You are currently browsing the tag archive for the ‘apopsi’ tag.

Όπως με κάθε μηγάλο ή «μεγάλο» γεγονός, το twitter ξεσάλωσε με την απόδραση της Βίκυς Σταμάτη. Ακολουθούν μερικά tweet που ξεχώρισαν:

  • Βίκυ Σταμάτη google search* Αποδράσεις κοντά στην Αθήνα
  • Η Βίκυ Σταμάτη και ήξερε και ξόδευε παράνομα λεφτά. Χέστε μας λοιπόν με τις ηθικολογίες σας και τις ψευτοευαισθησίες σας, πρόβατα.
  • Μέσα στη γενικευμένη αθλιότητα, οι ψυχικές ασθένειες μετατρέπονται σε «όπλα» εξόντωσης πολιτικών και κοινωνικών αντιπάλων…
  •  #katiforos
  • στη σουιτα της Μεγ Βρεττανιας να ψαξουν για τη Σταματη!!!
  • Και φαντάσου τώρα να βγει η @ANikolouli να ψάξει την Σταμάτη. Να της στείλουμε και ένα πακέτο;;; #free_VickyStamatis
  • Άντε βρε Κούγια μαλάκα θα μας βγάλεις αγγελούδι την πόρνη πολυτελείας. @tsapanidou #liveu @LiveU
  • Και μόνο που είναι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού, θα έπρεπε να έχει εντελώς διαφορετική μεταχείριση.
  • Δικαιοσύνη. Αυτή που αποφασίζει ότι η Β.Σταμάτη, στην κατάσταση που βρισκόταν χθες, «είναι ύποπτη τέλεσης νέων…
  • Ενώ θα μπορούσε απλά να πει ότι κάνει απεργία πείνας επειδή ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και τώρα να την παρηγορούν βουλευτές του σύριζα.
  • Αυτο το none* θα με στειλει στο Δρομοκαΐτειο στην θέση της Σταμάτη
  • μ’ αρέσει να σκέφτομαι τη βίκυ σταμάτη με το παιδάκι της να τρέχουν σ’ ένα λιβάδι και να τρώνε άγρια βατόμουρα
  • Και σε λιγο ντου αντιεξουσιαστών στο Μαξίμου υπέρ της Σταμάτη!
  • Σε λιγο θα πουν » α την καημένη»
  • Γιατί ψάχνουν παντού την Βίκυ Σταμάτη και δεν πάνε απλά στον Ζαρμπαλη;
  • Είναι φανερό ότι η Βίκυ δεν ενημερώνεται για τις εξελίξεις, εγώ θα έμενα Δρομοκαΐτειο #free_VickyStamatis
  • Απεδρασε λεει η Βικυ Σταματη κ η αστυνομια εχει εξαπολυσει ανθρωποκυνηγητο. Γιατι δεν πανε κατευθειαν Κολωνακι? 9.00 ανοιγουν τα μαγαζια
  • Η ουσία είναι ότι η Σταμάτη κρατείται επειδή ο κατάπτυστος κ θρασύδειλος Άκης αρνείται να αναλάβει την ευθύνη κ πουλάει τρέλα μεγαλείου.Ψόφο
Πηγή:iefimerida.gr

Άραγε αν δεν ήταν η σύζυγος του Τσοχατζόπουλου ή αν ανήκε σε κάποιον πολιτικό χώρο, θα ήταν διαφορετικές οι αντιδράσεις του κόσμου; Επίσης αν η Βίκυ Σταμάτη μπορεί να αποδράσει έτσι εύκολα από το δρομοκαΐτειο, υπάρχουν μήπως και άλλες αποδράσεις για τις οποίες δεν γνωρίζουμε τίποτα;

Ακολουθήστε το apopseis στο twitter στο @apopseisgr ή πατώντας εδώ

Advertisements

Μπορεί να μην έγινε 1η Απριλίου, όμως η φάρσα της Βιρτζίνια Γουλφ και των φίλων της είναι μια από τις θρασύτερες, τις πιο παράτολμες και σίγουρα τις καλύτερες όλων των εποχών! Το άρθρο (πηγή dimartblog.com) εξηγεί και την προέλευση της φράσης «bunga bunga», που αργότερα συνδέθηκε με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, για αρκετά διαφορετικό λόγο…

 

Όταν η Βιρτζίνια Γουλφ έπαιζε τη «γυναίκα με τα μούσια»

─ Της Μαρίας Τσάκος ─
Virginia_Woolf_in_Dreadnought_Hoax

Το πρωί της 7ης Φεβρουαρίου του 1910, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα της ναυαρχίδας του βρετανικού πολεμικού στόλου, H.M.S. Dreadnought, που ήταν δεμένη στο Dorset, βρίσκονταν επί ποδός. Νωρίτερα την ίδια μέρα, ο Πλοίαρχος του πλοίου, είχε λάβει επείγον τηλεγράφημα από τον υφυπουργό Εξωτερικών Sir Charles Hardinge με το οποίο τον ενημέρωνε πως αντιπροσωπία του πρίγκηπος της Αβησσυνίας θα εκτελούσε επίσημη επίσκεψη επί του πλοίου της Αυτού Μεγαλειότητος και πως έπρεπε, συνεπώς, «να το βρουν σε άψογη κατάσταση, να τύχουν τιμητικής υποδοχής και ευγενούς φιλοξενίας». Ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων.

Από αριστερά: Virginia Stephen (Woolf), Duncan Grant, Horace Cole, Anthony Buxton, Adrian Stephen, Guy Ridley

Και πράγματι, λίγο πριν το μεσημέρι οι αξιωματικοί του Dreadnought παρατάχτηκαν στην κορυφή της σκάλας του πλοίου για να υποδεχτούν με τιμές αρχηγού κράτους τους εκπροσώπους της αβησσυνιακής Αυλής, τον μεταφραστή και έναν υπάλληλο του Υπουργείου Εξωτερικών που τους συνόδευαν, υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου του Ζανζιμπάρ*. (Είχαν καταβληθεί φιλότιμες προσπάθειες να ανευρεθεί η σημαία της Αβησυννίας ώστε να ανεβεί στον ιστό του πλοίου όπως προέβλεπε το εθιμοτυπικό, αλλά μόνο εκείνη του Ζανζιμπάρ βρέθηκε πρόχειρη και ο Πλοίαρχος είχε προφανώς αποφασίσει πως ήταν μια χαρά λύση, στο κάτω-κάτω, εκεί απέναντι ήταν και το Ζανζιμπάρ).

To H.M.S. Dreadnought

Σε κάθε περίπτωση, οι Αβησύννιοι δεν έδειξαν να προσβάλονται, ανταπέδωσαν όλο επισημότητα τον στρατιωτικό χαιρετισμό των αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού με τις βαθιές υποκλίσεις που συνηθίζονταν στην πατρίδα τους και στη συνέχεια ζήτησαν να ξεναγηθούν στο πλοίο. Επί σαράντα περίπου λεπτά της ώρας επιθεωρούσαν συνοδεία αξιωματικών τους χώρους του πλοίου ανταλλάσσοντας μεταξύ τους σχόλια στη γλώσσα τους ─ μια διασταύρωση λατινικών και αρχαίων ελληνικών με σουαχίλι─ ενώ ο μεταφραστής φρόντιζε να διευκολύνει τη συνεννόηση με τους Άγγλους μεταφράζοντας εκατέρωθεν. Πολύ συχνά σταματούσαν, κοιτούσαν κάτι με ενδιαφέρον και δείχνοντάς το αναφωνούσαν όλο ενθουσιασμό «Bunga, Bunga!». Μετά το τέλος της ξενάγησης ο Πλοίαρχος τους προσκάλεσε σε γεύμα αλλά οι υψηλοί προσκεκλημένοι αρνήθηκαν διότι το φαγητό και το ποτό που τους προσφέρθηκαν «δεν ήταν καθόλου της αρεσκείας τους». Επίσης ρώτησαν αν υπήρχαν πρόχειρα τίποτε χαλάκια για να προσευχηθούν. Λίγο αργότερα, απένειμαν τιμητικούς τίτλους αξιωματούχων του αβησυννιακού στρατού στον Πλοίαρχο και σε άλλους αξιωματικούς, αποχαιρέτησαν με κάθε επισημότητα  και αποβιβάστηκαν.

1910_dreadnought_comic

Λίγες μέρες πριν από αυτή την επίσημη επίσκεψη εκ μέρους της Αυλής της Αβησσυνίας που μόλις εξιστορήσαμε, στις αρχές του Φεβρουαρίου, ο 29χρονος Horace de Vere Cole, αριστοκράτης και φοιτητής του Cambridge, δέχτηκε μιαν επίσκεψη ─ανεπίσημη─ από έναν φίλο του, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού ο οποίος υπηρετούσε στο H.M.S. Hawke. Το Hawke και το Dreadnought είχαν μεταξύ τους ανοιχτούς λογαριασμούς και τα μέλη των πληρωμάτων τους ένωνε ─ή, μάλλον, χώριζε─ μια βεντέτα και μια παλιά παράδοση ανταλλαγής καψονιών. Ας τα ακούσουμε, όμως, από το στόμα της Virginia Woolf που έχει λόγους να τα γνωρίζει καλύτερα: «Τα χρόνια εκείνα οι νεαροί αξιωματικοί περνούσαν καλά. Όλο θα σκάρωναν κάτι για να διασκεδάσουν· και μια από τις βασικές ασχολίες τους ήταν να κάνουν φάρσες ο ένας στον άλλο. Υπήρχαν ένα σωρό αντιπαλότητες και ίντριγκες στο Ναυτικό και στους αξιωματικούς άρεσε πολύ να κερδίζουν πόντους στη μεταξύ τους κόντρα. Κάπως έτσι και με το Hawke και το Dreadnought… Και ένας φίλος του Cole που ανήκε στο πλήρωμα του Hawke πήγε και τον βρήκε και του είπε “εσύ είσαι γνωστός για τις φάρσες σου, δεν μπορείς να σκεφτείς κάποια πλάκα να κάνουμε στο Dreadnought;”».

Ο Cole μάζεψε και πέντε φίλους του: Την Virginia Stephen (αργότερα Woolf) και τον αδελφό της Adrian Stephen, τον Guy Ridley, τον Anthony Buxton και τον (ζωγράφο) Duncan Grant. Εξασφάλισαν τις φορεσιές και τις ψεύτικες γενιάδες από θεατρικό βεστιάριο καθώς και φούμο για να επιτύχουν το εξωτικό χρώμα των Αβησσυνίων και άρχισαν να ετοιμάζονται με τη βοήθεια φίλου τους ενδυματολόγου που τους έδωσε μία και μόνη συμβουλή: Δεν έπρεπε επ’ ουδενί να φάνε διότι δεν ήταν σε θέση να εγγυηθεί πως τα μουστάκια και τα γένια θα παρέμεναν στη θέση τους. Ο Cole έστειλε πρωί-πρωί τηλεγράφημα στον Πλοίαρχο του Dreadnought υπογράφοντας ως υφυπουργός Εξωτερικών, έπειτα πήγαν στο σταθμό του Paddington όπου λέγοντας την ίδια ιστορία εξασφάλισε ειδικό δρομολόγιο για το Weymouth και λίγο πριν το μεσημέρι η συμμορία έφτασε στο Dorset.

Όπως είπαμε παραπάνω, κανείς στο Dreadnought δεν κατάλαβε ποτέ τίποτε ─ούτε καν ο Commander Willie Fisher που ήταν εξάδελφος της Virginia και του Adrian Stephen. Φυσικά, η πλάκα δεν είναι πλάκα και η φάρσα δε λέγεται φάρσα αν τη γνωρίζεις μόνο εσύ. Εξ ου και ο Cole αποφάσισε ─σε μια κρίση μαξιμαλισμού, είναι αλήθεια─ να στείλει την ιστορία στη Daily Mail μαζί και με το απαιτούμενο φωτογραφικό ντοκουμέντο.

468px-DreadnoughtHoaxCartoonDailyMirrorFebruary1910Το άρθρο, η φωτογραφία και τα χωρατά εις βάρος του Dreadnought έγιναν viral ─ή, τέλος πάντων, όσο viral μπορούσαν να γίνουν το 1910, χωρίς twitter. Μέσα σε λίγες μέρες το έγραφαν όλες οι εφημερίδες με τίτλο «Bunga, Bunga!» και το Πολεμικό Ναυτικό είχε γίνει περίγελος σε όλη την Αγγλία, ενώ κάποιοι έξυπνοι δημοσιογράφοι πρότειναν το Dreadnought να μετονομαστεί «The Abyssinian». Το επιτελείο στόλου ήταν έξαλλο και σκέφτηκε έως και την ποινική δίωξη των φαρσέρ αλλά απέρριψε την ιδέα κατόπιν ωρίμου σκέψεως και έστειλε το Dreadnought εκπαιδευτικό ταξίδι μέχρι να ξεχαστεί το περιστατικό.

Μερικά χρόνια αργότερα, το 1915, το πολυπαθές H.M.S. Dreadnought βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα από τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα έγραφε δυο λέξεις μόνο: «BUNGA BUNGA».

Έκτοτε, η φράση «μπούνγκα μπούνγκα» καθιερώθηκε και πέρασε στα λεξικά.

* Στους ελληνικούς χάρτες της εποχής, αποδιδόταν ως «Ζανζιβάρη». Εδώ προτιμήθηκε η ονομασία «Ζανζιμπάρ», όπως εξακολουθούν να προφέρουν το τοπωνύμιο οι έλληνες ναυτικοί.

 

Για περισσότερο χιούμορ από το apopseis, πατήστε εδώ!

Όταν εκπρόσωποι της γνωστής εταιρίας αθλητικών ειδών Nike συναντήθηκαν με τον ελληνικής καταγωγής γνωστό ηθοποιό Ζακ Γαλυφιανάκη, ο αστέρας του Hangover προσπάθησε να σπάσει τον πάγο λέγοντας «Λοιπόν… ακόμα έχετε εφτάχρονα να φτιάχνουν τα προϊόντα σας;»

Μπορεί κάπου εκεί να τελείωσε η συνέντευξη (και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ), αλλά τουλάχιστον ο Ζακ Γαλυφιανάκης έχει μια εκπληκτική ιστορία να αφηγείται!

Πηγή: rendip.com, Matthew Santoro. Εικόνα: rendip.com

 

Για περισσότερες… διαπραγματεύσεις πατήστε εδώ!

Ενώ στη Βραζιλία οι κατάδικοι να μπορούν να γλιτώσουν κομμάτι της ποινής τους γράφοντας κριτικές για κάθε βιβλίο που διαβάζουν ή κάνοντας ποδήλατο και τροφοδοτώντας έτσι με ρεύμα τις κοντινές περιοχές, στη χώρα μας, σύμφωνα με το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι συνθήκες είναι απάνθρωπες και εξευτελιστικές. Συγκεκριμένα, διαβάζουμε ότι:

«Οι προσφεύγοντες κατήγγειλαν στο Δικαστήριο, τον υπερπληθυσμό κρατουμένων στις φυλακές, τις πολύ κακές συνθήκες υγιεινής, την έλλειψη επίπλων και θέρμανσης στα κελιά και την αφόρητη μυρωδιά από απορρίμματα που ρίχνονταν, στον προαύλιο χώρο, έξω από τα παράθυρα των κελιών των κρατουμένων.

Το Δικαστήριο έκανε δεκτούς όλους τους ισχυρισμούς τους και καταδίκασε την Ελλάδα, για παράβαση του άρθρου 3 της Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με βάση το οποίο απαγορεύεται η απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, επιδικάζοντας και τις χρηματικές αποζημιώσεις.»

Πηγή: iefimerida.gr    εικόνα από usnews.com

 

Καταλαβαίνω ότι δεν είμαστε αρκετά προχωρημένη κοινωνία για να μας ενδιαφέρει να μορφωθούν ή να προσφέρουν ηλεκτρικό ρεύμα οι κατάδικοι. Δεν γίνεται όμως να θέλουμε να παινευόμαστε για τον πολιτισμό μας και για το πως από τον Μινωικό πολιτισμό είχαμε αποχετευτικά συστήματα όταν άνθρωποι που είναι στην ευθύνη μας αναγκάζονται να ζουν μυρίζοντας τα περιττώματά τους. Απλά ντροπή μας.

About us

Το apopseis.gr δημιουργήθηκε για να να ακουστεί ελεύθερα η φωνή των εκπροσώπων μας χωρίς να περιορίζεται από κάποιον εξωγεννή παράγοντα. Αντίστοιχα, το apopseisgr.wordpress.com έχει ως σκοπό την επαφή με τους πολίτες, την επικοινωνία είτε μέσω email, είτε μέσα από τα σχόλια που μπορείτε να κάνετε σε κάθε κείμενο. Οτιδήποτε γράφεται θα δημοσιεύεται, αρκεί να μη περιέχει υβριστικό περιεχόμενο ή γενικότερα ακατάλληλο για τον συγκεκριμένο ιστόχωρο. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία και τη συμβολή σας!

Το email που μπορείτε να στείλετε είναι το apopseis@apopseis.gr

Follow apopseis.gr on WordPress.com

Ημερολόγιο

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Συμμετέχουν & Γράφουν

Αρέσει σε %d bloggers: