέντε Βουλευτές της αντιπολίτευης τραυματισμένοι (οι 2 λόγω του προαναφερθέντος σφυριού), εκ των οποίων οι τέσσερις αναγκάσθηκαν να νοσηλευθούν.

Με ευκαιρία την επικείμενη αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών, μήπως η κυρία Κωνσταντοπούλου να σκεφτόταν σοβαρότερα την αντικατάσταση του παραδοσιακού ξύλινου σφυριού με κάποια βαριοπούλα; Για να έχει και αυτή το κεφάλι της ήσυχο…

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/917505/tourkia-ksulo-metaksu-bouleuton-me-to-sfuri-tou-proedrou

Φωτογραφία από http://www.fimes.gr

Γιατί να με νοιάζει τι άποψη έχει για την απεργία του Ρωμανού κάθε τηλεπερσόνα; Και γιατί βγήκε τώρα να εκφραστεί πολιτικά κάθε διάσημος που τόσο καιρό μιλούσε μόνο για την ερωτική του ζωή;  Και γιατί να μείνουμε στους διάσημους; Ο κάθε ημιενημερωμένος οπαδός της κάθε άποψης περί φοιτητικής άδειας, είναι σίγουρος για τις θέσεις του; Εσύ αναγνώστη, είσαι σίγουρος ότι οι απόψεις σου δεν αντιφάσκουν;

Τι θα γινόταν αν ο Κασιδιάρης κατέθετε αίτημα να σπουδάσει; Όταν κινδύνεψε η ζωή της Βίκυς Σταμάτη, ποιός διαδήλωσε; Θα υπήρχαν οργισμένα κείμενα στο ίντερνετ υπέρ του Κορκονέα, αν ο ισοβίτης δολοφόνος του Αλέξη Γρηγορόπουλου ζητούσε φοιτητική άδεια και την υποστήριζε με μια απεργία πείνας;

Γιατί λέμε ότι ο Ρωμανός είναι πολιτικός κρατούμενος; Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει το δικαίωμα να ληστέψει τράπεζες αλλά η κοινωνία αντιδρά και του το στερεί; Και ας παραβλέψουμε τις τράπεζες, γιατί να μείνει έξω από τη φυλακή κάποιος που απειλεί κάποιον άλλο με όπλο; Και πού το βρήκε το όπλο; Αν εσύ αναγνώστη το αποφασίσεις, μπορείς ανά πάσα στιγμή να βρεις ένα καλάσνικοφ; Και πού στην ευχή θα το βρεις; Και που θα βρεις σφαίρες για ένα αυτόματο όπλο; Και από όλα τα μέρη που μπορείς να πας και να χτυπήσεις το σύστημα, διαλέγεις την τράπεζα στο Βελβεντό;

Δικαίωμά μας είναι να έχουμε όλοι άποψη για την υπόθεση του Ρωμανού, στο Βελβεντό όμως γιατί δεν πήγε μια κάμερα να ρωτήσει τι σκέφτονται τα άτομα που απειλούσε με το πολυβόλο;  Θέλουν να τον δουν να βγαίνει από τη φυλακή 6 με 8 ώρες κάθε μέρα; Έκανε κάποιος ρεπορτάζ με άτομα που πέρασαν στην ίδια σχολή; Τα ρώτησε κάποιος αν τον θέλουν δίπλα τους;

Γιατί να μην τον θέλουν όμως δίπλα τους; Το ίδιο δικαίωμα δεν έχει και αυτός στην παιδεία; Τους εγγυάται κάποιος ότι οι υπόλοιποι συμφοιτητές του είναι καλύτεροι από εκείνον; Έχουν όμως άδικο να φοβούνται όσους θα μαζευτούν στη σχολή του για υποστήριξη που τόσο καιρό τον έχουν ηρωποιήσει; Άδικα φοβούνται τις παρέες του; Μαζί με τους φίλους που έκανε δεν ξεκίνησαν τον ένοπλο αγώνα;

Πείραξε όμως κάποιον; Ο εισαγγελέας δεν ήταν εκείνος που τον υπερασπίστηκε λέγοντας ότι οι κινήσεις της ομάδας του έρχονταν σε αντιδιαστολή με τη λογική μιας ληστείας τράπεζας, αφού ούτε τους ομήρους πείραξαν, ούτε άνοιξαν πυρ εναντίον των αστυνομικών που είχαν πιο ελαφρύ από εκείνους οπλισμό; Άλλωστε, όταν θα είναι στη σχολή θα είναι ανεξέλεγκτος; Δεν θα έχει άτομα από πάνω του να τον προσέχουν;

Και γιατί να μας πειράξει όλο το πανηγύρι που θα στηθεί στα αμφιθέατρα τις πρώτες μέρες που θα παρακολουθεί μαθήματα; Συνηθισμένοι δεν είμαστε από αυτά; Μας ενοχλεί που έχει γίνει σύμβολο; Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν τον Κασιδιάρη σύμβολο, ο Ρωμανός μας ενοχλεί; Μας ενοχλεί ο ομολογημένος εκβιασμός του σχετικά με τη σχολή και τα εργαστήρια; Και ο Κασιδιάρης δεν δήλωνε στην κάμερα ότι με τη βουλευτική ασυλία μπορεί να συνεχίσει τη δράση του με ακόμα λιγότερα εμπόδια;

Έχουμε τελικά εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη; Την ίδια Δικαιοσύνη που λάμπει όταν αθωώνει τους δικούς μας και υπολειτουργεί όταν αθωώνει τους άλλους, τα λαμόγια και τους εγκληματίες; Είχε άδικο ο δικαστικός που αποφάσισε ότι ο Ρωμανός δεν ήθελε να σπουδάσει και δεν του χορήγησε άδεια, όταν ο ίδιος δήλωνε ότι ουσιαστικά αδιαφορεί για την εκπαίδευσή του και απλά θέλει να βγαίνει έξω από τη φυλακή;

Έχουν δίκιο όσοι λένε ότι δεν γίνεται να αλλάξει ο νόμος για μια μεμονωμένη περίπτωση; Είναι επιχείρημα το ότι μπορεί μετά άλλοι κατάδικοι να ζητήσουν και εκείνοι να σπουδάσουν; Οι νόμοι τελικά φτιάχνονται με βάση τις οικονομικές μας δυνατότητες και τις κρατικές υποδομές, ή με βάση την ηθική και το δίκαιο;  Αφού αδικείται ένας άνθρωπος, γιατί τελικά να μην αλλάξει ο νόμος, ακόμα και γι’  αυτόν τον ένα; Μήπως, όπως είχε πει μια ψυχή στο ραδιόφωνο, πολύ εύκολα λέμε «να αλλάξει ο νόμος»; Μήπως παρακάμπτουμε όλο τον απαιτούμενο διάλογο και τις διεργασίες που απαιτούνται ζητώντας νομοθετικές αλλαγές εδώ και τώρα; Μήπως όμως το ίδιο δεν είχε κάνει και η κυβέρνηση όταν χρησιμοποίησε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου;

Ποιός φταίει που έφτασε εκεί ο Νίκος Ρωμανός; Φταίει το σχολείο με την κακή παιδεία που του παρείχε, που δεν μπόρεσε να του εξηγήσει γιατί δεν πρέπει να βάζεις όπλα στα κεφάλια ξένων ανθρώπων; Φταίει η οικογένειά του που τον άφησε να κάνει παρέα με ληστές τραπεζών και εμπόρους όπλων; Φταίει η κοινωνία που του κατέστρεψε τη ζωή στα 15 του; Θα διορθωθούν όλα και θα σοφρωνιστεί μέσα στη φυλακή; Πώς;

Είμαι υπέρ ή κατά του να σπουδάσει ο Νίκος Ρωμανός; Υπέρ, αλλά παίρνοντας φοιτητική άδεια ή μέσα από τη φυλακή;

Δεν ξέρω. Όπως πολλοί από εμάς έχω περάσει τις τελευταίες μέρες διαβάζοντας, ξεκοκκαλίζοντας κάθε κείμενο και κάθε σχόλιο. Κάθε πλευρά έχει τα επιχειρήματά της και τις περισσότερες φορές είναι κάθετη σε αυτά. Αδιάλλακτοι σε όλα, λες και όποιος έχει αντίθετη άποψη είναι «αναρχικός» ή «φασίστας». Ακόμα και εκείνους που απλά ζήτησαν να βρεθεί μια λύση και να μη χαθεί μια ανθρώπινη ζωή βρέθηκαν καλοθελητές να τους τοποθετήσουν σε ένα από τα δύο στρατόπεδα. Ξεχνάμε οι περισσότεροι να ζούμε δημοκρατικά και να ακούμε με προσοχή την άλλη άποψη, όποιος και αν είναι αυτός που την εκφράζει. Το ότι κάποιος φόρεσε κουκούλα και πέταξε μολότοφ στα ΜΑΤ, ως πράξη είναι καταδικαστέα, αλλά δεν σημαίνει ότι εκ προοιμίου έχει σε όλα άδικο. Ούτε όμως κάποιος επειδή φόρεσε σακάκι και έγινε δικαστικός ή πολιτικός έγινε λαμόγιο που εξυπηρετεί μόνο συμφέροντα. Όλους είμαστε υποχρεωμένοι να τους ακούσουμε. Δεν είναι δικαίωμά μας. Είναι υποχρέωση.

Μπορούμε όμως να τους ακούσουμε; Τόσες φορές είδαμε σε τοίχους να γράφει «ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ…», γιατί δεν αντέδρασαν τότε τα κανάλια; Θυμάται κανείς κάποιο από αυτά τα ονόματα που βλέπαμε κάθε μέρα; Ζούνε αυτοί οι άνθρωποι; Αν εγώ ή εσύ αναγνώστη αύριο συλληφθούμε, δίκαια ή άδικα, και διεκδικήσουμε κάτι απέχοντας από την τροφή, θα μας δείξει κάποια τηλεόραση; Θα κάνουν για μας δηλώσεις αρχηγοί κομμάτων, καλλιτέχνες και λοιπές τηλεπερσόνες; Νοιαζόμαστε για το τι γίνεται πίσω από τα κάγκελα, ή θυμόμαστε αυτούς τους ανθρώπους μόνο στις εξεγέρσεις τους και όταν κάποιος δραπετεύει; Δικαιούμαστε να μιλάμε για σοφρωνισμό όταν στη Βραζιλία κάθε κατάδικος που γράφει κριτική για ένα βιβλίο που διάβασε γλιτώνει 4 ημέρες από την ποινή του;

Τελικά νοιαζόμαστε πραγματικά για το τί λέει ο διπλανός μας, ή δεν χρειάζεται γιατί είναι αναρχικός, φασίστας, κουμουνιστής, φιλελεύθερος, αριστερός, δεξιός, κεντρώος, φυλακισμένος… άρα, είναι βλάκας και εμείς ξέρουμε καλύτερα;

Είδαμε όλοι την διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ  την Ελιά  τη Δημοκρατική Παράταξη με αφορμή τις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη. Και φυσικά, λες και δεν είχαμε αρκετή εκλογολογία με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ήρθε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ να ρίξει «λάδι στη φωτιά».

Ήδη, πριν από την νέα κόντρα ανάμεσα στα κόμματα της συγκυβέρνησης υπήρχε έντονη φημολογία για εκλογές τον Ιανουάριο, προκειμένου να μη μονοπωλεί το ενδιαφέρον η Χρυσή Αυγή – αν οι εκλογές γίνουν το Μάρτη- είτε με την αποφυλάκιση της ηγεσίας της λόγω της λήξης της 18μηνης προφυλάκισής τους, είτε με την έναρξη της δίκης τους (και όλα τα έκτροπα που σίγουρα θα κάνουν κατά τη διάρκειά της).

Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να βρει 180 ψήφους με βουλευτές της να ψηφίζουν «παρών» σε σημαντικές ψηφοφορίες στη Βουλή, με τον Παπανδρέου έτοιμο να φτιάξει νέο κόμμα, την τρόικα να μη της κάνει τα χατίρια και με καθημερινές ενδοκυβερνητικές κόντρες; Έχει όμως και άλλη επιλογή; Όταν το ΠΑΣΟΚ (το λέω καλά;) κοντεύει να μάθει απ’έξω τους ψηφοφόρους του και η ΝΔ βλέπει το ΣΥΡΙΖΑ -και μάλιστα αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπορεί να πείσει ούτε όλους τους βουλευτές του ότι έχει εναλλακτική στη μνημονιακή πολιτική- να προηγείται από 4 εώς 10 μονάδες στις δημοσκοπήσεις, ίσως η μόνη λύση για πολιτική επιβίωση είναι να μη γίνουν τώρα εκλογές. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ακόμα και ένα ευρύτερο κυβερνητικό σχήμα.

Για όσους θεωρούν εντελώς απίθανο αυτό το ενδεχόμενο, ας δουν απλά τα σενάρια που είχαν προηγηθεί για ανασχηματισμό με αφορμή την αντικατάσταση του Δημήτρη Αβραμόπουλου από το ΥΠΕΘΑ. Ο Ντινόπουλος είναι ακόμα στη θέση του, ο Γιακουμάτος το ίδιο, η Βούλτεψη το ίδιο, και, η πιο πρόσφατη και σημαντικότερη προσθήκη, το ίδιο και ο «ευνουχισμένος» Γκίκας Χαρδούβελης. Άτομα που για διαφορετικούς λόγους το καθένα θεωρήθηκαν πως θα αποχωρήσουν σε έναν ανασχηματισμό που ποτέ δεν έγινε. Άραγε, πόσο εύκολο είναι να αντικατασταθούν στο μέλλον με μέλη κάποιου άλλου κόμματος σε περίπτωση κάποιας συνεργασίας; Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει η παρεξήγηση που θα μπορούσε να δημιουργηθεί αν αυτός ο ανασχηματισμός είχε τελικά πραγματοποιηθεί!

Μπορεί λοιπόν να χρειαστεί να βγάλει η συγκυβέρνηση έναν λαγό απ’ το καπέλο για να παραμείνει στην εξουσία (και ίσως να απαιτηθούν και μεγάλες υποχωρήσεις, ακόμα και η αλλαγή πρωθυπουργού), αλλά όπως παραδέχονται και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η εξάντληση της τετραετίας είναι τελικά ένα ρεαλιστικό ενδεχόμενο.

 

1984Βλέποντας τα ρεπορτάζ για «τον άνθρωπο που είπε στον Σαμαρά για το δωρεάν wi-fi» και την «ομάδα αλήθειας» που άτυπα φροντίζει την ιντερνετική προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας, ασυναίσθητα θυμήθηκα το Υπουργείο Αλήθειας.

Για όσους δεν γνωρίζουν, στον φανταστικό κόσμο που περιγράφει στο βιβλίο «1984» ο Όργουελ η διακυβέρνηση του κράτους γινόταν μόνο από 4 υπουργεία: τα υπουργεία αλήθειας, ειρήνης, αγάπης και αφθονίας.

«Το Υπουργείο Ειρήνης ασχολείται με τον πόλεμο, το Υπουργείο Αλήθειας με τα ψέματα, το Υπουργείο Αγάπης με τα βασανιστήρια και το Υπουργείο της Αφθονίας με την πείνα.» 1984, Τζορτζ Όργουελ.

Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Και φυσικά ο Όργουελ συνεχίζει και επεξηγεί γιατί υπάρχουν αυτές οι περίεργες ονομασίες:

«Αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι τυχαίες, ούτε αποτέλεσμα μιας συνήθους υποκρισίας. Είναι σκόπιμες ασκήσεις της ΔΙΠΛΗΣ ΣΚΕΨΗΣ. Γιατί μόνο με τη συμφιλίωση των αντιφάσεων μπορεί  η εξουσία  να διατηρηθεί επ’ αόριστον.» 1984, Τζορτζ Όργουελ.

Αντιφάσεις όπως αυτές της «ομάδας αλήθειας», του «Ξένιου Δία», ή των ονομάτων πολλών κομμάτων (δεν επεξηγώ εδώ, δικό σας!).

Φυσικά δεν έχουμε αυτή τη στιγμή ένα απολυταρχικό μη εκλεγμένο καθεστώς που να μας παρατηρεί από τις τηλεοθόνες, με μεγάλο αδελφό (από εδώ προέρχεται ο όρος), σε συνεχή κατάσταση πολέμου και τρομοκρατίας των εξαθλιωμένων πολιτών του, καταστροφή της γλώσσας και της παιδείας και αλλοίωση κατά το δοκούν της ιστορίας.

Έχουμε όμως παρακολούθηση από τις αρχές (και στο εξωτερικό περισσότερο από ότι στην Ελλάδα). Έχουμε τρομοκρατία και από τρομοκράτες, και σε κάποιες περιπτώσεις από κοινοβουλευτικά κόμματα, και φυσικά από τα διάφορα τάγματα εφόδου. Προφανώς έχουμε εξαθλίωση των πολιτών. Έχουμε και καταστροφή της γλώσσας (γκρίκλις) και της παιδείας. Και αλλοίωση της ιστορίας έχουμε, ανάλογα πάντα με το πως μας συμφέρει («συνωστισμός στο λιμάνι της Σμύρνης», «δεν υπήρξε ολοκαύτωμα», «ο Χίτλερ είναι παρεξηγημένη μορφή και ήταν καλός ηγέτης για τους δικούς του»). Και φυσικά έχουμε και Διπλή Σκέψη.

Έχουμε όμως και ελευθερία. Όπως έλεγε ο ίδιος ο Όργουελ «ελευθερία είναι να μπορείς να λες στους ανθρώπους αυτά που δε θέλουν να ακούσουν». Εκτός φυσικά αν είσαι αριστερός και πέσεις πάνω σε τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής (τα ονόματα κομμάτων που λέγαμε πριν;). Εκεί έχεις την ελευθερία να φύγεις τρέχοντας ή να κάτσεις να σε μαχαιρώσουν.

Δεν περιμένω κάτι να αλλάξει, όχι επειδή δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε, αλλά επειδή είμαστε τόσο απορροφημένοι από τα λάθη των άλλων που αδυνατούμε να δούμε τα δικά μας. Η αυτοκριτική στις μέρες μας είναι αυτόματη παραδοχή ήττας.

Κλείνοντας, αφήνω 3 συνδέσμους. Ο πρώτος είναι για ένα εκπληκτικό άρθρο του καθηγητή Θάνου Κακουριώτη στο Βήμα πριν καμια δεκαετία και οι επόμενοι για αποφθέγματα του Όργουελ στα ελληνικά και (προτιμότερο) στα αγγλικά. Καλή ανάγνωση!

Progress is not an illusion, it happens, but it is slow and invariably disappointing
Read more at http://www.brainyquote.com/quotes/quotes/g/georgeorwe400989.html#JLgdpih8XBql4Dqf.99

Δωρεάν εγγραφή για νήπια Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που όλοι μαζί ανατριχιάζαμε με τον τρόπο που η Χρυσή Αυγή μάντρωνε σαν πρόβατα ανήλικους μαθητές και όλοι μαζί συμφωνούσαμε πόσο απαράδεκτο είναι να μην αφήνεις τα παιδιά να σχηματίσουν τη δική τους άποψη και να τους περνάς με το ζόρι τη δική σου. Πέρασε ο καιρός, ξεχάστηκαν οι επικίνδυνες γραφικότητες της Χ.Α., ξεκίνησε η απεργία των καθηγητών και ξαφνικά θυμηθήκαμε ότι σε λίγο καιρό οι μαθητές θα γίνουν ψηφοφόροι.

Μη ξεγελιέστε, η επίσκεψη Τσίπρα στο ΕΠΑΛ και τα παιχνίδια που παίζονται από όλες τις μεριές στα σχολεία αυτές τις μέρες δεν είναι τα μοναδικά ψηφοθηρικά τερτίπια σε βάρος των μαθητών που συμβαίνουν στη χώρα μας. Πάντα υπάρχουν πορείες για να εκμεταλευτούν τα αριστερά κόμματα, πάντα οι καταλήψεις κρατάνε λίγο παραπάνω για να πούνε τα δεξιά κόμματα πόσο σημαντικό είναι να μένουν ανοιχτά τα σχολεία και πάντα θα αριστεύσει κάποιος μετανάστης για να φωνάξει η Χ.Α. ότι έπρεπε να επιστρέψει στη χώρα του.  Δεν φταίνε όμως αυτοί που βρίσκουν τα καθαρά μυαλά των μαθητών και τα βάφουν στο χρώμα της επιλογής τους. Αφού δεν απαγορεύεται μέσω νόμου η συμμετοχή ανηλίκων σε κομματικές οργανώσεις, οι κομματικές παρατάξεις δεν είναι «χαζές» να χάσουν τέτοια ευκαιρία. Δεν έχουν μάλιστα κανένα πρόβλημα οι κομματικές νεολαίες να γράφουν στο καταστατικό τους ότι τα μέλη τους πρέπει να είναι τουλάχιστον 16 ετών -στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού κάποιες νεολαίες έχουν ως κατώτατο όριο τα 14 έτη και άλλες δεν έχουν καθόλου! Και μη ξεχνάμε βέβαια τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. (Τοπικά Συμβούλια Νέων), για τα οποία όλοι μαζί συμφωνούμε πόσο σημαντικά είναι αφού δίνουν λόγο στους νέους μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο -ποιούς νέους; Αυτούς που στρατεύτηκαν με κάποια παράταξη και ψηφίζουν αυτόν που υπέδειξε το κόμμα; Και όλα αυτά από 15 χρονών!

Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο η κοινωνία να απαιτεί από τους μαθητές να έχουν ολοκληρωμένη πολιτική άποψη ενάντια σε εκπαιδευμένα κομματικά παπαγαλάκια. Τί εφόδια έχει για να μπορεί όμως να απαντήσει ο μέσος μαθητής στον συμμαθητή του όταν αυτός ξεκινάει να του λέει το ποίημα; Μία χαμένη ώρα Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής; Φοβόμαστε τί θα γίνει αν μπει ο εμφύλιος και η χούντα στα βιβλία της ιστορίας και ξεχνάμε τα πολύτιμα μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε από τα λάθη του παρελθόντος. Φοβόμαστε να συζητήσουμε σοβαρά για τα πολιτεύματα μέσα στις τάξεις μήπως και ξαφνικά τα παιδια σταματήσουν να μιλάνε το ένα στο άλλο ή μήπως θίξουμε κανέναν. Ή απλά φοβόμαστε τί θα γίνει όταν οι νέοι αναπτύξουν δικές τους απόψεις αντί για αυτές που τους προσφέρει έτοιμες η εκάστοτε παράταξη και αρχίσουν να αμφισβητούνε τα κόμματα και τους μηχανισμούς τους.

Πάνω από όλα όμως δεν φταίνε ούτε οι παρατάξεις και οι νεολαίες, ούτε η παιδεία και οι δάσκαλοι, ούτε οι νόμοι και η κοινωνία μας. Πάνω από όλα φταίνε οι ίδιοι οι κηδεμόνες που έχουν την ευθύνη του παιδιού. Γιατί μπορεί να δασκαλεύουν τα παιδιά να «μη παίρνουν καραμέλες από ξένους», αλλά τελικά αν η καραμέλα έχει μπλε, πράσινο, ροζ ή κόκκινο περιτύλιγμα εντάξει, μπορείς να κάνεις και μια εξαίρεση.

Όλοι λοιπόν οι πολιτικοί που κατέκριναν -και καλά έκαναν- τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ που προπαγάνδισε μέσα σε σχολείο, καλό θα ήταν  να κοιτούσαν και από τη μεριά του κόμματός τους. Και την επόμενη φορά που κάποιος Βουλευτής ανακαλύψει την Αμερική ότι η Χρυσή Αυγή στρατολογεί μέσα στα σχολεία, ας σκεφτεί ότι ακριβώς το ίδιο έκαναν όλα τα κόμματα εδώ και δεκαετίες*. Και όποιος γονιός διαβάσει αυτό το άρθρο, ας του πει δυο λογάκια παραπάνω την επόμενη φορά που θα πάει στο σχολείο. Και όποιος γονιός, ακόμα και σήμερα μετά από την απομυθοποίηση των παρατάξεων, πάει και γράφει όλος χαρά τα παιδιά του στο κόμμα, ας πάει λιγάκι σε έναν γιατρό να τον κοιτάξει. Καλό και στον εαυτό του και στο παιδί θα κάνει.

Κλείνοντας, θυμίζω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από βιβλίο του Γιώργου Γεωργαλά “Η προπαγάνδα – Μεθοδική και τεχνική της αγωγής των μαζών”, πάνω στο οποίο οι χρυσαυγίτες βάσισαν τα μαθήματα στα εξάχρονα:

“Αυτή η ηλικία είναι κατάλληλη για να φυτέψεις στο παιδί ένα πρότυπο. Η παιδική ηλικία είναι κατάλληλη για να διαμορφωθούν οι τάσεις, οι κλίσεις, τα ιδεώδη δια μέσου της φαντασίας”

Υ.Γ. Αλήθεια, ένα παιδί που μπορεί για κάποιο λόγο να είχε κάνει γνωστό στους συμμαθητές του ότι δεν συμπαθεί τον Τσίπρα, πόσο να περιθωριοποιήθηκε μετά την πανηγυρική επίσκεψη του Προέδρου στον Αγιασμό;

 

 

* Το ίδιο πράγμα με την Χ.Α. μέσα στα σχολεία κάνουν όλα τα κόμματα εδώ και χρόνια, είναι όμως τελείως διαφορετικό το τι γίνεται από εκεί και πέρα. Όσα λάθη και να έχουν κάνει οι παλιές κομματικές νεολαίες δεν έστειλαν ποτέ άτομα να δείρουν περαστικούς με βάση το χρώμα τους.

Κατίδης-440x293Όταν πρωτοδημοσιεύθηκαν τα διάφορα ρεπορτάζ με αναφορές στον τρόπο που η Χρυσή Αυγή προσηλυτίζει μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου για πολύ καιρό δεν μπορούσα να καταλάβω τί με ενοχλούσε περισσότερο: H λάθος ιδεολογία που τους μετέδιδαν, ο φανατισμός τον οποίο στη συνέχεια οι μαθητές αποκτούσαν ή, πιο απλά, η ηλικία τους; Αν θεωρήσουμε πως ένα κόμμα (οποιοδήποτε για χάρη του παραδείγματος) έχει δίκιο, τότε όλα τα άλλα έχουν λάθος ιδεολογία. Ο δε φανατισμός είναι χαρακτηριστικό των νέων που πιστεύουν πως βρήκαν μια αλήθεια και όλοι οι άλλοι δεν την βλέπουν. Ήταν λοιπόν η ηλικία που έκανε τη διαφορά;

Σαφώς η Χ.Α. δεν είναι η πρώτη που κάνει προπαγάνδα στα σχολεία. Σίγουρα όλοι έχουμε δει παλιότερα μαθητές σε αφισσοκολήσεις ή συγκεντρώσεις του αγαπημένου τους κόμματος. Επί πλέον, όλα τα κόμματα έχουν μηχανισμούς προσέγγισης μαθητών μέσα από τις νεολαίες τους. Με μια πρόχειρη αναζήτηση στα καταστατικά μερικών κομμάτων βρήκα περιορισμούς στα 16 έτη στην καλύτερη περίπτωση, στα 13 ή καθόλου περιορισμό στην χειρότερη. Φταίνε λοιπόν τα υπόλοιπα κόμματα και το παρελθόν τους που ο φασισμός σήμερα, μέσω της Χ.Α., μπαίνει στα σχολεία μας;

Συνεχίζοντας λοιπόν την αναζήτηση έπεσα στον κανονισμό λειτουργίας των ΤΟ.ΣΥ.Ν. (Τοπικά Συμβούλια Νέων), στα οποία μπορεί να εκλεγεί οποιοσδήποτε δημότης από 15 έως 28 ετών. Ο πρόεδρος του ΤΟ.ΣΥ.Ν. μάλιστα, που μπορεί κάλλιστα να είναι κάποιος δεκαπεντάχρονος, συμμετέχει στο Δημοτικό Συμβούλιο όπου Δήμαρχος μπορεί νόμιμα να είναι κάποιος 21 ετών. Και ας πούμε πως όλα αυτά τα περίεργα και στραβά της κοινωνίας μας κάπως δικαιολογούνται. Το μάθημα σε εξάχρονα (που σύμφωνα με τον Piaget απέχουν 5 χρόνια για να μπουν στην περίοδο αφαιρετικής σκέψης) πως δικαιολογείται;

Φυσικά και εδώ υπάρχει ο αντίλογος: Τα υπόλοιπα εξάχρονα δηλαδή δεν υπόκεινται στο σπίτι τους έμμεσα σε προπαγάνδα; Δεν μαθαίνουν από τους γονείς τους τί κακός που είναι ο Τσίπρας, ο Σαμαράς, η Παπαρήγα και ο «χοντρός» οποιουδήποτε κόμματος; Σίγουρα τα παιδιά που παρακολουθούν τα μαθήματα της Χ.Α. θα ακούσουν ούτως ή άλλως τα ίδια ή και χειρότερα μέσα στο σπίτι τους. Τί είναι λοιπόν αυτό που διαφοροποιεί τη Χρυσή Αυγή από όλους τους άλλους -κόμματα, γονείς, σχολείο, κοινωνία- στην προπαγάνδα σε παιδιά;

Το διαφορετικό είναι η μεθοδικότητα. Η άριστη –ναζιστικού τύπου -οργάνωση, η επίθεση σε πολλά μέτωπα, οι ταχείς κινήσεις και η βαθιά γνώση τεχνικών της προπαγάνδας. Είναι τρομακτικό πώς μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο η Χ.Α. έχει φτιάξει τοπικές οργανώσεις, κοινωνικά παντοπωλεία, τράπεζες αίματος για Έλληνες, άπειρα site ιδεολογίας, μέχρι και γκρουπ εκμάθησης πολεμικών τεχνών. Προφανώς η προσέγγιση στους ανήλικους είναι το ίδιο οργανωμένη, μεθοδική και με αδυναμία ενσυνείδητης αντίδρασης από τον μαθητή.

Γράφοντας αυτό το άρθρο θυμήθηκα ένα κομμάτι από το ρεπορτάζ που δημοσίευσαν  «Τα Νέα» για τα «μαθήματα ιστορίας» της Χ.Α.. Αναφερόταν σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η προπαγάνδα – Μεθοδική και τεχνική της αγωγής των μαζών» του Γεώργιου Γεωργαλά, όπως το είχε αναδημοσιεύσει και μια ιστοσελίδα της Χ.Α.: «Αυτή η ηλικία είναι κατάλληλη για να φυτέψεις στο παιδί ένα πρότυπο. Η παιδική ηλικία είναι κατάλληλη για να διαμορφωθούν οι τάσεις, οι κλίσεις, τα ιδεώδη δια μέσου της φαντασίας». Δεν έχει άδικο! Είναι όντως η κατάλληλη ηλικία για να εμφυτέψεις ό,τι θέλεις σε ένα μέχρι εκείνη τη στιγμή καθαρό μυαλό, στερώντας του τη δυνατότητα να φτιάξει τη δική του μοναδική αντίληψη για τον κόσμο. Άλλωστε, λιγότερο ή περισσότερο αυτό δε θέλουμε όλοι από το παιδί μας; Να του τα μάθουμε εμείς σωστά και όχι κάποιος άλλος και μας βγει κατά λάθος κομμουνιστής, δεξιός, ολυμπιακός, παοκτζής ή κάτι άλλο στραβό;

Πού κολλάει όμως σε όλα αυτά ο Κατίδης (ή «Γατίδης», όπως τον είπε ο Ηλίας Παναγιώταρος που… έσπασε και πάλι, από την πίεση μιας τρισύλλαβης λέξης); Μα ο ίδιος ο Κατίδης είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιτυχίας που έχει η προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής στις νεότερες ηλικίες -και ας είναι 20 ετών! Κατάφεραν ακριβώς αυτό που έλεγε παραπάνω ο Γεωργαλάς, δηλαδή με όπλο την ίδια τη φαντασία του να προβάλει, να ωραιοποιήσει αλλά και να ηρωποιήσει κάτι το οποίο δεν καταλάβαινε και πολύ καλά, στην προκειμένη περίπτωση τον ναζιστικό χαιρετισμό. Τόσο απλά. Ούτε κανένας θεωρητικός του εθνικοσοσιαλισμού είναι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, ούτε γνωρίζει την πραγματική ιστορία του συγκεκριμένου χαιρετισμού και ίσως ακόμα να μην έχει καταλάβει γιατί ο ναζισμός από τη μια και η προσφυγιά και ο ρατσισμός από την άλλη, είναι έννοιες αντίθετες. Απλά χαιρέτισε όπως «τ’ αδέρφια από τη Χρυσή Αυγή», αυτοί οι… αληθινοί Έλληνες, του είπαν πώς χαιρέταγαν στην αρχαία Ελλάδα.

Μη νομίζετε ότι υποτιμώ τη βλακεία που έκανε. Το ακριβώς αντίθετο. Μόνο αντιμετωπίζοντάς την κίνησή του με την πραγματική της μορφή, δηλαδή μία απείρου μεγέθους βλακεία από έναν άπειρο και ημιμαθή νέο, θύμα της προπαγάνδας, που κάτι δεν κατάλαβε καλά, μπορούμε να δούμε το πραγματικό μέγεθος του κινδύνου. Σκεφτείτε για λίγο πόσοι νέοι είναι θύματα της προπαγάνδας και κάτι δεν κατάλαβαν καλά… Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι κάποιος ως προσωπική επιλογή να πιστεύει σε κάποια ιδεολογία, όποια και αν είναι το όνομά της. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το μεθοδικό μαζικό μάντρωμα και αποχαύνωμα των νέων σε ιδεολογίες, όποιες και αν είναι αυτές. Και σε αυτό μπορεί να αριστεύει η Χρυσή Αυγή, αλλά τελικά ευθύνη έχουν όλα τα κόμματα και οι πολιτικοί χώροι ανεξαιρέτως αφού επέτρεψαν, δημιούργησαν και εκμεταλεύτηκαν αυτή την κατάσταση.

Υ.Γ. Αν ισχύει ότι η Παπαχρήστου θα κατέβει υποψήφια με τη Χ.Α. στις επόμενες εκλογές, λέτε το ίδιο να ισχύσει και με τον Κατίδη; Άλλωστε από του χρόνου θα μπορεί και νόμιμα να είναι υποψήφιος για Δήμαρχος…

Υ.Γ.2 Έχουν ακουστεί για τον Κατίδη πολλές διαφορετικές απόψεις , οι περισσότερες από αυτές ακραίες. Αυτή που προσωπικά ξεχωρίζω ως πιο ορθολογική είναι του αθλητικού δημοσιογράφου Βασίλη Σαμπράκου. Μπορείτε αν θέλετε να πατήσετε εδώ για να τη διαβάσετε.

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Απρίλιος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: